บทที่ 6 ทำไมถึงหย่า

มู่มู่ไม่มีทางมีแม่คนที่สองนี่หมายความว่าอะไร

เขาไม่มีทางให้มู่มู่เรียกภรรยาในอนาคตของเขาว่าแม่ หรือว่า...เขาแทบจะไม่ได้คิดว่าจะแต่งงานอีกกัน?

เธอถามเขาอย่างตุ้มๆต่อมๆ “คำพูดนี้ของคุณหมายความว่าอะไร”

จี้เหลียนเฉิงกลับไม่ได้ตอบออกมาตรงๆ เพียงแค่เอ่ยว่า “ผมพูดแล้วทำได้ ดังนั้น มู่มู่”...

เมื่อเขาเอ่ยถึงมู่มู่ ก็ดึงไป๋ซีเยว่ออกจากจินตนาการสู่ความเป็นจริงทันที

“คุณพูดว่าอะไรนะ ฉันไม่มีทางมอบมู่มู่ให้คุณหรอก!” นี่เป็นขีดจำกัดของไป๋ซีเยว่ เธอไม่มีทางถอย และไม่อยากจะหารือปัญหานี้กับจี้เหลียนเฉิง “ลาก่อน!”

เธอเอ่ยจบแล้วจะจากไป แต่จี้เหลียนเฉิงกลับดึงให้เธอหยุด

ไป๋ซีเยว่สะบัดแขนเขาออก “คุณทำอะไรน่ะ!”

ฝ่ามือแตะถูกผิวเนียนละเอียดเล็กน้อย ลำคอจี้เหลียนเฉิงก็ขยับ “คุณฟังผมก่อน ผมไม่ได้จะแย่งลูกกับคุณ ผมแค่คิดว่าครอบครัวที่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีลูกติดจากการแต่งงานมาแล้วจะส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของเด็ก ถึงตอนนั้นสุขภาพจิตของมู่มู่เกิดปัญหาขึ้นมาจะทำยังไง”

“ไม่ต้องให้คุณหนักใจเรื่องนี้หรอก!”

เธอหมุนตัวคิดจะจากไป แต่จี้เหลียนเฉิงกลับดึงเธอไว้อีกครั้ง ไป๋ซีเยว่สะบัดเขาอย่างแรง การเคลื่อนไหวรุนแรงเกินไปจึงทำให้ปกคอเสื้อไหลลงไปที่ไหล่ เผยให้เห็นร่องรอยขนาดใหญ่

จี้เหลียนเฉิงมองตามไป นัยน์ตาก็ลุ่มลึกขึ้น

ไหล่สัมผัสถูกอากาศเย็นชื้น ไป๋ซีเยว่ก็ดึงเสื้อขึ้นทันที พร้อมกับถลึงตาใส่จี้เหลียนเฉิงอย่างดุร้าย

ความเจ็บปวดเต็มหัวใจของจี้เหลียนเฉิงเหลือเพียงแค่ความรักและตามใจ ผ่านไปเนิ่นนาน เขาถึงได้เอ่ยขึ้นว่า “ขอโทษ”

ไป๋ซีเยว่ถามอย่างไม่ยอมถอยให้ “ขอโทษอะไร!?”

จี้เหลียนเฉิงถอนหายใจเบาๆ “ขอโทษเรื่องเมื่อคืน คุณดื่มจนเมา แต่ผมกลับมีสติดี ผมไม่ควรจะ...”