บทที่ 35

"เรื่องนั้นฉันไม่ทราบค่ะ คุณก็ลองถามเจ้าของห้องดูสิคะ" จังหวะนั้นแทนคุณเดินกลับมา พร้อมกับถุงอาหารที่อยู่ในมือพอดี สายตาที่ยากจะบรรยายของน้ำอิงก็เลยมองไป..เพื่อสื่อให้คนที่มาถามหากุญแจสำรองได้รู้ว่าเจ้าของห้องกำลังเดินมา

"คุณแทนมาพอดีเลยค่ะ"

"มีอะไรหรือเปล่าครับ" ดวงตาคมมองคนดูแลรีสอร์ทแล้วกรอกมองไปที่เธอ..รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมายังไงไม่รู้

"จะมาถามเรื่องกุญแจสำรองค่ะ"

เอาแล้วไง..คงไปถามกับเธอมาแล้วด้วยสิ

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปหา" เขาพูดพร้อมกับมองตามเธอที่เดินกลับเข้าไปในห้อง

"เออ..ค่ะ" คนดูแลรีสอร์ทต้องรีบพาตัวเองไปจากตรงนี้ก่อนที่จะถูกขว้างระเบิดกลับคืนมา เพราะดูเหมือนว่าตัวเองเพิ่งวางระเบิดให้กับเจ้าของห้องนี้ไป อยากตบปากตัวเองนักทำไมรีบถามแบบไม่คิดก่อน

"ผมออกไปซื้อข้าวมาให้..หิวหรือยัง"

"ยัง"

แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเธอคงจะงอน ไม่สิ..อารมณ์นี้คงจะโกรธเลยด้วยซ้ำ

"คุณมีอะไรจะถามผมไหม"

"ไม่มี"

"วันนี้ผมมีนัดออกไปทานข้าวเย็นกับผู้รับเหมาคนเก่า" เขารู้ดีว่าเธอสนใจเรื่องนี้มาก แต่ก็ดูไม่ได้ผล เพราะเธอยังคงนั่งทำหน้าบึ้งตึงอยู่ "อยากออกไปทานข้าวข้างนอกด้วยกันไหมล่ะ"

หญิงสาวไม่ตอบแต่เธอลุกขึ้น แล้วเดินมาที่ประตู

"นั่นคุณจะไปไหน" ที่ถามเพราะกลัวว่าเธอจะหนีกลับบ้านอีก

"ไหนบอกจะไปทานข้าว"

"ไปเดี๋ยวนี้เลยเหรอ?" ชายหนุ่มรีบหยิบเอากุญแจรถ กระเป๋าเงิน สิ่งที่ลืมไม่ได้ก็คือโทรศัพท์ เขารีบไลน์ไปหาผู้รับเหมาที่เพิ่งจะอ้างกับเธอไป..บอกให้มาเจอกันที่ร้านอาหาร

น้ำอิงเดินออกมายังไม่ถึงรถเลยด้วยซ้ำก็เห็นนอร์เวย์เดินมากับไชยา

"สวัสดีครับคุณน้ำอิง"

"สวัสดีค่ะ" หญิงสาวยังคงมีใบหน้าไม่ยิ้มแย้ม

"ผมไม่รู้ว่าคุณมาไซต์งานสระบุรี"

น้ำอิงแอบเห็นสายตาไชยาที่มองมา หญิงสาวไม่กล้าสบตาเลยด้วยซ้ำ เพราะคิดว่าพวกเขาคงสงสัยเรื่องผู้หญิงอีกคน ..เพราะแค่นี้น้ำอิงก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นคงจะเป็นนาเดีย พวกเขาคงมานอนค้างที่นี่ด้วยกันตอนที่เธอกลับบ้าน

"จะไปไหนกันหรือครับ" ไชยาเห็นแทนคุณเดินออกมาก็เลยทัก

"ออกไปทานข้าวข้างนอก" แทนคุณพูดพร้อม มองดูเธอ กลัวว่าไอ้สองตัวนี้จะพูดอะไรอีก

"ทานให้อร่อยนะครับ" พอพูดจบไชยาและนอร์เวย์ก็แยกตัวกลับห้อง

"อยากเกิดมาหล่อรวยเหมือนคุณแทนจังเลย สาวๆ แต่ละคนนี้ ไม่อยากจะบรรยายเลย" มันคือคำพูดของไชยา ที่พูดในระหว่างเดินกลับมาห้อง แต่นอร์เวย์ก็ไม่ได้เออออห่อหมกอะไรไปด้วย

[ร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด]

"อ้าวคุณมาถึงแล้วหรือครับ" พอมาถึงร้านอาหารก็เห็นเกรียงไกร ผู้รับเหมาคนเก่าที่ถูกไล่ออกจากไซต์งานมาถึงก่อนแล้ว

"ผมเห็นข้อความคุณก็รีบออกมาเลยครับ"

แทนคุณกระพริบตาใส่เล็กน้อยเพื่อไม่ให้เกรียงไกรพูดอะไรต่อ

จริงๆ ในไลน์เขาก็เน้นย้ำไว้แล้วว่าไม่ต้องพูดเรื่องนี้ แค่ให้ออกมาทานข้าวกันเฉยๆ

"คุณเป็นผู้รับเหมาคนเก่าหรือคะ"

"ใช่ครับคุณคือ.." เกรียงไกรถามทิ้งช่วงไว้เพื่อให้อีกฝ่ายแนะนำตัว

"ฉันชื่อน้ำอิงค่ะ"

"เธอเป็น.." แทนคุณกำลังจะแนะนำต่อให้ แต่น้ำอิงรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อน

"..ฉันเป็นหลานสาวของคุณลุงทัตเทพค่ะ แม่ฉันเป็นน้องสาวแท้ๆ ของคุณลุง และฉันกับคุณ..แทนคุณ เรานามสกุลเดียวกันด้วยค่ะ"