บทที่ 9 เดิมพัน

"อะไรนะ!"

เกิดความโกลาหลในหมู่คนที่ลังดูอยู่

ไม่มีใครคาดคิดว่าชาร์ล็อตจะเป็นไปได้ถึงขนาดนี้ แม้แต่แซคคารี คอนเนอร์เอง

ชาร์ล็อตเงยหน้าขึ้นด้วยน้ำตาคลอเบ้า เธอขดมุมปาก “คราวที่แล้ว นายบอกว่าอยากให้ฉันคุกเข่าลงอ้อนวอน ฉันคิดผิดและฉันเสียใจ ตอนนี้ฉันก้คุกเข่าต่อหน้าทุกคนแล้ว”

"อา..."

แซคคารีไม่ได้มองชาร์ล็อตด้วยซ้ำ เขาจ้องมองไปข้างหน้าด้วยสายตาที่ลึกล้ำ

“เธอความจำไม่ดีเหรอ คุณซิมม่อนส์ ฉันพูดว่า แม้ว่าเธอจะมาคุกเข่าขอร้องฉัน ฉันก็จะไม่สน”

เขาเดินไปข้างหน้าโดยทิ้งชาร์ล็อตไว้ข้างหลัง

ในขณะนั้น ชาร์ล็อตเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา เธอกัดริมฝีปากล่างและยืนขึ้นด้วยความมุ่งมั่น เธอพูดเสียงดัง ขณะที่ทุกคนจ้องเขม็ง “มาพนันกัน”

"โอ้ะ งั้นเหรอ?" แซคคารียิ้มมุมปากอย่างดูถูก แต่เขาก็ยังคงเดินไปข้างหน้าโดยไม่หันหลังกลับ

ชาร์ล็อตเดินตามรอยเท้าของเขาและรวบรวมความกล้าทั้งหมดของเธอก่อนจะพูดว่า "คอนเนอร์ ฉันได้ยินมาว่านายแข่งรถแดร็กเก่ง และไม่มีใครสามารถเอาชนะนายได้ในรอธเซย์ ฉันอยากจะท้านาย"

สิ่งนี้ทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่คนที่ดูอยู่

ทุกคนมองชาร์ล็อต ราวกับว่าเธอบ้าไปแล้ว

แม้แต่แซคคารีที่คาดเดาอะไรไม่ได้มาโดยตลอด ก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของชาร์ล็อต

ชาร์ล็อตไล่ตามแซคคารี คิ้วของเธอเลิกขึ้นเล็กน้อย และใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอก็ซีด แต่ยังหยิ่งผยองได้ “ตอนนี้หลายคนกำลังจับตามองอยู่ ดังนั้น หากนายกลัวที่จะแพ้ผู้หญิงที่อ่อนแอและอับอายขายหน้า นายก็ปฏิเสธที่จะยอมรับคำท้าของฉันได้ ฉันก็ไม่คิดว่าคนอื่นจะดูถูกนายนะ”

ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น ชาร์ล็อตเห็นใบหน้าของแซคคารีน่ากลัวยิ่งกว่าใบหน้าของปีศาจเสียอีก

หากสิ่งนี้เกิดขึ้นในอดีต เธอคงจะกลัวมากจริง ๆ และอาจจะหนีไปจากที่เกิดเหตุ แต่ตอนนี้เธอไม่มีหนทางอื่นแล้ว ดังนั้นเธอจึงต้องเข้มแข็ง

เธออดทนและจ้องไปที่แซคคารีเพื่อยั่วยุเขา

การแสดงออกของแซคคารี คอนเนอร์มืดมน

ทั้งล็อบบี้ตกตะลึงกับออร่าเย็นเยือกของเขา และเกือบทุกคนต่างกลั้นหายใจ

ในล็อบบี้เงียบมาก จนได้ยินเสียงเข็มหมุดหล่น ผู้คนต่างเฝ้าดูว่าแซคคารี คอนเนอร์จะทำอะไรต่อไป

ผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อชาร์ล็อตกล้าเกินไป

ตามบุคลิกของแซคคารี เขาจะบีบคอชาร์ล็อตจนตายไหมนะ?