บทที่4

ซ่งเอี๋ยนอึ้ง เขาเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว ถ้ารวนซูขอข้อเสนออะไรเขาจะต้องตอบยังไงจัดการยังไง

แต่ผลคือ อีกฝ้ายไม่พูดอะไรเลย เด็ดขาดจนเขาเองก็ไม่ค่อยชิน

เขาอยู่ข้างกายของโป๋สิงจื่อนานขนาดนี้ เป็นหนึ่งในคนที่รู้เรื่องการแต่งงานของโป๋สิงจื่อ ความลักษณ์ที่มีต่อรวนซูก็ดีอยู่

ในใจก็แอบรู้สึกว่ารวนซูกับโป๋สิงจื่อเหมาะกันมาก ในใจของเขาไม่ได้อยากให้หัวหน้าของบ้านตัวเองต้องหย่ากับรวนซูเลย แต่เขาเป็นแค่เพียงคนนอก ก็ต้องพูดอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

“คุณรวน ตอนนั้นที่คุณแต่งงานกับประธานโป๋ ได้เซ็ฯสัญญาก่อนแต่งงาน คุณยังจำได้ใช่ไหมครับ?”

“แน่นอน ทรัพย์สินของเขาไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน หย่ากับเขาฉันก็จะไม่ได้อะไรทั้งนั้น”รวนซูยิ้ม เธอรู้ความหมายผู้ช่วยของโป๋สิงจื่อ “นายไม่ต้องเป็นห่วง ฉันไม่ใช่คนที่โลภมากขนาดนั้น”

ตอนนั้นที่แต่งงาน ก็เพรัต่างฝ่ายต่างต้องการ

ตอนนี้แยกกัน ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล

เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไปจากโป๋สิงจื่อแล้วจะใช้ชีวิตไม่ได้สักหน่อย

ออกมาจากร้านกาแฟ รวนซูกลับคิงเบนด์ วิลล่าที่เจียงซินหยู่เตรียมไว้ให้เธอโดยตรง คิงเบนด์ วิลล่าห่างจากในตัวเมืองเล็กน้อย อยู่ติดกับทะเล

ชายเสื้อดำในวิลล่าพอเห็นเธอ ก็รีบก้มตัวเคารพอย่างมีระเบียบ

รวนซูรีบพยักให้พวกเขา หลังจากนั้นก็เดินเข้าไป

เจียงซินหยู่เห็นเธอ ก็รีบเดินขึ้นไปต้อนรับ “ลูกพี่”

“ฉันหย่าแล้ว”รวนซูยิ้ม หน้าตาที่ดูเย็นชานั้นทำให้คนหวั่นไหว

เธอนั่งลงไปบนโซฟา เปิดโน๊ตบุ๊คที่อยู่บนโต๊ะชา นิ้วมือที่เรียวยาวนั้นกำลังพิมพ์อยู่บนแป้นพิมพ์อย่างเร็วไว ได้แฮ็กเข้าระบบ แล้วลบร่องรอยทุกอย่างที่เธอเดินเดินทางมาทั้งหมดในวิดีโอจนหมด

หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จแล้ว เธอเงยหน้า ก็เห็นว่าเจียงซินหยู่กำลังมองเธออย่างเอ๋อๆ

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยืนเอ๋ออะไรอยู่?”