บทที่ 29

"??" หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อ เมื่อได้ยินสิ่งที่คนในห้องกำลังคุยโทรศัพท์อยู่

"แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ" ศักดิ์พ่อของดินรีบออกมาเปิดประตูแง้มดู เพราะรู้สึกผิดสังเกต "ก็ไม่มีอะไรนี่" แล้วศักดิ์ก็รีบลบเบอร์ที่เพิ่งจะโทรออกจากเครื่อง เพราะทุกตัวเลขเขาจำไว้ในหัวไม่จำเป็นต้องได้เมมไว้ในเครื่อง

ทอรุ้งเดินออกมาจากบ้านดิน ก็เห็นแม่ของเขาและแม่ของเธอเดินมาจาก ซอยร้านค้าในหมู่บ้านพอดี

"แม่นึกว่าหนูไปทำงานแล้ว"

"กำลังจะไปค่ะ" ทอรุ้งเดินตรงออกมาหามอเตอร์ไซค์ด้วยมือไม้ที่สั่น เธอตกใจมากกับสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้มา

หญิงสาวไม่เป็นอันช่วยป้าขายของเลย มัวแต่คิดถึงความรู้สึกของเขา แต่เรื่องนี้เธอจะเก็บไว้ไม่ได้ และบอกน้าเดือนก็ไม่ได้ ยังไงต้องคุยกับเขาก่อน อยู่ที่เขาแล้วว่าจะบอกแม่ไหม ..พอคิดได้แบบนี้ทอรุ้งก็รอเวลาตอนที่เขากลับมาบ้านก่อน แต่ถ้ากลับมาแล้วจะเอาเวลาไหนคุยกัน ผู้ใหญ่ก็อยู่เต็มบ้านแบบนี้

ใกล้เวลาที่เขาจะกลับ เธอก็เลยมาดักรอที่หน้าหมู่บ้าน และเป็นแบบที่คิดไว้

"ดิน" ทอรุ้งโบกรถมอเตอร์ไซค์ของดินให้หยุด

"เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้"

"เรามีเรื่องอยากจะบอกนาย"

"บอกเราเรื่องอะไร..หรือว่า" เขาถามกลับไปแบบตกใจพร้อมกับมองดูที่ท้องของเธอ

"ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้" หญิงสาวรู้ได้ในทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่

"ถ้าไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วมาอยู่ตรงนี้ทำไมรู้ไหมมันเปลี่ยว" เป็นทางเข้าหมู่บ้านก็จริง แต่นานๆ จะมีรถสัญจรผ่านไปมาที

"ฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้วกันนะ" หญิงสาวคิดว่าพูดตรงๆ ไปเลยดีกว่า

"ทำไมดูมีลับลมคมใน มีอะไรก็ว่ามา"

"ฉันจะพูดเรื่องพ่อของนาย"

"เรื่องนั้นฉันก็บอกไปแล้วไง ไม่ต้องมายุ่ง"

"ฉันไม่ได้จะพูดเรื่องนั้น" เพราะเธอเคยพูดถึงพ่อเขาหลายทีแล้ว แต่เขาก็ไม่สนใจแถมยังมีอารมณ์โมโหใส่อีก

"เธอจะพูดอะไร" น้ำเสียงของคนร่างสูงที่ยังนั่งอยู่มอเตอร์ไซค์เริ่มเปลี่ยนไป

"วันนี้ฉันไปหานายที่บ้าน ฉันได้ยินพ่อนายคุยโทรศัพท์กับ.."

"เธอคงหูฝาด" เขาไม่ปล่อยเธอให้พูดจบประโยคเลยด้วยซ้ำ

"ฉันไม่ได้หูฝาดหูแว่วอะไรแบบนั้นแน่ ฉันได้ยินจริงๆ"

"เธอกลับบ้านไปซะ"

"ดินฟังฉันก่อนสิ"

"เธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปพูดที่ไหน กลับบ้านไป" จากที่เขากำลังจะรีบกลับบ้าน ก็เลี้ยวรถกลับทางเดิม

"เขาโกรธเราเหรอ หรือว่าเขาไม่เชื่อ อะไรของเขาเนี่ย" ทอรุ้งได้แต่ยืนมองตามไปแบบสงสัย

21 : 45 น.

"เอ้าาไอ้นี่ ผีเข้าผีออก นึกยังไงถึงอยากจะแดกเหล้าอีกวะ" กอล์ฟมองดูสภาพเพื่อนที่เมาแทบจะโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว

"พูดมาก น่ารำคาญ!"

"มึงว่ากูเหรอ หรือมึงว่าใคร"

"อยู่เฉยๆ ไม่เป็นหรือไง"

"เมาแล้วเริ่มเป็นบ้าอีกแล้วนะมึง"

เช้าวันต่อมา

"โอ๊ย ปวดหัว" ชายหนุ่มลุกขึ้นมา มองซ้ายมองขวา "ใคร?!" พอสังเกตคนที่นอนอยู่ข้างๆ แบบถี่ถ้วนแล้ว ยังไงก็ไม่ใช่กอล์ฟ

"ทำไมดินตื่นเร็วจังหวายังง่วงอยู่เลย"

"หว่าหวา?!" ดินรีบเปิดดูผ้าห่มที่ปกคลุมช่วงล่างของตัวเองอยู่ "เธอทำอะไร"

"พูดเหมือนกับว่าแต่ก่อนเราไม่เคย"

"นั่นมันแต่ก่อน ตอนนี้เราไม่ใช่แฟนกันแล้ว"

"เมื่อคืน เสียงครางยังดังเป็นชื่อหวาอยู่เลย"

"ไอ้กอล์ฟ!" ดินรีบลุกขึ้นแล้วหาผ้ามาพันรอบท่อนล่างไว้ "ไอ้กอล์ฟมึงอยู่ไหน"