บทที่ 41

จนกระทั่งถึงปีที่สอบเข้าวิทยาลัยของรวนซู เมื่อเธอกลายเป็นนักเรียนอันดับต้นๆ ในการสอบเข้าวิทยาลัย รวนซินหัวจำได้ว่าเขามีลูกสาวคนหนึ่งที่เขาลืมไปนานแล้ว

เขานำรวนซูและคุณย่ามาอาศัยอยู่ในเมือง

ช่วงนั้นร่างกายคุณย่าทรุดโทรมลงทุกวัน

เมื่ออายุมากขึ้น การทำงานของร่างกายก็จะเสื่อมลงในทุกด้าน

มันเป็นไปไม่ได้ที่รวนซูจะอาศัยอยู่ในตระกูลรวนอีกต่อไป และเธอก็ถูกบังคับให้แต่งงานอีกครั้ง

ไม่แต่งงานก็ต้องตาย นี่มันเป็นเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมถึงเป็นเธอที่ได้พบเจอเรื่องพวกนี้

รวนซูถอนหายใจและมองทิวทัศน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

ทำไมเธอต้องเจอเรื่องบ้าพวกนี้ตั้งมากมาย?

ตระกูลรวนอยู่ในชุมชนธรรมดาในเมืองเจียงเฉิง ด้านหน้าของชุมชนเป็นบังกะโลและตึกสูง ด้านหลังเป็นวิลลาหลายหลัง

ตอนนี้ราคาบ้านไม่ถูกแล้ว การที่สามารถเป็นเจ้าของวิลลาได้ สำหรับรวนซินหัวแล้ว นี่เป็นเรื่องของหน้าตาทางสังคม โดยปกติในชุมชนเขาทำตัวยโสโอหัง เต็มไปด้วยความฟุ่มเฟือย

คิดว่าตัวเองเหนือกว่าผู้ที่อาศัยในตึกสูงและบังกะโล

รวนซูลงจากรถแท็กซี่และก้าวเข้าไปในชุมชน

เธอไม่กลับมาเกือบปีแล้ว และทุกอย่างในชุมชนก็ยังคุ้นเคย

เพียงแต่ว่ารวนซูไม่ได้รู้สึกอะไรกับที่นี่เลย มีแต่ความเกลียดชัง

ตระกูลรวน

ในห้องนั่งเล่น

หวังซิ่วเจินเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าและนั่งลงบนโซฟา