ตอนที่ 2

“อย่าไปสนใจเรื่องคนอื่น… มาสนใจเรื่องของเราดีกว่ามั้ย?”

ด้วยน้ำเสียงและแววตาหวานวาวบอกความหื่น เถ้าแก่สุ่นก้าวเข้ามาโอบสะโพกของเมียสาว กอดจูบด้วยแรงกระสันหา

“วันนี้ฉันอยาก… ”

สามีชรากระซิบเสียงกระเส่าข้างหูของเมียสาว เพราะว่าหลายวันมาแล้วที่กิจกรรมทางเพศของเขากับหล่อนต้องมีอันว่างเว้นมานาน ด้วยปัญหาสุขภาพของเถ้าแก่สุ่นที่สามวันดีสี่วันไข้

วันนี้เรไรสวมเสื้อกล้ามบางๆ โนบราจนเห็นหัวนมแทงตุงขึ้นมาจากเสื้อบางๆ นุ่งกางเกงขาสั้นจู๋อวดช่วงขาเรียวยาว ผิวขาวเนียนเปล่งปลั่งเปี่ยมไปด้วยออร่าของวัยสาวสะพรั่ง ความเย้ายวนใจของหล่อนทำเอาเถ้าแก่สุ่นรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมากะทันหัน

“อุ๊ย… สงสัยวันนี้ฝนตกท่วมฟ้าแน่ๆ”

เมียสาวตกใจ เถ้าแก่จะจัดให้?

เรไรกล่าวเขินๆ แปลกใจที่วันนี้เขาเป็นคนเริ่มก่อน ต่างจากหลายๆ ครั้งที่หล่อนต้องปลุกปล้ำทั้งโม๊คทั้งเลียจนไส้กรอกมินิค็อกเทลดุ้นน้อยสอดใส่ได้ เพราะปกติมันมักจะอ่อนยวบเป็นมะเขือเผา ไม่แข็ง ไม่สู้ ทำเอาเรไรรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตคู่ที่นับวันจะหาความสุขไม่ได้

และในระยะหลังๆ มานี้ เถ้าแก่สุ่นก็สามวันดีสี่วันไข้ เพราะโรคเบาหวานและหัวใจที่รุมเร้าสังขารหนักขึ้นทุกวัน

ความชราเป็นอีกสาเหตุที่ส่งผลโดยตรงกับพลังทางเพศที่ลดลงเรื่อยๆ ด้วยโรคเบาหวานมีผลต่อการแข็งตัวของอวัยวะสืบพันธุ์ อาวุธของผัวแก่จึงไม่อาจใช้งานได้เหมือนก่อน

“ไปรอในห้องนะ”

เถ้าแก่กระซิบเสียงกระเส่า เอามือลูบสะโพกหนั่นแน่นของเมียสาว กลีบก้นอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือ

“จ้ะ… ”

เรไรพยักหน้าไม่ขัด ถ้าเลือกได้หล่อนก็อยากให้เขาจัดให้บ่อยๆ แต่ก็คอยแล้วคอยเล่า

หลายครั้งที่เรไรมีความต้องการมากจนต้องพึ่งพากล้วยน้ำว้า บางครั้งก็แตงกวาและดุ้นนิ้วน้อยๆ ของตัวเอง เพื่อดับอารมณ์กระสันที่คุกรุ่นอยู่ภายใน

ด้วยหล่อนยังสาว ยังสวย มีเลือดเนื้อและชีวิตจิตใจ อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ที่มีความต้องการทางเพศเต็มเปี่ยม ต่างจากสามีชราที่ตอนนี้เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง นับวันน้ำกามเริ่มเหือดหายแห้งลงไปทุกที

ในเวลาต่อมา

“อ๊า… อู้ว… แรงๆ สิ… อีก… อีก… ”