บทที่ 119 เธอเป็นผู้หญิงเช่นไรผมรู้ดี

หลายวันมานี้ ความรู้สึกดีของเธอที่มีต่อหยาดฝนดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่สำหรับเชอร์รีน ก็ลดน้อยลงไปทุกวันเช่นกัน

มือใหญ่ที่แข็งแรงของออกัสแตะลงบนหน้าผากแล้วนวดเบา ๆ จากนั้นจึงพูดขึ้นอย่างเคร่งขรึมว่า : “เรื่องที่แม่อยู่โรงพยาบาลเธอไม่รู้เลยสักนิด ถ้าหากรู้ เธอไม่มีทางนิ่งเฉยเช่นนี้แน่นอน เธอเป็นคนมีเหตุมีผล”

เป็นคนมีเหตุมีผล สุนันท์รู้สึกว่าคำพูดนี้ช่างตลกสิ้นดี แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการออกมา เธอเพียงแค่พูดว่า : “ออกัส ตอนนั้นที่ลูกแต่งงานกับเธอก็เพราะเด็กในท้องไม่ใช่หรือ ถ้าหากเด็กคลอดออกมาแล้ว แล้วลูกคิดจะหย่ากับเธอเมื่อไหร่ล่ะ ?”

ผู้หญิงแบบนี้ ไม่สมควรที่จะเป็นสะใภ้ของตระกูลสิริไพบูรณ์เสียด้วยซ้ำ !

เพิ่งแต่งเข้ามาไม่นาน ก็ทำให้ตระกูลสิริไพบูรณ์ต้องแตกแยกเช่นนี้ หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป แล้วตระกูลสิริไพบูรณ์จะมีสภาพเช่นไร ?

อีกอย่าง ผู้หญิงแบบนี้ก็ไม่คู่ควรกับออกัส หย่าเสียเถอะ ยิ่งเร็วยิ่งดี !

ได้ยินดังนั้น ความหงุดหงิดที่อัดอั้นเอาไว้ก็ปะทุขึ้นมาในหัวใจ ใบหน้าหล่อเหลาของออกัสดูมืดมนลงไปมาก และแสดงท่าทีไม่พอใจออกมา ถึงขั้นนึกปฏิเสธคำพูดนี้อยู่ในใจตามสัญชาตญาณ : “ผมมีแผนการของตัวเองในใจ”

“แล้วแผนการของแกคืออะไร พูดออกมาให้แม่ฟังหน่อยซิ เพราะแม่เองก็มีความคิดอยู่ในใจเหมือนกัน” สุนันท์ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ จากนั้นจึงพูดต่อว่า : “แค่เห็นก็รู้แล้วว่าเธอเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ นิสัยใจคอของเธอก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ คิดแต่จะทำเรื่องเจ้าเล่ห์เพทุบาย รีบหย่าให้เร็วที่สุดถึงจะดี !”

เมื่อได้ยินคำพูดของสุนันท์ที่บรรยายเกี่ยวกับตัวเธอ ออกัสก็ขมวดคิ้ว สีหน้าแฝงไปด้วยความไม่พอใจและเริ่มหมดความอดทน จึงพูดขึ้นว่า

“เธอเป็นผู้หญิงเช่นไร ผมรู้ดีที่สุด......”

“รู้ดี ?” สุนันท์แสดงออกถึงความขุ่นเคืองเล็กน้อย แล้วพูดแสดงความรู้สึกไม่เห็นด้วย : “มีผู้หญิงบางประเภทที่เก็บซ่อนหางของตัวเองเอาไว้อย่างดี ปกติแล้วไม่มีทางโผล่ออกมาให้เห็นเด็ดขาด แม่เคยเจอผู้หญิงที่ปากอย่างใจอย่างมานัดต่อนัด มีอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วน”

ผู้หญิงประเภทนั้นเหมือนกับจิ้งจอกเก้าหาง มีหางทั้งหมดเก้าหาง เวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายจะแสดงออกมาเพียงแค่หางเดียว แต่ทว่าด้านหลัง หางทั้งเก้ายังคงรำแพนเหมือนกรงเล็บที่แหลมคม

“เอาล่ะครับ เรื่องนี้พอแค่นี้เถอะ คุณหมอได้พูดหรือเปล่าว่าอาการเป็นอย่างไรบ้าง ?” ออกัสเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที เพื่อหยุดเรื่องนั้นไว้

เมื่อบทสนทนาถูกขัดจังหวะ สุนันท์ก็รู้สึกไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้คิดจะพูดต่อ : “หมอบอกว่าต้องอยู่พักรักษาตัวอีกสักระยะ”

“ครับ......” เขาขานรับ : “ผมจะออกไปคุยกับหมอสักหน่อย......”

หลังจากมองดูออกัสเดินจากไปแล้ว สุนันท์ก็หยิบน้ำอุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดื่ม

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ออกัสไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ อีกทั้งตอนนี้เธอก็ไม่รู้แน่ชัดว่าออกัสรู้สึกอย่างไรกับผู้หญิงคนนั้นกันแน่

บางครั้ง เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรพูดซ้ำหลายครั้ง มิเช่นนั้น อาจทำให้คนอื่นรู้สึกรำคาญและเกิดความรู้สึกต่อต้านขึ้นได้

ดังนั้น จึงจำเป็นต้องหยุดทุกอย่างให้ทันการ

......

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากเชอร์รีนลุกขึ้นจากที่นอนและอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ก็เดินตรงไปที่ห้องครัว อาหารที่เตรียมเอาไว้เมื่อคืนยังคงอยู่ในสภาพเดิม ไม่มีการขยับแม้แต่น้อย นี่แสดงให้เห็นว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้กลับมา

ไม่รู้ว่าสัญญาฉบับนั้นของบริษัทสำคัญขนาดไหน ถึงขั้นไม่ยอมกลับบ้านทั้งคืน !

ไม่มีเวลามานั่งคิดเรื่องพวกนั้นอีก เธอรีบเดินตรงไปต้มโจ๊กที่ครัว หลังจากทานเสร็จก็มุ่งหน้าไปที่โรงเรียนทันที

ช่วงนี้ เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการเคลื่อนไหวของตนเองนั้นไม่กระฉับกระเฉงอย่างเช่นแต่ก่อน จะหยิบจับอะไรก็ดูงุ่นง่านเล็กน้อย

จริงสิ แค่ชั่วพริบตาเดียว เธอก็ตั้งท้องได้สี่เดือนแล้ว และท้องก็น่าจะค่อย ๆ โตขึ้นเรื่อย ๆ

เสื้อผ้าที่อยู่ในบ้านไม่สามารถสวมใส่ได้อีก สองสามวันนี้คงต้องไปเดินเลือกซื้อชุดคลุมท้องแล้ว

ถึงช่วงเที่ยง เชอร์รีนเรียกรถแท็กซี่ไปที่โรงพยาบาล เธอไม่ได้มาทำการตรวจที่โรงพยาบาลเป็นเวลาเดือนกว่าแล้ว วันนี้จึงจำเป็นต้องหาเวลามาที่โรงพยาบาลให้ได้สักครั้ง