บทที่ 267 ผมจะต้องคิดหาทางช่วยคุณ

จนกระทั่งหอบ ในที่สุดจึงแยกออกอย่างไม่อยากทำนัก จากนั้นลมหายใจอุ่นๆก็รวยรินตรงหน้าอกเขา พอดีขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงและทรงพลังของเขา แต่กลับรู้สึกอุ่นใจ ไม่แยแส และพูดไปเบาๆ

“ฉันไม่เป็นไร ก็แค่ข่าวนั้นกะทันหันไป ถ้านี่เป็นโชคชะตาที่พระเจ้าให้ฉัน ฉันก็ต้องยอมรับ……”

แล้วก็ มีเขาอยู่ข้าง ช่างดีเสียจริง……

ทุกคนล้วนแต่มีโชคชะตาของแต่ละคน มักจะได้ยินคำนี้บ่อยๆ โชคชะตาเล่นตลก ตอนนี้เธอสัมผัสถึงความหมายประโยคนั้นแล้ว

“งั้น ถ้าแบบนี้ การปลูกถ่ายไขกระดูกของวินดาก็อยู่ที่หยาดฝนใช่ไหม？”

ไม่น่าล่ะสองวันนี้สิงหาไม่โทรหาเธอเลย ต้องรู้เรื่องนี้แน่ๆ ความคิดของเขาไปอยู่ที่หยาดฝนแล้วใช่ไหม？

ในเวลาสั้นๆ เธอก็คิดเรื่องทั้งหมดนี้ได้

“อัตราความเข้ากันระหว่างแม่และลูกสูง ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเข้ากันได้แน่นอน ผลการทดสอบยังไม่ออกมา ล้วนแต่เป็นเรื่องที่ยังไม่รู้”

“แต่ว่า……”คอของเชอร์รีนเอียงขึ้นเล็กน้อย มองไปที่เขา มือคว้าชุดนอนตรงหน้าอกเขา：“ฉันกลับอยากให้ไขกระดูกของเธอกับวินดาเข้ากันได้ ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นก็ไม่ต้องการไขกระดูกของฉัน ลูกก็จะอยู่อย่างปลอดภัย ฉันคิดแบบนี้ เห็นแก่ตัวมากเลยใช่ไหม？”

เธอบอกว่าสิงหาเห็นแก่ตัว แต่เวลานี้ ตัวเธอเองก็เห็นแก่ตัว

ถึงแม้จะไม่รู้สึกอะไรกับวินดาเลยสักนิด แต่ยังไงวินดาก็เป็นคนให้ชีวิตนี้เธอ เห็นเธอตายต่อหน้าต่อตา ในใจเธอจะไม่รู้สึกผิดได้ไง？

ตอนนี้ ถ้าหยาดฝนนั้นเข้ากันได้ ก็สามารถช่วยชีวิตวินดาได้ และก็สามารถปล่อยเธอไปได้ด้วย ……

“ไม่”เขาจูบลงบนหน้าผากเธอถี่ยิบ：“ไม่เห็นแก่ตัวเลยสักนิด ปกติมาก……”

คืนนี้ เชอร์รีนนอนอย่างไม่สบายใจ มักจะฝันเสมอ ฝันแบบยุ่งเหยิง ทำให้เธอนอนไปคืนหนึ่งก็ยังรู้สึกเหนื่อย

เช้าตรู่วันถัดมา

หยาดฝนไปทำการทดสอบไขกระดูกที่โรงพยาบาล ตอนนี้เธอคิดแค่จะทำการทดสอบ ไม่ได้คิดจะปลูกถ่าย

ถ้าไขกระดูกเข้ากัน ก็ไม่ใช่ว่าไม่เกิดประโยชน์กับเธอเลย มันก็มีข้อดี แต่ถ้าไม่เข้ากันล่ะก็ ทั้งสองก็ไม่ต้องมายุ่งกับเธออีก

เชอร์รีนก็ไม่ใช่ว่าไขกระดูกไม่เข้ากัน เธอไม่เข้ากัน ก็ยังมีเธออีก ถึงตอนนั้นก็อยู่ระหว่างแม่แท้ๆกับสุนันท์ แล้วเธอจะทำอย่างไร？

ดังนั้นไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร ก็ดีต่อเธอทั้งนั้น……

แต่เพียงพอที่จะทำให้สิงหาดีใจ กลับกัน สุนันท์กลับคอยแอบจ้องอย่างน่ากลัว

ผลทดลองนั้นใช้เวลาสองวันถึงจะออก สิงหาและสุนันท์ต่างจับตาดูหยาดฝน ไม่ไปไหนทั้งนั้น เธอจึงพักผ่อนที่บ้านตระกูลสิริไพบูรณ์

ทุกคนต่างกำลังรอผลนี้ ใจเต้นแรง สองวันถัดมา ผลก็ออกมาแล้ว

หยาดฝนไปโรงพยาบาล ผลถูกสิงหาเอาไปแล้ว เธอหาเขาเจอตรงทางเดิน ไม่พูดอะไร นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น

“ทำไมเหรอ พี่？”เธอไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าทำไมเขาปรากฏสีหน้าแบบนี้ เกิดปัญหาตรงไหนกันแน่？

“ความเข้ากันไม่สูง ปลูกถ่ายไม่ได้ ปลูกถ่ายไม่ได้”สิงหาเหมือนกับจะบดขยี้รายงานผลนั้น ริ้วรอยที่ใบหน้าปรากฏออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย

หยาดฝนตะลึง มองไปที่รายงานผล ความเข้ากันต่ำเกินไปจริง เธอยืนยันได้ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรลงไป

สิงหารับผลลัพธ์นี้ไม่ได้เท่าไหร่นัก เขารอมาตั้งนาน ก็ไม่ใช่รอเพื่อผลลัพธ์แบบนี้ ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นเรื่องราวทุกอย่างก็กลับไปจุดเดิมอีกครั้ง

ไม่เข้ากัน เธอกับเชอร์รีนล้วนแต่เป็นลูกสาวของวินดา ตอนนี้ ความเข้ากันของเธอต่ำไป งั้น ก็เหลือแค่เชอร์รีน……