บทที่ 38

“คุณมาที่นี่ได้ยังไง?” โป๋สิงจื่อเดินไปหารวนซู เขาหลับตาลง และมองลงไปที่รวนซู...รองเท้าแตะสีแดงคู่หนึ่งบนเท้าของเธอ

เมื่อก่อนเวลาอยู่ต่อหน้าเขา แม้แต่ชุดนอนของเธอก็ต้องทำด้วยผ้าไหม เธอไม่เคยใส่เสื้อผ้าลายการ์ตูนสไตล์ที่ดูเรียบง่ายขนาดนี้มาก่อน และเธอไม่เคยสวมรองเท้าแตะสีแดงที่ดูราวๆ คู่ละ 20 หยวนในซูเปอร์มาร์เก็ต

เมื่อก่อน รองเท้าแตะของเธอถูกผลิตขึ้นโดยแบรนด์ใหญ่ๆ

โป๋สิงจื่อเหลือบมองที่วิลลาตระกูลเจียง ประตูเปิดอยู่และบอดี้การ์ดก็ขยับไปมา

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เห็นว่าเจียงเฉิงอู่ถูกบอดี้การ์ดสองคนพยุงตัวเขาเข้าไปในรถ?

เกิดอะไรขึ้น?

รวนซูเอาโป๋เหวินเฮ่าออกมาจากมือของเจียงเฉิงอู่ได้ยังไง?

เป็นไปไม่ได้!

โป๋สิงจื่อปฏิเสธคำตอบนี้ทันที

ขณะที่เขากำลังจะพูด เขาได้ยินเสียงที่เย็นชาของรวนซูพร้อมกับความเหลืออด “โป๋สิงจื่อ เราหย่ากันแล้ว และบอกให้น้องชายคุณลบชื่อฉันออกจากรายชื่อได้ไหม?”

“เจียงเฉิงอู่ทำอะไรคุณหรือเปล่า?” โป๋สิงจื่อตอบไม่ตรงคำถาม

ผู้หญิงคนนี้เพิ่งหย่าร้างได้ไม่กี่วัน นี่เธอมีเสน่ห์ขนาดนี้เลยเหรอ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ถูกต้อง

ในขณะนี้ รถของเจียงเฉิงอู่ขับรถออกจากวิลลา เขาเปิดกระจกรถลงเพื่อดูหญิงร่างผอมที่ยืนเคียงข้างโป๋สิงจื่อ

“ฉันจำคุณไว้แล้ว!” เจียงเฉิงอู่จ้องไปที่รวนซูด้วยใบหน้าซีด ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้สวยมาก แม้ว่าเธอจะยืนอยุ่กับผู้ชายที่ดูดีอย่างโป๋สิงจื่อ แต่เธอก็ยังดูดี

เขารู้สึกเพียงว่าภาพของชายหนุ่มรูปงามและหญิงงามผู้นี้ช่างดูดีเหลือเกิน

โป๋สิงจื่อคิดว่าเจียงเฉิงอู่ลดกระจกรถลงเพื่อคุยกับเขา แต่เขาไม่คิดว่าจะพูดกับรวนซู?

รวนซูขดริมฝีปากเป็นรอยยิ้มด้วยท่าทางขี้เล่น “ประสบการณ์ของคุณเจียงในวันนี้น่าจดจำไปตลอดชีวิต”

เจียงเฉิงอู่สำลักครู่หนึ่งและเขาก็พูดไม่ออก

ใบหน้าของโป๋สิงจื่อทรุดลง “คุณชายเจียง เรื่องที่จับตัวน้องชายผมจะว่ายังไง?”

“คุณโป๋ น้องขายผมถูกผู้หญิงคนนี้ตีขนาดนี้แล้ว ตอนนี้เราจะต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!” เจียงเฉิงอู่เอาเจียงเฉิงลิ่วมาเป็นข้ออ้าง เพราะกลัวเสียหน้า เขาเลยไม่กล้าบอกความจริงที่ว่าเป็นเขาเองที่ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บหนัก