บทที่ 186 สรุปแล้วใครกันแน่ที่เลวทราม

มาตรฐานการประเมินของกนกอรเหมือนเวลาประเมินลูกเขย เชอร์รีนรู้สึกจำใจกับปฏิกิริยาของเธอ

เธอมีความรู้สึกดีๆ ต่อองค์ชาย แต่ว่าความรู้สึกดีๆ นั้นมันมาจากความภาคภูมิใจ ความชื่นชมที่มีต่อเพื่อนฝูงเท่านั้น แต่ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกชอบหรือว่ารัก

ความรู้สึกดี ไม่เท่ากับชอบ！

ยู่ยี่เมาอยู่บนบาร์เรียบร้อยแล้ว ร่างกายเธอโอนเอียงโซซัดโซเซ อืม เธอตั้งท้องได้ 3 เดือนแล้ว แต่ว่าหน้าท้องยังไม่ได้นูนออกมาเลย

“ถ้าเกิดว่าเธอไม่คิดถึงตัวเอง ก็คิดถึงลูกซะหน่อยเถอะ เธอดื่มเหล้าเข้าไปเยอะขนาดนี้ ไม่นึกถึงลูกตัวเองบ้างเลยเหรอ！”เธอเดินเข้าไป แล้วก็ตบไหล่ยู่ยี่อย่างรุนแรง

“ฉันไม่อยากได้เด็กคนนี้แล้ว……”ทันใดนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมา สีหน้าดูสงบจนน่ากลัว

เชอร์รีนรู้สึกตกใจ แล้วก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง การที่ยู่ยี่เป็นแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ ก็เลยถามว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ？”

แต่ว่ายู่ยี่ไม่ยอมบอก เธอคลี่ยิ้มออกมา แล้วก็เทเหล้าให้กับเชอร์รีน “รอให้เธอดื่มจนพอแล้วฉันค่อยบอก！”

“เธอบอกฉันมาก่อน！”

ยู่ยี่ส่ายหน้าแล้วก็ยิ้มออกมา “เธอดื่มก่อน ถ้าเกิดว่าเธอดื่มจนพอแล้วฉันจะบอกเธอจริงๆ นะ ไม่อย่างนั้น ฉันไม่บอกเธอหรอก ฉันพูดจริงนะ！”

เชอร์รีนรู้สึกอยากจะหยิกเธอให้ตาย ถลึงตาใส่เธออยู่หลายครั้ง แล้วก็หยิบแก้วเหล้าในมือขึ้นมา เงยหน้า แล้วก็ดื่มให้หมดภายในอึกเดียว

นิสัยของยู่ยี่เป็นคนพูดจริงทำจริง เป็นเพื่อนกันมานานขนาดนี้ เธอจะไม่รู้ได้ยังไง?

“ถ้าเกิดว่าฉันดื่มหมดแล้ว ถ้าเธอกล้าไม่บอก คอยดูเลยว่าเธอจะได้ตายในน้ำมือฉันแน่นอน！”เชอร์รีนดื่มไปด้วย พร้อมกับพูดกับเธออย่างดุดัน

แต่แค่ ปกติเธอก็คอไม่แข็งอยู่แล้ว บวกกับเหล้าที่ยู่ยี่เลือกมาต่างก็เป็นเหล้าที่แรงที่สุด พเหล้า 2-3 แก้วลงท้องไป ยังไม่ทันให้ยู่ยี่พูดอะไร เธอก็หมดสติไปโดยไม่รู้อะไรเลย

พอยู่ยี่เห็นเหตุการณ์ดังนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ แต่ว่ากลับมีน้ำตาไหลอาบแก้ม แล้วก็พูดกับเชอร์รีนที่หลับใหลไม่ได้สติว่า “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชอบให้เธอดื่มเหล้า? เพราะว่าเธอทำให้ฉันหัวเราะออกมาได้ตอนที่ฉันทุกข์ใจและเจ็บปวดมากที่สุด เชอร์รีน……”

หลังจากนั้นโทรศัพท์ของเชอร์รีนก็ดังขึ้น ยู่ยี่ยื่นมือไปรับสาย ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไร และก็ไม่ทันดูว่าอีกฝ่ายเป็นใครด้วย เธอแค่พูดว่า “เธออยู่ที่ผับโซ่สวาท……”

เธอเหลือบมองเบอร์โทรศัพท์ มันดูคุ้นหูคุ้นตา ต้องเป็นคนสนิทอย่างแน่นอน หลังจากวางสายแล้วเธอก็เริ่มดื่มอีกครั้ง เหมือนคนเมาที่อยู่แต่ในโลกของความฝัน

คนที่โทรมาคือออกัส ตอนที่เขารีบไปที่ผับโซ่สวาทนั้น ภาพที่เห็นก็คือผู้หญิงทั้งสองคนเมามายอยู่ตรงนั้น

เขาสบถออกมา แล้วก็อุ้มเชอร์รีนขึ้นมาพร้อมกับโทรหาหัสดิน ให้เขามารับอีกคนหนึ่งไป หลังจากนั้นก็ออกมาจากที่นั่น

เขากลับไปถึงคอนโดอย่างรวดเร็ว ออกัสอุ้มเธอไปไว้บนเตียงในห้อง เห็นได้ชัดเลยว่าเธอเมาแล้ว เชอร์รีนบ่นอุบอิบว่าร้อนอย่างไม่รู้ตัว แล้วก็พยายามดึงเสื้อผ้าของตัวเอง ตอนนี้ เขายังคว่ำอยู่บนตัวเธอไม่ได้ออกไปไหน

เหล้านั้นแรงเกินไป เธอแค่รู้สึกเหมือนมีไฟกำลังลุกโชนอยู่ในร่างกายของตัวเอง แค่อยากให้มันออกไปจากตัว ไม่นาน เธอก็ถอดเสื้อแขนสั้นของตัวเองออก เหลือเพียงแค่เสื้อชั้นในสีดำเท่านั้น

ออกัสสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกหนึ่ง ปฏิกิริยาของเขาตอบสนองขึ้นมาในทันที

เขาอดทนมา 4 ปี แล้วจะสามารถยืนหยัดต่อการยั่วยวนของเธอแบบนี้ได้ยังไง?

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ยั่วยวน แต่ว่าแค่เผชิญหน้ากับเธอก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว แล้วจะนับประสาอะไรกับตอนนี้ล่ะ?

ออกัสกัดฟันและพยายามอดทน พยายามฝืนทนควบคุมตัวเองอย่างมาก ให้ตายเถอะ！ถ้าเกิดว่าเธอกล้าขยับอีก เขารับรองว่าจะจัดการเธออย่างแน่นอน！

เชอร์รีนจะไปรู้สถานการณ์ของเขาตอนนี้ที่ไหนกัน เธอได้แต่บ่นว่าร้อน เอื้อมมือออกไปสัมผัสโดนอะไรเย็นๆ เธอก็ยื่นปากเขาไปจูบ เฮ้อ สบายจัง！

ตอนนี้ ปากของออกัสเริ่มกระตุก หน้าผากเต็มไปด้วยเมฆหนาและตอนนี้กลายเป็นสีดำมืด เขาพลิกตัว แล้วก็กดเธอไว้บนเตียง

นี่เธอ จงใจยั่วยวนเขาชัดๆ ！