บทที่ 1

[มหาวิทยาลัยชื่อดังในตัวจังหวัด]

"ทำไม?? มันดีกว่าเราตรงไหน!!"

"ดิน! อย่ามางี่เง่าสิ จบก็คือจบ"

"ทำไมเธอถึงไม่มีเยื่อใยเลย เราคบกันมากี่ปีแล้ว มันเข้ามาแค่ไม่กี่วัน"

"สิ่งหนึ่งที่ฉันเสียใจ คือหลงคบกับนายมาหลายปีนี่แหละ" หว่าหวา..เธอมีดีกรีเป็นถึงดาวคณะ แต่ไปไม่ถึงฝั่งฝัน คว้าดาวมหาวิทยาลัยมาครองไม่ได้ และความสวยของเธอก็มีมากอยู่แล้วถึงเป็นดาวคณะได้ และความสวยนั้นมันก็ทำให้ดินหลงใหลตั้งแต่ก้าวเข้ามาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ เขาตามจีบหว่าหวาจนได้กุมหัวใจของเธอมาครอง แต่พอขึ้นปีสุดท้าย ลูกชายของเจ้าของมหาวิทยาลัย ได้เข้ามารับช่วงต่อจากพ่อ หว่าหวาก็เริ่มเปลี่ยนไป

ส่วนดิน..เขามีดีกรีเป็นถึงเดือนมหาวิทยาลัย ความหล่อของเขากินขาดทุกคน ถ้าไม่งั้นคงไม่คบกับหว่าหวามาได้นานขนาดนี้ และเรื่องการเรียนของเขา ปีสุดท้ายคิดว่าจะคว้าเกียรตินิยมอันดับ 1 มาครองให้ได้ ถ้าไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมาก่อน..

"จะแดกให้ตายเลยหรือไง"

"มึงเป็นแม่กูเหรอถึงมายุ่งกับชีวิตของกูนักหนา จะไปตายที่ไหนก็ปายยย"

"ถ้ากูเป็นแม่มึงกูคงจะเอาขี้เถ้ายัดปากมึงตั้งแต่โผล่หัวออกมาแล้วล่ะ"

"คิดว่าเป็นผู้หญิงกูไม่กล้าเตะหรือไงวะ!!"

"ก่อนที่มึงจะมาเตะกู มึงช่วยยืนให้ได้เสียก่อนเถอะไอ้ดิน" เธอชื่อทอรุ้ง บ้านของทอรุ้ง อยู่ถัดจากบ้านดิน..มีแค่ที่ดินว่างเปล่าที่กั้นขวางอยู่ ทั้งสองเกิดปีเดียวกัน และเรียนอยู่ห้องเดียวกันมาตั้งแต่อนุบาลแล้ว แต่ทอรุ้งเรียนไม่เก่ง ก็เลยไม่สามารถที่จะตามเขาไปเรียนมหาวิทยาลัยได้ หญิงสาวจบแค่วุฒิม. 3 ฟังจากคำพูดคำจา..ใช่แล้วทั้งสองสนิทกันมาก และพ่อกับแม่ก็เป็นเพื่อนรักกัน