บทที่ 32

เธอวางสาย

สองนาทีต่อมา เธอก็ได้รับเนื้อหาของคดี

เป็นคดีธรรมดาง่ายๆ เขาขอให้เธอสะกดรอยตามชายคนหนึ่งที่หนีจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่ชายคนนี้ไม่ใช่ผู้กระทำความผิดธรรมดา เขายังเป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ด้วย ตอนที่เขาหนีไป เขาก็หนีไปพร้อมกับเงิน

อสังหาริมทรัพย์ที่เขาพัฒนายังไม่เสร็จ และพนักงานของบริษัทก็ลาออกเพราะไม่สามารถจ่ายเงินเดือนให้กับพนักงานได้ และคนงานที่สร้างอาคารให้เขาต้องพลัดถิ่น ทำงานหนัก และไม่ได้อะไรเลย

รวนซูสูดหายใจเข้าลึกๆ และอีกฝ่ายก็ให้ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับชายคนนั้นแก่เธอ

เธอต้องการใช้ความสามารถทางเทคโนโลยีของเธอเพื่อสะกดรอยตามผู้ชายคนนี้

ที่อานหลินบอกว่าสามารถให้การช่วยเหลือผู้คนหลายพันคนนั้นเป็นความจริง

รวนซูถอนหายใจออก ในเมื่อเธอับทำคดีนี้ เธอจะต้องรับผิดชอบจนจบ

ทวงคืนทุกอย่างเพื่อคนงานพวกนี้ที่ไม่ได้รับค่าจ้าง

*

ตอนกลางคืนที่มืดสนิท

ในตรอกที่มืดเงียบ สงบจนได้ยินเสียงสุนัขคุ้ยถังขยะ

มีร่างหนึ่งโผล่หัวออกมาจากถังขยะอย่างเงียบๆ

เขามีกลิ่นเหม็นไปทั้งตัว และนี่เป็นวันที่สิบของการหลบหนีไปยังยุโรปตะวันออกของเขา

ในช่วงสิบวันที่ผ่านมา เขาได้ติดต่อกับคนลักลอบขนสินค้าในท้องถิ่น โดยขอให้พวกเขาช่วยจับตาดูบ้านของเขา

เขาซ่อนตัวอยู่สิบวันแล้ว และพบว่าไม่มีใครตามหาเขาอยู่ ในที่สุด เขาก็ถอนหายใจออกมายาวๆ

เขาตั้งใจจะไปหาโรงแรมเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกล เพื่อไปอาบน้ำและนอนพักผ่อนอย่างสบายๆ

ตั้งแต่หนีออกนอกประเทศ เขาได้หนีไปที่สิงคโปร์ ไทย และตอนนี้เขาอยู่ที่ยุโรปตะวันออก

ผ่านมาเกือบครึ่งปีแล้ว ไม่น่าจะมีใครตามหาเขาอีกแล้ว?