บทที่ 43

มันเป็นความผิดของรวนฟางฟางแท้ๆ แต่เขากลับยืนกรานที่จะทุบตีเธอ ตอนที่เธอถูกโยนออกไปในหิมะและคุกเข่ากลางดึกท่ามกลางฤดูหนาว ทำไมไม่พูดถึงความสนิทสนม?

มาพูดถึงความสนิทสนมในตอนนี้?

มันสายเดินไปแล้ว!

“พ่อคะ มีอะไรก็พูดมาตรงๆ เลย” รวนซูพูดอีกครั้ง พลางปราบความหงุดหงิดในใจเธอ เธอยุ่งมากและไม่มีเวลาทะเลาะกับรวนซินหัวที่นี่

รวนซินหัวลูบมือของเธอและเหลือบมองที่หวังซิ่วเจิน แต่หวังซิ่วเจินก้มหน้าลงและไม่มองที่ลูกชายของเธอ

รวนซินหัวโกรธเล็กน้อย

เขาเคยพูดไปแล้ว ทำไมไม่พูดอะไรตอนนี้ล่ะ? หรือจะให้เขาเป็นคนพูดเหรอ?

เขาเหลือบมองหลี่เหมยซิ่ง

หลี่เหมยซิ่งรู้สึกเสียใจเล็กน้อย แต่เธอทำได้เพียงรีบเร่ง แต่ไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้ ไอ้แก่นี่รนหาที่ตายจริงๆ!

รวนซูมองท่าทีของสามีภรรยาคู่นี้ “ถ้าพวกคุณไม่พูด งั้นหนูขอตัวก่อน ดูแล้วคุณย่าก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก”

“เฮ้ย อย่าไป!” รวนซินหัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและห้ามเธอ น้ำเสียงของเขามีความเยินยอเล็กน้อย “เสี่ยวซู อย่างที่เธอรู้ บริษัทของพ่อเพิ่งเจอปัญหาบางอย่างเมื่อเร็วๆ นี้ ธุรกิจมีการปรับปรุงใหม่ เราจำเป็นต้องจ่ายค่าจ้างให้คนงานในระยะแรก และในระยะหลัง เจ้าของไม่ยอมจ่ายเงินส่วนที่เหลือ…”

“พูดถึงประเด็นหลักเลยค่ะ” ดวงตาของรวนซูมีความรำคานมาก

“คราวที่แล้ว เรารับงานงานหนึ่ง เราได้ดำเนินโครงการปรับปรุงโรงแรมใหม่ของฮั่วซื่อกรุ๊ป ตระกูลฮั่วมีธุรกิจขนาดใหญ่ ฉันรบกวนคนรู้จักไว้มากมาย เสียงแรงไปมากกว่าจะประสบความสำเร็จ สุดท้าย เธอว่าฉันโชคร้ายไหม มีคนงานคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุขณะตกแต่ง เขาตกลงมาจากนั่งร้าน ตอนนี้ตระกูลฮั่ว ต้องการยุติความร่วมมือกับเรา และยังขอให้ฉันชดใช้ค่าเสียหายที่ยกเลิกสัญญาเป็นสองเท่า ครอบครัวของคนงานคนนั้นก็เหมือนกัน ไม่เข้าใจอะไรเลย มาสร้างปัญหาที่บริษัทเราทุกวัน”

รวนซินหัวกล่าวอ้อนวอน “เสี่ยวซู ฉันรู้ว่าเธอเป็นหมอ และมีชื่อเสียงมาก ฉันได้ยินมาว่าท่านปู่ฮั่วป่วยหนัก เธอลองไปดูหน่อยไหม? ถ้าเธอรักษาท่านปู่ฮั่วได้ บางทีคุณฮั่วอาจจะไม่เอาเรื่องก็ได้”

รวนซูได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจน แต่ด้วยบุคลิกของรวนซินหัว ความเป็นไปได้ในการบอกความจริงนั้นต่ำมาก