บทที่ 25

เช้าวันต่อมา..

"ไปไหนแล้ว?" ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอคนที่นอนร่วมเตียงเมื่อคืนนี้แล้ว ลุกขึ้นได้เขาก็ตรงไปเปิดดูห้องน้ำ พอไม่เจอก็รีบออกมาดูข้างนอก

"ตื่นเช้าจังเลยนะครับคุณแทน"

"คุณไชยา คุณเห็นภรรยาผมไหมครับ"

"ภรรยา?" ตายห่าแล้ว ไม่ใช่เด็กซะด้วย เป็นถึงภรรยาเลยเหรอ?!

ได้ยินคำถามของแทนคุณ นอร์เวย์ที่อยู่ในห้องก็เปิดประตูออกมาดู

พอเห็นว่านอร์เวย์อยู่ที่ห้อง แทนคุณก็สบายใจขึ้นหน่อย ทีแรกยังคิดว่าเธอออกไปกับนอร์เวย์เสียอีก

"ไม่เจอครับ" ไชยาตอบออกไป แบบนึกอายปากตัวเองที่ปากพล่อยไปเมื่อคืนนี้ หวังว่าเขาคงจะเมาจนจำอะไรไม่ได้แล้วนะ

พอมองดูจนแน่ใจแล้วว่าเธอไม่ได้อยู่แถวนั้น แทนคุณก็เดินออกหาจนทั่วรีสอร์ท และร้านอาหาร เผื่อว่าเธอออกไปทานข้าว..แต่ก็ไม่เจอ

หรือจะเข้าไซต์งาน ไม่ใช่หรอกมั้งยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเลย ..พอคิดอะไรขึ้นได้แทนคุณก็รีบกลับมาที่ห้อง แล้วโทรไปถามที่บ้านว่าเธอกลับบ้านไหม..คำตอบที่ได้คือไม่เห็น

"ไปไหนของเธอเนี่ย" แทนคุณรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะดูแล้วว่าเธอคงไม่อยู่แถวนี้แน่ กระเป๋าสะพายและของที่ติดตัวมาเมื่อวานนี้ก็หายไปหมด

"คุณแทนจะเข้าโรงงานตอนไหนครับ" โปรเจคไซต์เตรียมตัวกำลังจะเข้าหน้างาน เห็นแทนคุณตรงลานจอดรถพอดีก็เลยถามดู เพราะวันนี้มีนัดไปคุยกับคนที่ส่งเหล็กมาให้หน้างานโดยตรง

"เลื่อนไปก่อน ผมยังไม่ว่าง"

"อะ..อะไรนะครับ?" โปรเจคไซต์ถึงกับถามซ้ำ เพราะกว่าจะนัดที่นั่นได้ รอมาหลายวันแล้วด้วย

"ผมขอตัวก่อนนะครับ" ชายหนุ่มรีบขับรถออกไป

วันนี้ไม่ใช่มีนัดคุยแค่เรื่องวัสดุก่อสร้างที่ส่งเข้ามาในไซต์งาน แต่ยังคงมีการนัดประชุมกันอีกรอบ

พอนิกรรู้ว่าทุกอย่างเลื่อนไปก่อนก็นึกแปลกใจจนโทรไปหาพงษ์พิบูลย์

{"มันก็แบบนี้แหละ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังหรอก คิดไว้แล้วว่าจะไปได้สักกี่น้ำเชียว"}

{"ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะครับ ผมกลัวเหลือเกินว่าจะติดคุกติดตาราง"}

{"ใครจะปล่อยให้นายติด เดี๋ยวช่วยเอง แต่อย่าให้เรื่องมาถึงตัวฉันก็พอ"} นี่แหละมันคือสิ่งที่พงษ์พิบูลย์กลัว เพราะกลัวว่านิกรจะสาวมาถึงตัวเอง

{"ขอบพระคุณมากครับเจ้านาย"}

รถที่แทนคุณขับออกมามุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯ ..เขาต้องไปดูที่บ้านให้แน่ใจก่อน ตอนที่โทรไปเธออาจจะยังอยู่บนรถโดยสาร

แต่ทำไมเธอต้องหนี ในเมื่อเขามีสิทธิ์ในตัวเธออยู่แล้ว ก็รู้อยู่หรอกว่าไม่เคย อายุป่านนี้แล้วมันก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้กันทุกคนอยู่แล้ว ..นี่มันคือความคิดของแทนคุณขณะที่ขับรถมา ถ้าจะไม่ตามตัวเธอให้เจอก่อนก็คงไม่สบายใจทั้งวัน

เวลาผ่านไป..จนแทนคุณขับรถกลับมาถึงบ้าน

"กลับมาแล้วค่ะ" แม่บ้านเห็นรถของเจ้านายขับเข้ามาก็เลยเดินออกมารายงาน

"แล้วตอนนี้อยู่ไหน"

"ขึ้นไปบนห้องค่ะ เธอบอกว่าไม่ได้เอาเสื้อผ้าไปด้วย ก็เลยกลับมาก่อน"

เขารู้ว่าเหตุผลนี้ไม่เกี่ยวอยู่แล้ว เสื้อผ้าหาซื้อที่ไหนก็ได้

"มีเรื่องอะไรกัน" พอเข้ามาข้างในก็เจออีกด่าน

"ไม่มีครับ"

"ทำอะไรน้องหรือเปล่า" ทัตเทพรู้ดีว่าหลานสาวเป็นคนที่จิตใจหนักแน่นมาก เห็นสภาพตอนที่มาถึงก็อยากจะถามหลานอยู่หรอก แต่ก็ปล่อยให้ขึ้นไปพักผ่อน พอเห็นว่าลูกชายตามกลับมาด้วยนี่สิมันก็เลยแปลก

แต่แทนคุณก็ไม่ได้ตอบพ่อไป เขารีบก้าวยาวๆ เดินขึ้นไปชั้นบน

"ตามขึ้นไปดูหน่อยกลัวจะมีเรื่องกัน" ถ้าขาเดินได้คงจะตามขึ้นไปเองแล้ว ทัตเทพก็เลยสั่งแม่บ้านให้ขึ้นไปสังเกตการณ์

แกร็กๆ ก๊อกๆ

พอบิดประตูดูก็รู้ว่าเธออยู่ในห้องนี้เพราะมันล็อค เขาก็เลยเคาะ

"เปิดประตู"