บทที่ 258 พรุ่งนี้ไปตรวจที่โรงพยาบาล

“ฉันว่าคนที่ไม่ควรร้อนใจควรเป็นคุณมากกว่า คุณเดินวนในห้องสิบกว่ารอบแล้ว ฉันเห็นแล้วก็เวียนหัว” วินดายกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม เธอมองเขาอย่างไม่ร้อนรุ่มกลุ้มใจ เธอเชื่อว่าเขามีวิธีแน่นอน

ได้ยินดังนั้น สิงหาจึงนั่งลงที่โซฟา รอให้ลูกน้องโทรมารายงาน ตอนนี้สิ่งที่อยากให้ประสบผลสำเร็จที่สุดก็คือสืบรู้ว่าเชอร์รีนอยู่ไหน

ไม่มีเหตุผลที่จะสืบที่ไปของเธอไม่ได้ ไม่ใช่เหรอ？

ซานไบล์

น้ำทะเลสีครามพาคลื่นมาซัดกระทบถึงฝั่ง น้ำทะเลที่นี่ใสจนสามารถเห็นภาพสะท้อนของก้อนเมฆได้อย่างชัดเจน ตอนนี้ทิวทัศน์โดยรอบคือ ใบไม้เขียวขจีพลิ้วไหวตามแรงลม ส่วนทรายใต้เท้าก็อ่อนนุ่มมาก

ซารางรื่นรมย์ใจมาก วิ่งเล่นไปมาจนทิ้งรอยเท้าเล็กๆไว้บนพื้นทราย

เชอร์รีนรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เธอนั่งหายใจเหนื่อยอยู่บนทราย พลางมองออกัสวิ่งไล่จับซาราง

ตรงหน้าเธอมีย่างปีกไก่ที่ซารางซื้อมา เธอหยิบขึ้นมาดมก็รู้สึกคลื่นไส้ สะอิดสะเอียนเล็กน้อย

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ช่วงนี้เธอรู้สึกง่วงตลอดเวลา ยังไม่ทันได้เดินไปไหนก็รู้สึกเหนื่อยเสียแล้ว เมื่อโซฟาหรือเตียงทีไรมีอันต้องอยากนอนเมื่อนั้น

แถมยังรู้สึกแน่นหน้าอกอีกด้วย ปกติไม่ใช่เป็นคนชอบกินเปรี้ยว แต่ช่วงนี้กลับชื่นชอบเป็นอย่างมาก และประจำเดือนเดือนที่แล้วก็ไม่มาด้วย

เมื่อนำทุกอย่างมาปะติดปะต่อกัน เธอจึงสงสัยว่าตัวเองท้องหรือไม่？

เธอแอบสันนิษฐานในใจ จากนั้นเธอก็ส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้น้อย

ตอนเธอไปตรวจครรภ์ซาราง คุณหมอบอกว่าร่างกายเธอมีโอกาสตั้งครรภ์ยากมาก

ทว่าอาการพวกนี้จะอธิบายยังไง？

ระหว่างที่เธอกำลังใจลอยอยู่นั้น เงาตัวใหญ่ก็ปกบังเธอ ทั้งยังมีหยดน้ำหยดใส่ใบหน้าเจ้าของเงาอีกด้วย เห็นดังนี้เธอจึงดึงสติกลับมา

ร่างสูงโปร่งอันกำยำนั่งด้านข้างเธอ แขนยาวของออกัสยื่นออกไปโอบกอดเธอ พลางถามเสียงทุ้มต่ำ “คิดอะไรอยู่ ใจลอยเชียว”

“ช่วงนี้ชอบง่วงบ่อยมาก อยากนอนตลอด และรู้สึกแน่นหน้าอก ประจำเดือนก็ไม่มา ฉันกำลังคิดว่าท้องหรือเปล่า” เธอนอนพิงขาเขา แล้วตอบตามความเป็นจริง โดยมีสีหน้าไม่เบิกบาน ไม่ค่อยมีชีวิตชีวาเท่าไหร่

ท้อง ดวงตาดำคล้ายกับหมึกเกิดประกายแสงสดใส ทว่าหลังจากเห็นสีหน้าเธอแล้ว นิ้วยาวก็ยกคางเธอขึ้น พลางเลิกคิ้ว “ไม่อยากมีลูกเหรอ？”

“ไม่ใช่ไม่อยาก แต่ฉันจะท้องได้ยังไง”

“ร่างกายผมออกจากแข็งแรง แถมยังขยันทำแบบนี้ ซึ่งผมไม่ได้ป้องกันด้วย ส่วนคุณก็ไม่ได้กินยา แล้วทำไมจะไม่ท้องล่ะ?”

ออกัสหรี่ตา มือที่จับคางเธอไว้ใช้แรงเล็กน้อย ไม่พอใจอย่างผิดปกติ ตอนนี้เธอกำลังสงสัยความแข็งแกร่งของบุรุษเพศชายของเขาอยู่เหรอ？

เชอร์รีนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เอาข้อศอกกระแทกหน้าอกเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ？ประเด็นสำคัญคือคุณหมอเคยบอกฉันว่าฉันมีโอกาสท้องน้อยมาก”

ควรเพ่งความสนใจไปทางไหน？เขารู้หรือเปล่าเนี่ย เธอรู้สึกเหลืออด ทว่าพวกเธอก็เคยเผด็จศึกบนเตียงหลายครั้งแล้วจริงๆ ซึ่งเธอคิดว่าคงไม่ท้องหรอก ดังนั้นจึงไม่ได้กินยาคุมกำเนิด

“โอกาสน้อยก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ท้อง ไม่ใช่เหรอ? เจอผมแล้วโอกาสที่คุณท้องก็สูงขึ้น เพราะขนาดไซด์และความสามารถเป็นที่ประจักษ์อยู่แล้วนี่” เขาพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง

“คุณจริงจังหน่อยได้ไหม?” เธอขบฟัน ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อ

เสียงหัวเราะต่ำๆลอยออกจากหน้าอก ทำให้หน้าอกเคลื่อนไหวขึ้นลง ออกัสเอาเส้นผมเธอที่ถูกลมพัดไปพับว่าหลังหู“จริงจังขนาดนั้นทำไม？พรุ่งนี้ไปตรวจที่โรงพยาบาลก็รู้เรื่องแล้วนี่ มาปวดหัวเองทำไม”

เธอพยักหน้าหงึกๆ พลางกล่าวว่า“เดี๋ยวกลับโรงแรมแล้วฉันซื้อชุดตรวจครรภ์มาตรวจดูก่อน”

ออกัสขยับคางลง วินาทีต่อมาฝ่ามือใหญ่ก็เข้าไปในกระโปรงโบฮีเมียนตัวยาว