บทที่ 22

จากรีสอร์ทมาถึงไซต์งานก่อสร้างนั่งรถไม่ถึงสิบนาทีก็ถึงแล้ว

ออฟฟิศที่นี่ถูกปลูกสร้างขึ้นมาให้รองรับกับบุคลากร เพราะกว่าจะจบโครงการ และที่นี่ก็มีห้องประชุมแยกเป็นสัดส่วน จากห้องทำงานของคนที่รับผิดชอบแต่ละงาน ส่วนที่พักเที่ยงของคนงานก่อสร้างก็แยกออกไปอีก แต่ก็ไม่ได้หรูหราอะไรเพราะไม่มีห้องแอร์ให้อยู่

น้ำอิงเดินตามแทนคุณเข้ามาในออฟฟิศ เธอมองไปรอบๆ ดูว่าในหน่วยงานนี้เป็นยังไงบ้าง

"คุณนอร์เวย์" สายตางามไปหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานของสถาปนิก

"อ้าวสวัสดีครับ คุณมาประชุมงานด้วยหรือครับ"

"ใช่ค่ะ" ขณะที่เธอคุยกับนอร์เวย์อยู่ แทนคุณก็ไม่ได้รอ เขาเดินเข้าไปในห้องประชุมก่อน เพราะตอนนี้หลายคนเข้าไปแล้ว

"คุณก็จะเข้าห้องประชุมใช่ไหมคะ"

"ใช่ครับ"

"ถ้างั้นฉันเข้าไปด้วยค่ะ" ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกัน แทนคุณนั่งอยู่หัวมุมโต๊ะ น้ำอิงก็เลยเดินไปนั่งข้างนอร์เวย์ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

"ผมให้ไปเช็ควัสดุที่สั่งมาไปถึงไหนแล้ว"

"ทางโรงงานที่เราสั่งของไป ก็ยังคงยืนยันคำเดิมครับ ว่าทางไซต์งานของเราสั่งไปแบบนั้นจริงๆ"

"ผมไม่แน่ใจว่าตอนที่สั่งของ..เขียนรายละเอียดชัดไหม ความผิดอาจจะตกอยู่ที่ผมก็ได้ครับ" นิกรรีบแก้ต่างให้กับตัวเองไว้ก่อน จากทีแรกที่โยนความผิดให้ทางโรงงานที่ส่งวัสดุก่อสร้างมาให้

น้ำอิงทำได้แค่นั่งมอง เขารู้ด้วยเหรอว่าของที่ใช้งานไม่ได้มาตรฐาน แต่ก็นั่นแหละนะเพราะวันนั้นเธอได้พูดกับเขาไปแล้ว เขาอาจจะเก็บไปคิดเรื่องนี้ก็ได้

"ถ้าคุณรู้ว่าไม่ได้มาตรฐานตั้งแต่ทีแรก ทำไมคุณถึงให้คนงานเข้าแบบจนถึงขั้นเทคานเทเสาจนเสร็จ คุณรู้ไหมว่าฐานของคอนโดถ้าไม่ได้มาตรฐาน มันก็จะถล่มลงมาได้ง่ายๆ" แทนคุณยังคงพูดต่อ

และประโยคนี้น้ำอิงก็เคยพูดให้เขาฟัง ..ไม่คิดว่ามันจะเข้าหูเขาด้วย หญิงสาวเริ่มมองเขาในแบบใหม่ขึ้นมาบ้างแล้ว

"ก็ผมกลัวว่าจะถูกต่อว่าและถูกตัดเงิน" นิกรต้องได้ยอมรับความผิดไว้เพียงผู้เดียว เพราะเบื้องบนสั่งลงมา ไม่ว่าเรื่องนี้จะจบยังไง ห้ามให้กระทบกับคนที่สั่งเด็ดขาด

"คุณคิดได้แค่นี้เหรอ คุณเป็นผู้รับเหมา ก็ต้องรับผิดชอบงานตัวเอง ไม่ใช่สักแต่จะทำให้เสร็จๆ ไป"

"จะโยนความผิดให้ผมฝ่ายเดี๋ยวก็ไม่ได้นะครับ พวกคุณไม่เข้ามาตรวจสอบงานกันเอง"

"ไม่เข้ามาตรวจสอบงานหมายความว่ายังไง ไหนคุณพงษ์พิบูลย์บอกว่าเข้ามาดูงานบ่อยๆ ไง"

"เออเรื่องนั้น ผมคงเข้าใจผิดไปเองครับ" ทีแรกจะโยนความผิดมาให้แทนคุณ เพราะตั้งแต่เริ่มโครงการเพิ่งเห็นหน้าเขาโผล่มานี่แหละ แต่ถูกเขาสวนกลับมาก่อน

"ส่วนที่เทปูนไปแล้วให้รื้อออกให้หมด"

"อะไรนะ" หลายคนต่างพูดขึ้นพร้อมกัน เพราะถ้ารื้อถอนนี่คืองานช้างเลย

"คุณคิดว่าผมจะเอาชื่อเสียงของบริษัทมาทิ้งไว้กับงานที่ไม่ได้มาตรฐานแบบนี้เหรอ แล้วต่อไปใครจะจ้างบริษัทของผม"

"ถ้ารื้อคุณต้องเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่าย ทั้งหมดเองนะคุณแทน"

"คุณไม่ดูในสัญญาหรือครับ ถ้ามีการรื้อถอนโดยวัสดุไม่ได้มาตรฐาน ทั้งทางผู้รับเหมาและผู้ว่าจ้าง ต้องร่วมกันรับผิดชอบ"

หลังเลิกประชุม..

กว่าจะเลิกประชุมก็เกือบ 14:00 น เข้าไปแล้ว แทนคุณก็เลยเลี้ยงข้าวคนที่ร่วมประชุมด้วย โดยการชวนมาทานที่ร้านอาหาร ซึ่งนิกรไม่ขอมาด้วย เพราะมีเรื่องหนักใจแถมอยากจะเคลียร์กับพงษ์พิบูลย์ให้รู้เรื่องก่อน

"คุณนอร์เวย์มาทานที่นี่บ่อยหรือคะ" พอมาที่ร้านอาหาร น้ำอิงก็นั่งข้างนอร์เวย์อีกครั้ง และเห็นเขาสั่งอาหารเหมือนกับว่าเคยมากินที่นี่บ่อยๆ