บทที่ 43

"คุณผู้ชายครับที่ศูนย์ซ่อมเอารถมาส่งครับ" ขณะที่ทุกคนกำลังยืนคุยกันอยู่ รปภ. ที่เฝ้าอยู่ประตูหน้า ได้เดินเข้ามาบอก

"รถอะไร" แทนคุณที่ยืนอยู่ใกล้ประตูก็ได้หันไปถาม

"เขาบอกว่ารถคันที่.."

"เดี๋ยวฉันจัดการเองค่ะ" น้ำอิงคิดว่าเขาคงจะลืมเรื่องรถของเธอที่เอาไปซ่อม มันคงไม่ใช่เรื่องที่น่าจดจำมั้งเขาถึงลืม และที่หญิงสาวต้องรีบหยุดคำพูดของรปภ.ไว้ก่อน เพราะไม่อยากให้แม่กับลุงได้ยินว่ารถเกิดอุบัติเหตุ เพราะวันนั้นเแทนคุณโกหกพ่อไว้ว่ารถของเธอจอดทิ้งไว้ที่ไซต์งานสระบุรี

แทนคุณเพิ่งนึกได้ว่ามันคือรถอะไร ชายหนุ่มรีบเดินตามหลังเธอออกมา

"ผมขอโทษ"

"ขอโทษทำไมคะ"

"ก็ขอโทษที่ลืมเรื่องรถของคุณ" เพราะหลายวันมานี้เขาต้องได้ทำอะไรหลายๆ อย่างก็เลยลืม

"ไม่เป็นไรค่ะ ก็มันไม่น่าจดจำนี่คะ"

"คุณโกรธผมเหรอ" เรื่องเก่ายังไม่เคลียร์เรื่องใหม่ก็เกิดขึ้นมาอีก

"ทำไมฉันต้องโกรธคุณด้วย วันนี้ฉันจะขับรถไปเอง" ในเมื่อรถของเธอที่อู่เอามาส่งแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องนั่งรถเขาอีกแล้ว

"ไปด้วยกัน"

"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไปเอง" พอเดินมาถึงตรงที่จอดรถ เธอก็รับกุญแจจากคนที่อู่รถฝากไว้ให้

"เดี๋ยวผมจะขับรถคุณแล้วกัน" ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกำลังจะแย่งกุญแจ แต่หญิงสาวรีบซ่อนมันไว้ด้านหลังของตัวเอง

"ฉันจะขับเอง"

"ถ้างั้นผมไปด้วย" ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินไปเปิดประตูฝั่งคนนั่งข้าง

"เอ๊ะนี่คุณ รถของตัวเองก็มี"

"ถ้าไม่อยากถูกปล้ำบนรถ รีบขึ้นมา"

น้ำอิงได้ยินสิ่งที่เขาพูดถึงกับรีบหันไปมองหน้ารปภ.ที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น

"คุณแทนคุณ! คุณพูดบ้าอะไร" หญิงสาวรู้ดีว่ารปภ.คนนั้นต้องได้ยินด้วยแน่ เพราะเห็นแอบหลบหน้า

"ผมพูดได้มากกว่านี้อีก ถ้าคุณยังไม่ขึ้นมา"

"คนบ้า!" หญิงสาวรีบขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ แล้วก็ออกตัวรถแบบกระชาก

"เบาๆ หน่อยสิครับน้องสาว ทะนุถนอมพี่หน่อยสิ"

"ไม่!"

[บริษัทเทพประทาน]

"นั่นอะไร" พอรถวิ่งเข้ามาที่บริษัทก็เห็นกลุ่มคนยืนออกันอยู่ด้านหน้าทางเข้าประตู

"นักข่าว" เห็นแค่นี้แทนคุณก็รู้แล้ว

"นั่นไงใช่รถของคุณแทนกับภรรยาไหม" นักข่าวที่รอดูอยู่ว่าจะมีรถคันไหนวิ่งเข้ามาบ้าง ก็มองผ่านกระจกที่ไม่ค่อยมืดเข้าไปเห็นคนที่นั่งอยู่ด้านในพอดี

"ใช่แล้ว" ทุกคนที่ยืนดักรออยู่ด้านหน้าต่างก็รีบวิ่งกรูกันมาที่รถ "คุณแทนครับ พวกเราขอสัมภาษณ์เรื่อง.."

"ขอโทษครับ ผมยังให้สัมภาษณ์ไม่ได้ ขอตัวก่อนนะครับ" ชายหนุ่มรีบพาเธอเดินเข้ามาในบริษัท แล้วก็ให้รปภ.ที่อยู่ด้านหน้าขวางนักข่าวไว้

พนักงานหลายคนต่างก็ไม่เป็นอันทำงาน เพราะรู้ข่าวของพงษ์พิบูลย์ที่ถูกตำรวจจับไป

"สวัสดีค่ะคุณน้ำอิง" ดวงตาเห็นน้ำอิงเดินมาพร้อมกับแทนคุณก็รีบไปเปิดประตูห้องทำงานให้ "เชิญค่ะคุณน้ำอิง"