Chapter 45 ต่อหน้าเพื่อนก็ไม่เว้น

ด้านเจนิสหลังจากที่พี่ริวขับรถออกมาจากงานวัดแล้วนั้น เขากับพาฉันขับรถมาจอดที่หน้าผับแห่งหนึ่ง ฉันเคยได้ยินผ่านหูมาบ้างว่าผับย่านนี้เป็นย่านของคนกระเป๋าหนักที่มักจะมากัน เมื่อรถสปอร์คันหรูวิ่งเข้ามาจอดร่างบางถึงกับเอ่ยถามขึ้นมาทันที

"พี่พาฉันมาที่ผับทำไมเหรอ" ฉันถามเขาไปเสียงเรียบ

"ฉันแวะมาเปลี่ยนรถกับพี่ชายฉันหนะ" ริวเอ่ยพร้อมกับเสมองใบหน้าหวานที่นั่งมากับตน

"เมื่อกี้ก็ผ่านคอนโดฉันมาทำไมพี่ไม่จอดให้ฉันลงละ" ใบหน้าหวานยังคงเอ่ยถามมาด้วยท่าทีสงสัย ริวถึงกับหลบสายตาของเจนิสมา หึ...แล้วใครบอกว่าคืนนี้เขาจะไปส่งเธอที่คอนโดละ คนใจร้ายได้แต่ผุดรอยยิ้มขึ้นมา

"ลงก่อนสิ" เขาไม่ตอบแต่กับบอกให้ฉันลงจากรถของเขา แต่ด้วยที่ฉันยังอยู่ในชุดนักศึกษากระโปรงยาวถึงตาตุ่มนั่น เข้าไปด้วยชุดแบบนี้ก็กระไรอยู่เพราะดูจากลูกค้าของที่นี่แล้วนั้นมีแต่คนแต่งตัวดีๆ ทั้งนั้น

"พี่ไปเถอะฉันรอตรงนี้ดีกว่า" หลังจากที่เจนิสลงจากรถ เธอก็เอ่ยกับผม ผมพามาเปลี่ยนรถก็จริง แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอมายืนรอผมที่หน้าผับคนเดียวหรอกนะ สวยๆ อย่างเจนิสใครจะกล้าทิ้งเธออยู่คนเดียวละครับ เมื่อคิดเช่นนั้นฝ่ามือหนาก็คว้าเข้าที่แขนเรียวเล็กของเธอ พร้อมกับลากคนตัวเล็กนั้นเดินเข้าไปในผับทันที

ร่างสูงในชุดเสื้อนักศึกษากางเกงยีนส์สีซีด เดินเข้ามาภายในผับหรูย่านใจกลางเมือง พร้อมกับจูงมือสาวสวยข้างกายอย่างเจนิสนั้นเข้ามาร่วมโต๊ะกับกลุ่มเพื่อนสนิทที่นั่งดื่มกันอยู่ก่อนหน้า

ทั้งสามหนุ่มอย่างเรียวตะ อรัณ และริก เมื่อเห็นร่างสูงของริวเดินเข้ามาพร้อมกับสาวสวย ถึงกับหลุดยิ้มไปตามๆ กัน เมื่อวันนี้ริวนั้นไม่ได้มาคนเดียว แต่กับมีสาวสวยข้างกายอย่างเจนิสนั้นเดินตามหลังมาด้วย ทั้งสามหนุ่มถึงกับยกยิ้มและเอ่ยทักทายสาวสวยของเพื่อนอย่างมาเป็นมิตร

"หวัดดีครับน้องเจนิส" เป็นเรียวตะหนุ่มที่เอ่ยทักทายเจนิสเป็นคนแรก จากนั้นอรัณและริกก็ทักทายๆ เธอมาตามๆ กัน

ด้านเจนิสเองก็ยิ้มทักทายทั้งสามหนุ่มด้วยเช่นกัน อ่า...ฉันคิดไม่ถึงว่าพี่ริวเขาจะพาฉันเข้ามาที่นี่ด้วย ร่างบางรู้สึกประหม่ากับสายตาของทั้งสามหนุ่มรุ่นพี่จะจับจ้องมายังที่ฉัน รอยยิ้มของผู้ชายแก๊งค์นี้ฆ่าสาวๆ ไปแล้วหลายราย ไม่แปลกที่ใครๆ ก็หลงเสน่ห์ของพวกเขา แม้แต่ฉันยังหยุดมองพวกเขาไม่ได้ ยิ่งดูใกล้ๆ พวกเขายิ่งหล่อเท่ หล่อแบบกินกันไม่ลงกันเลยทีเดียว

ร่างบางเมื่อถูกเสน่ห์รอยยิ้มของหนุ่มๆ รุ่นพี่ตกเข้าเต็มๆ เจนิสถึงกับยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ยอมนั่งลงข้างๆ กับริว

ด้านริวที่เห็นท่าทีของเจนิสเสมองเพื่อนๆ ของตนอย่างไม่มีเก็บอาการเลยซักนิด เจนิส ให้ตายเถอะยัยบ้า ผัวก็นั่งอยู่นี่ด้วยทั้งคน แม่งเล่นเอาแต่มองหน้าไอ้เรียวตะ เธอจะรู้บ้างไหมว่าไอ้เรียวมันแต่งงานแล้วครับ ริวได้แต่หงุดหงิดและไม่พอใจให้ท่าทีของเจนิส เมื่อเป็นเช่นนั้น เสียงเข้มถึงกับเอ่ยขึ้นมาให้ร่างบางนั้นรู้สึกตัว

"นิยัยหน้าหยิ่งเธอจะยืนอึ้งแบบนี้อีกนานไหม" ริวไม่พูดป่าว มือหน้ากับกระตุกแขนของคนตัวเล็ก ด้านเจนิสที่มันทันระวังตัวถึงกับเซเข้าไปนั่งบนตักของริว

"ว้าย..." คนตัวเล็กที่โดนริวกระตุกแขนถึงกับมองคนใจร้ายด้วยสีหน้าไม่พอใจ ยิ่งโดนสายตาของเพื่อนๆ เขาที่มองมาที่เราทั้งสองคนฉันอายมาจนทำตัวไม่ถูก

การกระทำของริว ทำเอาทั้งสามหนุ่ม อย่างเรียวตะ ริก และอรัณถึงกับ กลั้นขำไปตามๆ กัน

"แม่ง ไอ้เชี่ยริว หวงชิบหาย" ริกเอ่ยว่าให้กับน้องชายมา แม้กระทั้งพวกเขาเอง ริวยังหวงเจนิสหนักแสดงออกมาอย่างชัดเจน อีกไม่นานก็คงเป็นหมาริว ริกได้แต่เสมองหน้าน้องชายจากนั้นก็หยิบขวดบรั่นดีมา นับว่าเป็นสัญญาณที่ดี ไหนๆ ริวก็พาเจนิสมาเปิดตัวกับพวกเขาแล้ว คืนนี้ถือว่าฉลองให้กับน้องชาย ทำหน้าที่ต้อนรับน้องสะใภ้หน่อยเป็นไง

ด้านเจนิสที่โดนแขนแกร่งโอบเอวขอดของฉันเอาไว้แน่น และต่อหน้าต่อตาพวกเพื่อนๆเขา ใบหน้าหวานถึงกับแดงซ่านขึ้นมาด้วยความเขินอาย มือบางของเจนิสพยายามที่จะแกะมือปลาหมึกของริว ออกจากตัว พร้อมกับมองค้อนให้คนที่กอดตนนั้นให้ปล่อย เธออายเพื่อนของเขาถึงกับทำหน้าไม่ถูก

"พี่ริวนี้ปล่อยสิคนบ้า" เจนิสเอ่ยเสียงรอดไรฟันกับคนเจ้าเลห์ คนบ้าใครใช้ให้มากอดเอวฉันต่อหน้าคนอื่นแบบนี้กันเล่า ฉันก็อายเป็นนะ ยิ่งขัดขืนยิ่งดิ้นคนเอาแต่ใจกับยิ่งกอดแน่น

"อ้าวนี้ ฉันกอดเธออยู่หรอกเหรอ ไม่ยักกระรู้" ริว เอ่ยพร้อมกับสบตาคนบนตัก ที่ตอนนี้ใบหน้าหวานมองเขามาด้วยสายตาดุดันอย่างเอาเรื่อง

เมื่อเป็นเช่นนั้นริวยอมปล่อยเจนิสออกจากตัก และให้เธอนั่งข้างๆ เขาแทน ทั้งสามหนุ่มที่เห็นท่าทีเจ้าเลห์ของเพื่อนถึงกับสายหน้าให้กับริวไปตามๆ กัน