บทที่ 47 ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณพอดี

ส่งมอบเวรวันถัดไป หลิวฉางเลี่ยงไม่ได้มา ส่งมอบเวรสิ้นสุดลงแล้ว ไป๋ซีเยว่เดินออกไปข้างนอก เสิ่นเสี่ยวหยิ่งเดินตรงไปหาเธอ“คุณหมอไป๋ วันนี้ผ.อ.เป็นยังไงบ้าง? ฉันเห็นสีหน้าดูไม่ค่อยสบอารมณ์เลย”

ไป๋ซีเยว่พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ“ใครไปยุแหย่เขาตั้งแต่เช้าตรู่? มิน่าล่ะถึงไม่ได้มาส่งมอบเวร ”

เสิ่นเสี่ยวหยิ่งพูดขึ้น“ฉันเห็นเขากับคณบดีเฉียนพูดคุยกันที่ลานจอดรถอยู่สักพัก จากนั้นก็เห็นเขาที่แผนก หน้าตาบูดบึ้งแล้ว”

ไป๋ซีเยว่พยักหน้า“ถ้าอย่างนั้นวันนี้พวกคุณก็ระวังสักหน่อย อย่าไปชนกับปากกระบอกปืนของเขาเข้าล่ะ จะได้ไม่โดนด่า”

เสิ่นเสี่ยวหยิ่งพูดขึ้น“แบบนั้นมันก็พูดยากนะ หลบอยู่ข้างหลังของคุณก็ได้แล้วสิ”

ไป๋ซีเยว่ตบที่หัวของเธอเบาๆ“ฉันไม่ไปอุดปากกระบอกปืนให้คุณหรอกนะ รีบไปทำงานเถอะ！”

ตอนที่อยู่ในห้องน้ำของห้องผ่าตัด เธอเห็นหลิวฉางเลี่ยงแล้ว

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ สวมใส่หน้ากากอยู่ ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความกดอากาศต่ำทั่วทั้งตัวของเขาได้

“ผ.อ.”เธอเรียกขึ้นมา

หลิวฉางเลี่ยงหันมองเธอ“เตียงสามสิบสอง?”

เธอพยักหน้า“เกล็ดเลือดเพิ่มขึ้นแล้ว ถ้ายังไม่รีบทำการผ่าตัดอีกฉันกลัวว่าจะไม่ทันแล้วค่ะ”

หลิวฉางเลี่ยงตอบอื้อกลับมาหนึ่งคำ“ระวังหน่อยก็แล้วกัน”

เตียงสามสิบสองเป็นคนแก่อายุประมาณหกสิบกว่าๆ มะเร็งปอดชนิดไม่ใช่เซลล์เล็ก มะเร็งปอดเป็นโรคมะเร็งร้ายแรงที่พบได้บ่อยและอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุดในโลกตอนนี้ แล้วมะเร็งปอดชนิดไม่ใช่เซลล์เล็กก็เป็นประเภทมิญชวิทยาที่พบบ่อยที่สุด เนื่องจากลุกลามค่อนข้างสูง แถมไม่มีโปรแกรมคัดกรองในระยะแรกที่มีประสิทธิภาพอีกด้วย ทำให้ผู้ป่วยกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ระยะเวลาการวินิจฉัยมันสายเกินไป

แต่เตียงสามสิบสองถือว่าค่อนข้างโชคดี เพราะว่ามีไข้ไอ ได้รับการรักษาที่ห้องผู้ป่วยติดเชื้อ ทำการตรวจร่างกายแบบครบถ้วน พบว่านอกจากปอดอักเสบจากโรคระบาดถูกตัดออกแล้ว กลับตรวจพบมะเร็งปอดชนิดไม่ใช่เซลล์เล็ก ระยะแรกด้วย

ตอนนั้นไป๋ซีเยว่ก็อยากจะทำการผ่าตัดให้กับเธอ แต่ทำไม่ได้ การตรวจเลือดประจำของผู้ป่วยไม่ตรงตามมาตรฐาน ใช้ยาอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอด พอสภาพร่างกายตรงตามมาตรฐานแล้วก็ทำการผ่าตัดได้

ไป๋ซีเยว่พยักหน้า“ทราบแล้วค่ะ”

พอเธอล้างมือเสร็จ หันหน้ากลับไป หลิวฉางเลี่ยงก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น

เธอพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ“ผ.อ.?”

หลิวฉางเลี่ยงมองเธออีกที ก่อนจะยิ้ม“ไม่เป็นไร คุณไปเถอะ”

ไป๋ซีเยว่ทำการผ่าตัดเสร็จก็เป็นเวลาช่างบ่ายแล้ว หลังจากผ่าตัดผู้ป่วยยังต้องใช้ตัวยาหลายชนิดมาบำรุงรักษา แต่แม้ว่าจะเป็นแบบนี้ อัตราการอยู่รอดห้าปีก็ต่ำมากแล้ว แต่พูดในทางกลับกัน ถ้าไม่ทำการผ่าตัด เกรงว่าชีวิตที่เหลืออยู่ของผู้ป่วยก็มีแต่ต้องให้สวรรค์มาคิดคำนวณแล้วล่ะ

เธอไปตรวจดูผู้ป่วยอีกสองสามคน ตอนที่เดินผ่านเคาน์เตอร์พยาบาล หัวหน้าพยาบาลหลินจื้อฟางโบกมือเรียกเธอ

เธอเดินตรงเข้าไป“หัวหน้าพยาบาล มีอะไรเหรอคะ?”