บทที่ 25

ตอนนี้เขายังหนุ่มยังแน่น ยิ่งไปกว่านั้นเขาพึ่งจบจากวิทยาลัยดนตรีและศิลปะการแสดงซินเยวี่ย ไม่ว่าจะด้านร้องเพลงหรือด้านการแสดง เขาต่างก็ได้รับการอบรมจากที่นั่น

โป๋สิงจื่อหลังจากที่ได้ยินว่าเสี่ยไห่จะหย่า ในใจที่ฉุนเฉียวอยู่ตลอดก็ค่อยๆผ่อนคลายลง

ที่แท้ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่หย่า เสี่ยไห่ซุปตาร์แห่งวงการดนตรีที่ความสามารถรอบด้านก็หย่าเช่นกัน

เขารู้สึกเจ็บแปล๊บเล็กน้อย

เสี่ยไห่สำหรับโลกแห่งวงการเพลง คือการมีอยู่ของระดับซุปตาร์ ถึงแม้ว่าเขาจะปั้นเจียงซินเฟิงดังแล้ว แต่กลับอยู่อย่างลึกลับ ไม่เคยมีใครเห็นเขา และเมื่อครู่ฟังที่เจียงซินเฟิงพูด เสี่ยไห่ยังเขียนบทละครได้ด้วย แถมเขียนได้ดีมาก? เป็นบุคคลที่มากความสามารถจริงๆ

แต่ซุปตาร์แล้วมันยังไง? บุคคลที่มีความสามารถแล้วยังไง? ก็หย่าเหมือนกับเขาไม่ใช่เหรอ? จิตใจที่แปลกประหลาดของเขาทำให้เขาเจ็บปวดขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ความฉลาดและมีวิสัยทัศน์ของเขาล่ะ? ความใจเย็นของเขาล่ะ?

ต้องเป็นเพราะถูกสถานะที่แท้จริงของรวนซูเมื่อวานก่อกวนแน่ๆ เพราะงั้นอารมณ์ของเขาจนถึงตอนนี้เลยไม่คงที่

สีหน้าของโป๋สิงจื่อยังคงเรียบเฉย ผู้บริหารที่ออยู่ตรงหน้าต่างก็ไม่มีใครเดาออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ต่อให้ตายพวกเขาก็คงคิดไม่ถึง ภายนอกบอสใหญ่ของพวกเขาดูเหมือนเป็นบอสใหญ่ที่เย็นชา ท่าทางสง่าและสุขุม

แต่ความจริงแล้วในใจนั้นวุ่นวายจนชาชินไปแล้ว

เจียงซินเฟิงสังเกตสีหน้าของโป๋สิงจื่ออย่างระมัดระวัง ทำไมบอสใหญ่ฟังเขาจบ กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไร? พวกเราจับทางไม่ถูกว่าชายหนุ่มเคร่งขรึมผู้นี้ กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

เขากลืนน้ำลาย กำลังจะพูดออกมา ก็ถูกหลิวเหวินเจิ้งมองออก หลิวเหวินเจิ้งจ้องเขา หลังจากนั้นก็โก้งโค้งพูดกับโป๋สิงจื่อ “ประธานโป๋ เสี่ยวเจียงยังเด็ก ไม่เข้าใจว่าวงการนี้ของพวกเรามันโหดร้ายแค่ไหน ถ้าตัวเขาเองผันตัวไปเป็นนักแสดงไม่ดังเท่าที่คาดการณ์ไว้ล่ะก็ ไม่เพียงแต่กระทบกับผลประโยชน์ของบริษัทเท่านั้น แถมยังกระทบกับชื่อเสียงและอนาคตของคนอื่นๆด้วยนะครับ”

พูดกันตามความจริง บริษัทไม่ใช่ที่ทำการกุศล มีไว้สำหรับทำธุรกิจหากำไร

อย่าทำให้ตัวเองตกงาน

ความคิดของโป๋สิงจื่อถูกขัด เขาเก็บความคิดของตัวเองกลับไป สายตามองไปยังผู้บริหารทุกคนที่อยู่ตรงหน้า “วัยรุ่นมีความคิดเป็นของตัวเองนั้นเป็นเรื่องที่ดี ไม่ควรจำกัดการเติบโตและการพัฒนาของเขา อัลบั้มใหม่ให้เสี่ยไห่และเจียงซินเฟิงทั้งสองคนช่วยกันสร้างขึ้นมาให้เสร็จ เสี่ยไห่เป็นหัวหน้า เจียงซินเฟิงเป็นผู้ช่วย บทละครนี้ส่งให้ฉันด้วย ถ้าดีจริงๆล่ะก็ จะให้เจียงซินเฟิงมาแสดง”