บทที่ 57

แทนคุณพาเธอกลับมาที่รีสอร์ท โชคดีที่เขาเอาเสื้อผ้ามาไว้สำรองที่นี่แล้ว ถึงไม่ได้เตรียมกระเป๋ามาด้วยก็มีเปลี่ยน

เขาเห็นว่าเธออาบน้ำอยู่ก็เลยออกไปนั่งคุยเล่นกับนอร์เวย์และไชยาด้านหน้ารีสอร์ท เพราะตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้ว ส่วนคนงานก่อสร้างหรือหัวหน้า จะล่าช้าหน่อยเพราะต้องเก็บอุปกรณ์เครื่องใช้

วี๊ดวิ้ว.. เสียงนี้ดังขึ้นแทนคุณและนอร์เวย์หันมามองไชยาพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมาย

"คุณเล่นอะไรคุณไชยา"

"คุณไม่เห็นสาวสวยคนนั้นเหรอ พวกคุณเป็นผู้ชายหรือเปล่าเนี่ยถ้าสาวขับรถผ่าน บ่อยๆ แสดงว่าเธอมาอ่อย"

"คุณรู้ได้ยังไงว่าเธอขับรถผ่านบ่อย"

"สองรอบแล้วนะ พวกคุณไม่สังเกตหรือไง"

"จริงเหรอ? แล้วเขาจะผ่านไปทำไมบ่อยๆ"

"ขอโทษค่ะเมื่อกี้ใช่พวกพี่เรียกฉันไหมคะ" สาวคนที่ไชยาแซวเมื่อสักครู่เลี้ยวรถกลับมาถาม

"คนนี้เลยครับ" นอร์เวย์และแทนคุณที่นั่งอยู่คนละฝั่งชี้มาที่ไชยาพร้อมกัน

"มีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงนี้ถามดังขึ้นจากทางด้านหลัง แทนคุณถึงกับหันขวับกลับไปมองเพราะจำแม่นเลยว่าเป็นเสียงของใคร

"ที่รักคุณอาบน้ำเสร็จแล้วหรือครับ" แทนคุณรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหาน้ำอิงที่ยืนหน้าบึ้งอยู่ สาวคนที่เลี้ยวรถกลับมา เห็นว่าเขามีเจ้าของแล้วก็เลยไม่สนใจ เดินไปหามอเตอร์ไซค์แล้วก็ขับออกไป

"ไม่ใช่ผมนะ คุณไชยาต่างหาก" เห็นสายตาของภรรยามองแล้วรู้สึกเสียวสันหลังวูบ

"ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย"

"แต่แววตาคุณมันฟ้องนี่.. หยุดก่อนเลยคุณไชยา" ขณะที่เขาหาคำแก้ตัวอยู่ ไชยาและนอร์เวย์ลุกขึ้นกำลังจะหายตัวไปจากตรงนี้

"ข้าน้อยผิดไปแล้ว" ไชยาชูมือขึ้นแบบสำนึกผิด

"ฉันหิวแล้วค่ะ" น้ำอิงรู้ดีว่าผู้ชายชอบแซวผู้หญิงอยู่แล้ว เพราะแถวบ้านของเธอก็แบบนี้แหละ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ใจกล้านะ..กล้าเลี้ยวรถกลับมาหา เพราะเธอก็ยืนมองอยู่ถึงได้เข้ามาถูกจังหวะ

"หิวข้าวหรือครับได้เลยเราไปกินที่ร้านนั้น.." พอชี้ไปที่ร้านนั้นเขาก็รีบเก็บนิ้วตัวเอง "..ออกไปกินข้างนอกดีกว่าครับ"

"ทำไมคะร้านนั้นมีอะไร"

"ไม่มีอะไรครับ"

"ฉันอยากจะไปกินร้านนั้น"

"ก็ได้ครับ" แทนคุณรีบกวักมือเรียกไชยาและนอร์เวย์ให้ตามไปด้วย เพราะกลัวหัวแตก

[ร้านอาหารหน้ารีสอร์ท]

"สวัสดีค่ะไม่เจอกันนานเลยนะคะ" อุบลหลานสาวเจ้าของร้านรีบเดินออกมาต้อนรับ เมื่อเห็นว่าแทนคุณก็มาด้วย

และนี่แหละคือเหตุผลที่เขาไม่อยากจะพาเธอมา แค่มองก็รู้แล้วว่าอุบลให้ท่า

"สวัสดีครับผมขอ พาภรรยาไปหาที่นั่งก่อนนะครับ"

ไชยาและนอร์เวย์หันมองหน้ากันแบบกลั้นขำที่แทนคุณรีบออกตัวไว้ก่อน

"ภรรยา?" คนที่ออกมาต้อนรับถึงกับหน้าบอกบุญไม่รับ "ถ้างั้นพวกคุณก็ดูไปก่อนแล้วกันว่าจะทานอะไร" พอพูดจบอุบลก็เดินหายไปทางหลังร้าน