Chapter 57 ใจแข็ง

วันต่อมา

ด้านริวและวันนี้เป็นอีกวันที่ร่างสูงต้องแหกขี้ตามาเรียนในช่วงเช้า ให้ตายเถอะไอ้เรียวตะไหนมันบอกว่าวันนี้พวกผมไม่มีเรียน แล้วแม่งเสือกโทรตามผมกับริกตั้งแต่ตอนเจ็ดโมง คนเมาและพึ่งจะได้หลับไม่กี่ชั่วโมงอย่างผมแม่งก็ง่วงสิครับ ร่างสูงของริวถึงกับอ้าปากหาววันนี้เขาง่วงนอนสุดๆ เพราะเมื่อคืนหลังจากที่พาเจนิสกลับคอนโดของตน ยัยหน้าหยิ่งของเขาก็ไม่ยอมที่คอนโดของเขาตั้งถ้าโกรธเขาอยู่ฝ่ายเดี่ยว

เขาถึงยอมใจอ่อนขับรถพาเจนิสกลับคอนโดของเธอ ผมก็อุส่าห์ดีใจคิดว่าเจนิสจะให้ผมค้างที่คอนโดของเธอด้วยแต่ผิดคลาดครับ ไปถึงผมยังไม่ได้ทันจะลงจากรถ เจนิสก็รีบขึ้นคอนโดของเธอหนีผมไป พอผมตามเธอไปถึงที่ห้อง กดกริ่งหน้าห้องของเธอจนแทบพัง ยัยเจนิสตัวแสบก็ไม่ยอมเปิดประตูให้ผม ร้ายนักที่กล้าทำเช่นนี้ กับคนอย่างผมที่เป็นผัวเธอ กว่าจะขับรถจากคอนโดของเจนิสกลับคอนโดผม ก็ป่าไปถึงตีสี่ ให้ตายเถอะผม

อรัณที่นั่งติดกับริวได้แต่เสมองใบหน้าของคนหาวที่เห็นสีหน้าของริวราวกับคนหมดสภาพ หรือว่าเพื่อนเขาจะเมาค้าง เมื่อคืนก่อนออกจากผับ แม่ง ก็กระดกกันเป็นว่าเล่น แต่ดูท่าแล้วไอ้ริวไม่ใช่คนคออ่อน

!! หาว !! แม่งง่วงชิบหาย

"ไอเชี่ยริว ถ้ามึงจะหาวทุกๆ สามนาทีแบบนี้กูว่ามึงแม่งกลับไปนอนต่อเถอะสัส" อรัณที่สังเกตุท่าทีของเพื่อนถึงกับหันมา

"กูไปไม่ได้วะ วิชาของป๋ารัฐ กูไม่เข้าอีกครั้งเดียวกูไม่มีสิทธิเข้าสอบละ" ริวเอ่ยกับอรัณมาขณะที่หนังตายังคงปิดอยู่ พร้อมกับเอียงหัวซบเข้าที่บ่าไหลของเรียวตะอีกข้าง ด้วยท่าทีเพลียสุดๆ

"เมื่อคืนจัดหนักอะดิ แล้วเจนิสเธออะตื่นยัง หรืออยู่คอนโดมึง" ที่อรัณถามเช่นนั่นเพราะเห็นว่าริวนั้นออกไปกับเจนิส ที่ริวหมดสภาพแบบนี้คงไม่พ้นเรื่องกกสาว

"หนักเชี่ยไร ไม่มีห่าไรทั้งนั่นแหละ" ริกเอ่ยมาเมื่อโดนอรัณนั้นจี้ถามตน แม้ก็เชี่ยรัณมันเห็นเขาเป็นคนยังไง ใครได้กกแ่จัดไปครั้งเดียวตอนในรถไม่ถึงสิบนาทีนี้นะ ยัยตัวแสบของเขาแม่งทำค้างชิบหายที่มันไม่สุดอะ แต่คิดถึงใบหน้าสวยหวานหยิ่งๆนิ่งๆ ก็อยากจะนอนกอดนอนหอมปานนี้ไม่รู้ว่ายัย ตัวแสบของเขาจะตื่นหรือยัง

"พาสาวกลับคอนโด แต่แม่งดันโง่ไง ต้องวนรถกลับคอนโดตอนตีสี่ โดนสาวไล่" ริกเอ่ยกับอรัณมาทำเอาริวที่หวงๆ อยู่นั้นถึงกับเสมองใบหน้าพี่ชายมาด้วยสีหน้าไม่พอใจที่โดนพี่ชายนั้นเผาตน

"ไอ้เชี่ยริก" ริวเอ่ยว่าริกมาเสียงดัง แม่งคนอื่นเขารู้หมด โดนเมียไล่กลับตอนคอนโดกลางดึกน่าอายชิบ แต่นั้นอรัณและเรียวตะถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยท่าทีชอบใจ

"คนอย่างมึงนี้นะโดนสาวไล่ กลับมานอนคอนโด ฮ่าๆ ปกติใครอยู่กับมึงแม่งไม่รอดซักราย" เรียวตะเอ่ยมาเช่นนั้น ริวได้แต่ยกนิ้วกลางให้กับเพื่อนมา นับว่าเรื่องความเสน่ห์แรงและเจ้าชู้ พวกเขาต้องยกให้สองพี่น้องฝาแฝดที่มักจะมีสาวๆ นั้นควงไม่ค่อยจะซ้ำหน้า แต่พอมาได้ยินว่าเพื่อนโดนสาวไล่ เรียวตะนั้นแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง

"ฟัค...ยู ไอ้เชี่ยวเรียวมึงดีกว่ากูตายแหละครับ" ริวว่าใครกับเรียวตะอย่างไม่ยอม เอ่อ เรื่องไม่ดีอะไรทำเป็นโยนให้ผม พวกมันสามตัวก็ร้ายใช่ย่อยไม่งั้นจะคบกับพวกมันมาได้ไงตั้งหลายปี ริวได้แต่คิดเช่นนั้นจากนั้นก็ฟุบหน้าลงบนโต๊ะ ไม่นานอาจารย์ประจำคลาสก็เดินเข้ามาเพื่อบอกแนวข้อสอบ

อีกด้านของเจนิสและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันนั้นมาเรียน ซึ่งเป็นช่วงที่ฉันต้องทำงานส่งให้ครบก่อนที่จะบินไปเรียนที่โน้น ขณะที่ฉันนั่งรอเพื่อนๆ ที่ใต้ตึกไม่นานยัยแซมมี่ ยัยเฟย์ ยัยน้ำอุ่นก็เดินเข้ามา

"เจ...วันนี้พวกฉันคิดว่าแกไม่มาเรียนแล้ว ซะอีก แกไม่เป็นไร ใช่ไหมพวกฉันเป็นห่วงแกแทบแย่แหนะ ไม่เคยคิดว่าพี่ริวผัวฉันจะดุมากขนาดนี้" ยัยแซมมี่พอเจอหน้าฉันก็ถามเรื่องเมื่อคืนนี้ทันที

"ฉันไม่เป็นอะไร" ใบหน้าสวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติ