บทที่ 167 อย่าพึ่งใจร้อน รอโทรศัพท์จากผมก่อน

มีคนมารับไปแล้ว?

เชอร์รีนรู้ว่าเป็นใครด้วยสัญชาตญาณ จึงไม่ได้ร้อนรุ่มกลุ้มใจสักนิด เธอมองคุณครูของซาราง “อาจารย์ดวงใจค่ะ เขาพูดยังไงบ้างคะ？”

นอกจากเขา เธอนึกบุคคลที่สองไม่ออกแล้ว！

เมื่อเอ่ยถึงเขา ในใจอาจารย์ดวงใจพลันปรากฏใบหน้าผู้ชายที่หล่อเหลาไร้คนเทียบเทียม เขาเหมือนรวบรวมข้อดีทุกประการไว้อย่างสง่าผ่าเผย ให้ความรู้สึกสูงศักดิ์เหลือแสน ทุกอิริยาบถของเขาเป็นผู้ดีจนยากจะสรรหาถ้อยคำเอื้อนเอ่ย

เธอคิดไม่ถึงว่าสามีคุณครูเชอร์รีนจะเป็นผู้ชายดีพร้อมเช่นนี้ ทว่าเมื่อย้อนกลับมาพูดถึงคุณครูเชอร์รีน ผู้ซึ่งเป็นคนดีและหน้าตาสะสวย ถือว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันยิ่ง

“เขาคือ เขาคือสามีของคุณครูเชอร์รีน เลยมารับซารางตอนเลิกเรียนกค่ะ” อาจารย์ดวงใจเอ่ยปากกล่าว“อีกอย่าง คุณออกัสให้ฉันดูทะเบียนสมรสของเขากับคุณครูเชอร์รีน เมื่อมั่นใจสถานะแล้ว ฉันเลยให้ซารางกลับไปกับคุณออกัสค่ะ”

คาดไม่ถึงว่าเขาเอาทะเบียนสมรสมาหลอกอาจารย์ดวงใจด้วย ความกราดเกรี้ยวและเย้ยหยันผสมปนเปอยู่ในใจเชอร์รีน

จากนั้นก็นึกถึงซาราง เธออดขมวดคิ้วแน่นเป็นปมไม่ได้ หากดูจากวันที่พวกเขาทั้งสองเจอหน้ากัน ซารางรู้สึกไม่ค่อยชอบหน้าเขาเท่าไหร่ แล้วทำไมถึงยอมไปกับเขาล่ะ？

“แล้วซารางล่ะคะ? เขา？เขาอุ้มไปเองหรือว่าซารางยอมไปกับเขาคะ？”

“อย่างนี้ค่ะ ฉันกับซารางรอคุณครูเชอร์รีนอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งชั่วโมงก็ยังไม่เห็นคุณมาเสียที ฉันเลยโทรหาคุณครูเชอร์รีนค่ะ แต่ได้ยินว่าปิดเครื่อง ดังนั้นฉันก็ไม่ได้ว่าคุณครูเชอร์รีนติดธุระอะไร ซึ่งเวลาเดียวกันนั้น คุณออกัสก็มาพอดีค่ะ เมื่อเขาบอกเจตนาการมาแล้วเอาทะเบียนสมรสให้ฉันดู ฉันเลยคิดว่าคุณครูเชอร์รีนมีธุระด่วน จึงให้คุณออกัสมารับแทน”

เอ่ยปาก อาจารย์ดวงใจอธิบายอย่างละเอียดและช้าๆ“ซารางไม่ได้พูดอะไรสักคำค่ะ แค่ดึงมือฉันแล้วถามว่าเป็นทะเบียนสมรสจริงหรือเปล่า เมื่อฉันพยักหน้าให้ ซารางก็ไปกับคุณออกัสแล้วค่ะ”

ได้ยินดังนั้น เชอร์รีนเม้มริมฝีปากที่แห้งเล็กน้อย พลางกล่าวคำขอบคุณ “ขอบคุณอาจารย์ดวงใจมากเลยนะคะ วันหลังมีเวลาเมื่อไหร่ ฉันขอเชิญอาจารย์ดวงใจไปกินข้าวด้วยกันนะคะ”

เรื่องนี้เป็นความผิดของเธอเอง ถ้ามือถือเธอยังมีแบตอยู่ก็คงได้รับสายจากอาจารย์ดวงใจ เช่นนั้น เรื่องแบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น？

ส่วนซารางได้ยินทั้งสองคุยกัน เมื่อได้ยินคำว่าทะเบียนสมรส หัวใจดวงน้อยๆของลูกสาวคงกำลังคาดเดาอยู่ว่าออกัสคือแดดดี้ของลูกหรือไม่？

เดาไม่ยาก เมื่อมีความคิดเช่นนี้ ซารางย่อมยินดีไปกับเขาแน่นอน

แต่ตอนหย่าได้ยกเลิกทะเบียนสมรสแล้วไม่ใช่เหรอ？แล้วเขามีทะเบียนสมรสได้ยังไง？

เมื่อคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตอนที่ทำขั้นตอนการหย่าที่สำนักบริหารการทะเบียน เขาลืมพกทะเบียนสมรสไป ส่วนเจ้าหน้าที่ก็ยำเกรงฐานะของเขา ไม่ได้เรียกร้องอะไร ตอนนั้นทำขั้นตอนเสร็จแค่ไม่กี่นาทีเอง

ดังนั้น ทะเบียนสมรสของเธอถูกยกเลิกในสำนักการทะเบียนแล้ว ส่วนของเขายังคงเก็บไว้！

เธอเอามือถือออกมา ก่อนจะกดหมายเลขโทรศัพท์ที่เรียงรายกันพวกนั้นด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เมื่อโทรออกไปหาเขา เสียงที่ได้ยินกลับเป็นปลายสายปิดเครื่อง โปรดโทรใหม่ภายหลัง

ไม่ได้อิดออดแม้แต่เสี้ยววินาที เชอร์รีนเลื่อนมือถือโทรหาเลอแปงอย่างเร็วไว

ซึ่งขณะนี้เลอแปงกำลังอาบน้ำอยู่ น้ำอุ่นไหลผ่านเส้นผมของเขา จากนั้นก็ไหลลงสู่อกแกร่งสีบรอนซ์อันกำยำของเขา

เมื่อได้ยินเสียงสายเรียกเข้า แขนยาวของเขาเอื้อมไปหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนรับสาย จากนั้นก็แนบไว้ที่ใบหู “ฮัลโหลครับ？”

“เลอแปง ตอนนี้คุณอยู่ไหน?”

“อยู่บ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ครับ ทำไมเหรอ?” เขาปิดฝักบัวแล้วหยิบผ้าขนหนูมาสวมบริเวณเอว

เชอร์รีนถามตรงๆว่า“ตอนนี้เขาอยู่ที่บ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ไหมคะ？”

ได้ยินดังนั้น เลอแปงพลันขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว กระทั่งน้ำเสียงก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมเล็กน้อย “คุณหาพี่ใหญ่มีธุระอะไรเหรอคะ？”