บทที่ 49 ฉันถูกบังคับมา

ที่อยู่ที่คุณหวางให้กับเธอ เป็นร้านอาหารตะวันตกแห่งหนึ่ง

ไป๋ซีเยว่ไม่ค่อยชอบกินอาหารตะวันตก รู้สึกว่ากินไม่อิ่ม สำหรับเธอแล้ว อาหารจีนอร่อย หมั่นโถวหนึ่งลูก ข้าวหนึ่งถ้วย สามารถให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างเต็มที่กับกระเพาะและลำไส้

แต่เธอก็เคารพการเลือกของอีกฝ่าย เธอตัดสินใจไว้เรียบร้อยแล้ว ว่าเดี๋ยวจะต้องปฏิเสธอีกฝ่าย เพื่อเป็นการแสดงความขอโทษ อาหารมื้อหนึ่งเธอจะเป็นคนเลี้ยงเอง

หลังจากเข้ามาแล้ว เธอก็ตรงไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงินโดยตรง ควักเงินสดออกมาสองสามใบจ่ายออกไป

จากนั้นถึงได้ตรงไปยังตำแหน่งที่นัดกันเอาไว้แล้ว

ที่ไกลๆ เธอเห็นเงาหลังที่กว้างของคนคนหนึ่ง

ฝ่ายชายมาถึงก่อนแล้ว

ดูท่าจะเป็นคนตรงต่อเวลา

บวกคะแนนให้กับเรื่องนี้

ไป๋ซีเยว่เดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าของเขา ก่อนจะเปิดปากพูดขึ้น“ขอโทษนะคะ คุณโจวใช่ไหมคะ?”

โจงอี้โป๋ลุกขึ้น ยื่นมือออกไป“สวัสดีครับ ผมคือโจงอี้โป๋ครับ คุณคือคุณหมอไป๋สินะครับ?”

ไป๋ซีเยว่จับมือกับเขา“ฉันคือไป๋ซีเยว่ค่ะ”

ทั้งสองคนจ้องมองยิ้มแย้มให้กัน โจงอี้โป๋เอื้อมมือไปลากเก้าอี้ให้กับเธอ“เชิญนั่งครับ”

หลังจากนั่งลงแล้ว ทั้งสองคนก็มองหน้ากันอย่างยิ้มแย้ม

โจงอี้โป๋เป็นฝ่ายเอ่ยปากพูดขึ้นมาก่อน“พูดตามตรงเลยก็แล้วกันนะครับ นี่เป็นการนัดบอดครั้งแรกของผม รู้สึกประหม่านิดหน่อย”

โจงอี้โป๋รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาถือว่าดูดี แต่งตัวทางการ เป็นมาตรฐานการแต่งกายของบุคคลที่ประสบความสำเร็จแล้ว

โจงอี้โป๋พูดขึ้น“ถึงจะบอกว่าเป็นการนัดบอด แต่ฉันรู้สึกว่ามันก็เป็นการรู้จักเพื่อนใหม่เพิ่มมาอีกหนึ่งคนมากกว่า”

โจงอี้โป๋พูดถาม“ถ้าอย่างนั้น ก่อนหน้านี้คุณหมอไป๋มานัดบอดบ่อยเหรอครับ?”

ไป๋ซีเยว่ยิ้มๆ“หัวหน้าแผนก และคนในบ้านต่างก็เป็นกังวลใจกันทั้งนั้น ความรู้สึกแบบนี้คุณโจวน่าจะเข้าใจนะคะ”

โจงอี้โป๋พยักหน้า“เข้าใจครับ ผมกลับประเทศมาได้ไม่นาน แม่ของผมเร่งเร้าให้ผมมานัดบอดเหมือนกัน”

ระหว่างทั้งสองคนไม่ค่อยมีการยับยั้งชั่งใจเท่าไร กินไปพลางพูดคุยกันไปพลาง

เห็นได้ชัดว่า โจงอี้โป๋รู้สึกพึงพอใจในตัวของไป๋ซีเยว่อย่างมาก เวลาที่กินอาหารก็เอาใจใส่ดูแลความรู้สึกของไป๋ซีเยว่มาก อบอุ่นเอาใจใส่ เป็นสุภาพบุรุษ

สุดท้าย กินของหวานเสร็จ ไป๋ซีเยว่ก็เปิดปากพูดขึ้น“รู้สึกยินดีมากเลยค่ะที่ได้รู้จักคุณโจว”