คลั่งรัก️คุณหมอมาเฟีย<2>พรหมลิขิต

ถ้าความบังเอิญเจอกันสามครั้งคือพรหมลิขิต พระเจ้าคงขีดเส้นพรหมลิขิตผิด ให้เธอมาเจอผู้ชายที่ไม่คู่ควรกับรอยยิ้มที่สดใสของเธอ

วายุตื่นขึ้นมาแต่เช้าด้วยความสดชื่น เพราะต้องเริ่มงานอาทิตย์หน้าวายุจึงหาอะไรทำฆ่าเวลาไปก่อน อย่างตอนนี้ที่ร่างสูงกำลังขุดดินเพื่อเตรียมเอาต้นมะลิที่ซื้อมาลงปลูก เขาชอบต้นมะลิมาก กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกมะลิทำให้รู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ได้สูดกลิ่น และที่สำคัญต้นมะลิคือตัวแทนของมารดาเขา

ริโกะ แปลว่า ดอกมะลิ อย่างไรล่ะ

ทุกครั้งที่คิดถึงโอก้าซังวายุมักจะมองไปที่ต้นมะลิเสมอ อบอุ่นทุกครั้งที่ได้มอง เพราะมันทำให้เขารู้สึกว่าแม่ยังคงอยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลาไม่ได้จากไปไหน

แม่จะคงอยู่ในใจของเขาตลอดไป

ครืด ครืด ครืด

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้วายุที่กำลังทานมื้อเที่ยงอยู่รีบกดรับสายทันที ปลายสายที่โทรเข้ามาคือเพื่อนใหม่ที่เขาเจออยู่ที่ผับ คุยกันถูกคอ ชอบอะไรเหมือน ๆ และก็ชวนกันไปแข่งรถบ่อย ๆ อย่างวันนี้ก็เช่นกันพวกเขามีนัดแข่งรถตอนช่วงเย็น

“ว่าไงเค” วายุทักทายปลายสายด้วยน้ำเสียงสดใสก่อนที่เคจะตอบกลับมา

(ไม่ว่าอย่างไรหรอกเพื่อน แค่โทรมาถามว่าวันนี้พร้อมไหม เงินเดิมพันโคตรสูงเลยนะ) เคตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี การมีเพื่อนใหม่อย่างว่ายุก็เป็นการเปิดประสบการณ์ชีวิตให้เขาไม่น้อย เพราะเพื่อนใหม่คนนี้ทั้งนิสัยดีและมีความจริงใจมากถึงจะรู้จักกันไม่นานก็เถอะ

“พร้อมอยู่แล้วไม่ต้องห่วง แล้วเจอกัน”

บอกปลายสายด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มก่อนที่จะกดวางสายแล้วทานข้าวคนเดียวด้วยความเหงา แต่ก่อนเพลิงคือเพื่อนที่คอยอยู่เคียงเขาตลอดเวลาไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ แต่ครั้งนี้เขาหนีพี่ชายมาอยู่ที่นี่คนเดียวทำให้ชีวิตที่เคยมีสีสันกลับเงียบเหงาลง

แต่ไม่เป็นไร อย่างไรอาทิตย์หน้าเขาก็ได้เริ่มงานแล้วงานคงทำให้เขามีความสุขและสนุกไม่น้อยกับงานที่รัก มันอาจจะทำให้เขาลืมเลือนความเจ็บปวดที่ฝังรากลึกอยู่ในใจไปเลยก็ได้ใครจะรู้

โรงพยาบาล N

กฤษฎิ์นั่งมองหมอหนุ่มรุ่นลูกที่นั่งทำหน้ากวน ๆ อยู่ตรงข้ามอย่างไม่สบอารมณ์ หน้าตาหล่อร้ายแถมยังยียวนกวนสุด ๆ นั่นทำเอาเขารู้สึกตีนกระตุกยิบ ๆ นี่มันมาสมัครเป็นหมอหรือมาสมัครเป็นนักเลงทวงหนี้กันแน่วะหน้าตาพร้อมมีเรื่องฉิบหายเด็กเวร!!

แถมดูท่าจะเป็นฝาแฝดกับหมอวายุแน่นอน หน้าตาเหมือนกันราวกับแกะยกเว้นรอยสักที่โผล่พ้นแขนเสื้อมาเล็กน้อยเท่านั้นแหละมั้งที่บ่งบอกว่าผู้ชายตรงหน้าคือหมอเพลิงกัลป์ไม่ใช่หมอวายุ น้องชายทั้งสุภาพอ่อนโยนส่วนพี่ชายสุดแสนจะกวน อยากจะฟาดหน้ามันสักทีจริง ๆ เลยหมอเวร!!

“คุณเป็นพี่ชายของหมอวายุ?” กฤษฎิ์ถามผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความน่ายำเกรง แต่คนแบบเพลิงกัลป์กลับไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด

“นี่ท่านประธานมาสัมภาษณ์รับผมเข้าทำงานหรือมาสอบประวัติครอบครัวผมกันแน่ครับ”

เพลิงกัลป์ถามกลับกฤษฎิ์แบบกวน ๆ พร้อมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างไม่ได้นึกกลัวผู้ชายที่นั่งแผ่รังสีอำมหิตอยู่ตรงหน้าเลยสักนิด เขาแค่อยากมาทำงานที่เดียวกับน้องชายก็เท่านั้น ถ้าท่านประธานสุดหล่อที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่รับเข้าทำงาน เขาก็แค่ไปสมัครงานที่อื่นไม่ก็เปิดคลินิกเองก็ได้ หรือให้สร้างโรงพยาบาลมาแข่งกับท่านประธานยังได้เลย

บ้านเขารวยเรื่องแค่นี้จิ๊บ ๆ

“นี่เลี้ยงหมาไว้ในปากเหรอครับหมอเพลิง” พยายามระงับสติอารมณ์ก่อนที่จะถามเพลิงกัลป์กลับไปเสียงนิ่ง ๆ อย่างกวนตีนไม่แพ้กัน

แม่ง เด็กมันหาเรื่องผมครับทุกคนเดี๋ยวพ่อปั๊ดเข้าให้เลยนี่เด็กเวร!!

ตั้งแต่มานั่งสัมภาษณ์เพลิงกัลป์ กฤษฎิ์นั่งด่าไอ้เด็กเวรในใจรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ เขาไม่อาจนับได้ เพราะถามอะไรไปดูเพลิงกัลป์จะกวนเขาจนอารมณ์ขุ่นมัวไปหมด

“ไม่ได้เลี้ยงครับ แต่มันโตอยู่ในปากตั้งนานแล้ว”

เอากับมันสิครับทุกคน โอ๊ย!! ยุบหนอพองหนอ แก่แล้วหนอ ไม่เอาหนอ ไม่ฟาดคนหนอ ระวังความดันขึ้นหนอ พยายามระงับอารมณ์ที่เดือดปุด ๆ ให้เย็นลงก่อนที่จะตั้งคำถามกับเพลิงใหม่อีกครั้งซึ่งเป็นคำถามเดียวกันกับที่เขาใช้ถามหมอวายุ

“อะไรคือเหตุผลที่ทำให้ผมต้องรับคุณเข้าทำงานที่นี่” กฤษฎิ์ถามเพลิงกัลป์ด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบเช่นเคย เพลิงกัลป์เงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนที่จะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและเป็นการเป็นงานที่สุดตั้งแต่ที่เขาสัมภาษณ์เพลิงมา

“เพราะหมอแบบผมจะทำทุกวิถีทาง เพื่อช่วยให้คนไข้ได้มีชีวิตที่ดีต่อไปครับ”

ตอบคำถามของกฤษฎิ์ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความจริงใจทำเอากฤษฎิ์กระตุกยิ้มมุมปากด้วยความถูกใจ ถึงมันจะกวนตีนเก่งไปหน่อย แต่ทัศนคติเรื่องการทำงานมันได้ว่ะ เอาวะไอ้ลูกหมาฉันจะรับแกเข้าทำงานก็แล้วกัน คนเก่ง ๆ แบบแกนี่แหละที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยชีวิตคนไข้ของเขาให้มีชีวิตที่ดีต่อไป

“ตกลงผมรับคุณเข้าทำงานครับ แต่มีเงื่อนไขแค่หนึ่งข้อที่อยากให้คุณปฏิบัติตาม ลดความกวนตีนลงหน่อยก็ดีนะครับ ผมกลัวคนไข้จะหัวใจวายตายก่อนจะได้ตื่นขึ้นมามีชีวิตที่ดีต่อไปแบบที่คุณว่ามา หึหึ”

กฤษฎิ์ตกลงรับเพลิงกัลป์เข้าทำงานก่อนที่จะแอบเหน็บแนมเพลิงน้อย ๆ ส่วนเพลิงยักไหล่เบา ๆ อย่างไม่แยแส ทำเอากฤษฎิ์แอบขบกรามแน่นด้วยความหัวร้อน

เอาอีกแล้วนะ กวนอีกแล้วนะไอ้หมอหมาเอ๊ย!! แอบด่าหมอเพลิงกัลป์ในใจก่อนที่จะพูดคุยตกลงรายละเอียดกันให้เรียบร้อย เมื่อไม่มีอะไรแล้วเพลิงกัลป์จึงเดินออกไปจากห้องทำงานของกฤษฎิ์

แต่ก่อนไปชายหนุ่มไม่ลืมที่จะก้มหัวทำความเคารพกฤษฎิ์ ถึงเขาจะกวนตีนคนเก่ง แต่กฤษฎิ์คือผู้สูงอายุที่เขาต้องเคารพ!!!! เขาจะลืมข้อสำคัญข้อนี้ได้อย่างไร

สนามแข่งรถ

บรื้น บรื้น บรื้น

เสียงรถซุปเปอร์คาร์คันหรูที่ขับเข้ามาจอดในสนามแข่งรถทำเอา

สาว ๆ ถึงกับนั่งไม่ติด เพราะความตื่นเต้นที่จะได้เจอพี่หมอวายุสุดหล่อที่เพิ่งเข้ามาแข่งที่สนามได้เพียงแค่ 3 ครั้ง แต่ฝีไม้ลายมือไม่ธรรมดา สามารถเอาชนะคู่แข่งทุกคนได้อย่างง่ายดาย

ร่างสูงโปร่งในชุดลำลองก้าวลงมาจากรถก่อนที่จะถอดแว่นตาดำที่สวมอยู่ออก แค่นั้นเสียงกรี๊ดจากสาว ๆ ก็ดังกระหึ่มขึ้นทั่วทั้งสนามทันทีก่อนที่วายุจะยิ้มให้สาว ๆ ที่นั่งมองมาตาละห้อยด้วยความคลั่งไคล้ในตัวพี่หมอวายุ

“เพิ่งมาเปิดตัวแค่ 3 ครั้งแต่เสน่ห์แรงไม่เบาเลยนะเพื่อน” เควินเดินเข้ามาหาวายุก่อนที่จะเอ่ยแซวเพื่อนเล็กน้อย วายุได้แต่ยิ้มรับน้อย ๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะช่วยกันเช็กรถเพื่อเตรียมการแข่งขันสำหรับวันนี้ที่เงินเดิมพันสูงถึง 5 ล้านบาทพร้อมกับรถของคู่แข่งที่พ่ายแพ้

“เคฉันฝากนายเช็กต่อหน่อยนะ ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดี๋ยวมา” เมื่อเช็กความพร้อมใกล้เสร็จแล้ววายุจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ โดยยกหน้าที่ในการตรวจสภาพรถต่อให้เควิน ชายหนุ่มพยักหน้ารับคำเพื่อนเป็นอันตกลง

อีกด้านหนึ่ง

“เก้า เขาอยากกินไอศกรีมอะ” เมื่อมาถึงสนามแข่งรถแก้มใสก็งอแงอยากกินไอศกรีม มือบางฉุดแขนน้องชายไปที่รถขายไอศกรีมแบบไม่รอให้เก้าทัพได้ตอบรับหรือปฏิเสธเลยสักนิด ตอนนี้เธออยากกินอะไรหวาน ๆ เย็น ๆ

“พี่แก้มไหนบ่นว่าอ้วนแล้วกินทำไม”

เก้าทัพถามพี่สาวอย่างไม่เข้าใจก่อนจะส่ายหน้าด้วยความเอือมระอาพี่สาวเล็กน้อย พี่แก้มใสชอบบ่นว่าตัวเองอ้วนทั้ง ๆ ที่ผอมมากขนาดนี้ คงมีแต่นมกับก้นมั้งที่ใหญ่นอกนั้นผอมไปหมด แม้พี่แก้มใสของเขาก็ชอบกินของหวานมาก แต่นิสัยไม่ได้หวานเลยสักนิด กลับเปรี้ยวจนเข็ดฟันเลยล่ะครับ