บทที่ 2 เรื่องอื้อฉาว

ชาร์ล็อตและไบรสัน มีบ้านริมชายหาดบนชายฝั่งแพลตตินัม ที่ซึ่งพวกเขาจะย้ายไปอยู่ หลังจากงานแต่งงานกัน

เธอไปดูบ้านหลายร้อยหลังกับไบรสันก่อนที่จะเลือกที่นี่ในที่สุด ไบรสันอดทนและดีกับเธอมากในระหว่างกระบวนการนี้ การตกแต่งภายในของบ้าน ได้รับการออกแบบอย่างสมบูรณ์ ตามความชอบของไบรสัน

ประตูบ้านเปิดกว้าง แต่ผู้คุมห้ามไม่ให้ชาร์ล็อตเข้าไป “คุณซิมม่อนส์ คุณเข้าไปไม่ได้นะครับ กรุณาหยุดอยู่ตรงนั้น”

ในอดีต ยามมักจะเรียกชาร์ล็อตว่า "คุณฮาร์เปอร์" หรือ "มาดามฮาร์เปอร์" แต่ตอนนี้ เขาเรียกเธอว่า "คุณซิมม่อนส์"

ชาร์ล็อตยืนกรานที่จะเข้าไปในวิลล่า "นี่คือบ้านของฉัน ฉันจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันจะเข้าไป"

“คุณซิมม่อนส์ครับ...”

ยามคว้าแขนเธออย่างไม่เต็มใจ “คุณดีกับผมมาตลอด ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแบบนี้ แต่ผมก็ไม่มีทางเลือก คุณฮาร์เปอร์สั่งไม่ให้คุณไปเข้าครับ ตอนที่เขาเพิ่งกลับบ้านมาเมื่อไม่นานมานี้”

ไบรสันเพิ่งกลับมาบ้านเมื่อไม่นานมานี้?

เขาอยู่บ้านงั้นเหรอ?

เขาไม่ได้ไม่ว่าง แต่ก็ยังไม่ไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเธอ และเขายังห้ามเธอไม่ให้เข้าไปในบ้านอีก...

ประตูโลหะอันหนักได้ปิดลง ทิ้งให้ชาร์ล็อตยืนอยู่ข้างนอกคนเดียว

ลมหนาวพัดโชยราวกับมันพัดทะลุผ่านร่างกายที่อ่อนแอของชาร์ล็อต และใบหน้าของเธอก็ซีดราวกับตุ๊กตากระดาษ

ไบรสันไม่รับสายของเธอ แต่ชาร์ล็อตยังคงโทรต่อไปจนกว่าแบตเตอรี่จะหมด

ช่วงนี้เป็นช่วงที่หนาวที่สุดของปี

ชาร์ล็อตสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวบางและกางเกงขายาวหลวม ๆ ขณะรอในอากาศเย็น ตั้งแต่เช้าจรดพระอาทิตย์ตก เริ่มมืดแล้ว และชาร์ล็อตมองดูบ้านด้วยความงุนงง ขณะที่ไฟถูกเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ ใจของเธอล่องลอยไปในอดีต...

10 เดือนที่แล้ว งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ของชาร์ล็อตและไบรสันได้จัดขึ้นที่รอธเซย์

ในคืนวันแต่งงาน ไบรสันบอกเธอว่าเขาได้ขับรถชนผู้หญิงท้อง และผู้หญิงคนนั้นได้เสียลูกไป

ผู้หญิงคนนั้นได้ขอให้ไบรสันหาหญิงสาวที่ "บริสุทธิ์และมีสุขภาพดี" เพื่อมีลูกให้กับเธอและสามีของเธอ มิเช่นนั้น เธอจะดำเนินคดีกับเขา

ชาร์ล็อตรับไม่ได้ แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว เธอก็ตกลงในที่สุด

มันเป็นความปรารถนาของผู้หญิงทุกคน ที่ต้องการเป็นคนแรกที่จะปกป้องผู้ชายที่เธอรัก

อย่างไรก็ตาม เพื่อช่วยไบรสันจากการถูกดำเนินคดี เธอเต็มใจที่จะใช้เวลาในคืนวันแต่งงานของเธอกับคนแปลกหน้า ทั้งที่คืนนั้นควรเป็นวันของเธอกับไบรสัน

ชาร์ล็อตไม่คาดคิดมาก่อนว่า ทันทีที่เธอให้กำเนิดลูกให้กับไบรสัน เขาจะทรยศต่อครอบครัวซิมม่อนส์ทันที

เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าไบรสันจะโหดร้ายกับเธอได้ขนาดนี้

เธอต้องรอเขา เธอต้องการคุยกับไบรสันเป็นการส่วนตัวและได้ยินมันด้วยตัวเอง!

ชาร์ล็อตยืนอยู่หน้าประตูทั้งคืน

เมื่อประตูเปิดออก เธอก็เหมือนถูกแช่แข็งแล้ว รถคันหรูขับตรงเข้ามาหาเธอโดยไม่ลดความเร็วเลย และเธอก็ไม่ได้พยายามจะหลบรถเช่นกัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เอี๊ยด!

ยางรถเสียดสีบนพื้นถนนและเกิดประกายไฟ ด้านหน้ารถโดนเข้าที่ท้องของชาร์ล็อตก่อนที่จะหยุดกะทันหัน

“ชาร์ล็อต เธอจำเป็นต้องทำขนาดนี้ เพื่อแค่ให้ฉันได้เจอเธองั้นเหรอ?”

ชายผู้เพิ่งลงจากรถมีใบหน้าเข้มขรึม เขาสูง ผอม และดูสุภาพและอ่อนโยน

ชาร์ล็อตพูดเขาอย่างรวดเร็ว “พ่อของฉันเข้าโรงพยาบาล เพราะเขาโกรธคุณมาก เขายังอยู่ในอาการโคม่า และตอนนี้ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในบ้าน ไบรสัน คุณเป็นอะไรไป?” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอนขณะที่น้ำตาไหลเอ่อ

“ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าเธอทำอะไรลงไป?” ไบรสันมองเธอด้วยดวงตาที่เฉยเมย ใบหน้าของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

ในอดีต ไบรสันทำดีและอ่อนโยนต่อชาร์ล็อตมาโดยตลอด เป็นเรื่องยากสำหรับชาร์ล็อต ที่จะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของเขา

"ไบรซ์"

เสียงหวาน ๆ เอ่ยเรียกชื่อเขา เสียงนั้นฟังดูหวานราวกับน้ำผึ้ง

หญิงสาวร่างเล็กผอมบางลงจากรถ เธอสวมชุดสีขาวแวววาว ใบหน้าของเธอซีดและบอบบาง ลักษณะที่สวยงามของเธอนั้นช่างชวนให้หลงใหล

แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่สวยเท่าชาร์ล็อต แต่เธอก็มีเสน่ห์มาก เธอดูเปราะบางราวกับใบไม้ร่วง และผู้ชายคนไหน ๆ ก็รู้สึกปรารถนาที่จะปกป้องเธอ