บทที่ 357 เวลาเจ็ดปีก็แค่นั้น

เมื่อถึงร้านเหล้า ฉันทัชก็พาเธอไปที่ห้องวีไอพี เมื่อเห็นแก้วเหล้า เธอลังเลไปห้าวินาที จากนั้นก็ยกขึ้นมาดื่มทีเดียวหมดแก้ว

มีบางอย่างตายไปแล้ว ตายไปจากหัวใจเธอแล้ว……

ฉันทัชยกแก้วไวน์แดงไว้ ทว่าไม่ได้ดื่ม แค่จ้องมองเธอที่ดื่มติดต่อกันสามแก้ว จากนั้นก็เมาเป็นที่เรียบร้อย

ฉันทัชสั่งให้บริกรเปลี่ยนเหล้ายี่ห้อที่ดีกรีสูงที่สุด หากไม่สูง เธออาจจะดื่มไปถึงสิบแก้ว ส่วนยี่ห้อที่มีดีกรีสูงแค่สามแก้วก็พอ

ให้แอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกายเธอยิ่งน้อยยิ่งดี……

เธอเริ่มมึน ๆ เบลอ ๆ ไม่ได้โวยวายจะดื่มเหล้าแล้ว สองมือฉันทัชอุ้มเธอเดินออกจากร้านเหล้า

ยู่ยี่ซุกอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างเชื่อฟังและแน่นิ่ง สายตาของเธอจ้องไปยังท้องฟ้า จากนั้นน้ำตาก็ไหลพรั่งมาแผดเผามือของเขา

เจ็ดปี……อยู่ด้วยกันมาเจ็ดปีก็แค่นั้น……

ฤทธิ์แอลกอฮอล์แรงมาก เมื่ออุ้มเธอขึ้นรถ เธอก็ไม่ได้อยู่นิ่ง เริ่มร้องรำทำเพลงขึ้นมา ครื้นเครงอย่างผิดปกติ

ฉันทัชให้โชเฟอร์ขับไปยังคฤหาสน์ เธอที่อยู่ในอาการเมามายนั่งอยู่บนโซฟา แล้วมองเครื่องตกแต่งภายในบ้านอย่างเหม่อลอย

ด้านในคฤหาสน์เปิดเครื่องให้ความร้อนไว้ ฉันทัชถอดเสื้อกันหนาวสีกาแฟออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวนวล พลางเผยร่างกายกำยำแข็งแรงออกมา

หุ่นของเขาดีเลิศมาก ประหนึ่งเสือชีตาห์ที่แข็งแรงและสง่างาม

ยู่ยี่นั่งที่รถ จ้องมองเขา เอ่ยปากพูดด้วยกลิ่นเหล้าฉุน“ฉันจะเอาคุณ……”

ฉันทัชหรี่ตาเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจกับข้อเรียกร้องของเธอ กล่าวเสียงที่เจือรอยยิ้มไว้ “คุณเมาแล้ว นอนดี ๆ……”

“ฉันจะเอาคุณ ฉันมีเงิน……”เธอกลอกตา ซึ่งนัยน์ตาใสมาก ส่วนร่างกายนั้นโยกเยกไปมา

ส่ายหัว เขานั่งลงที่โซฟา ยู่ยี่ตามติดด้านหลังเขา“ฉันจะยั่วคุณ ฉันจะเอากับคุณ……”

ฉันทัชกำลังคิดว่าเมื่อครู่ไม่น่าให้เธอดื่มเหล้าเลย เขาไม่รู้ว่าหลังเธอดื่มเหล้าแล้วจะทำเช่นนี้ ……

เธอรู้สึกหงุดหงิดที่เขาไม่แยแส ตัดสินใจไปนั่งบนตักเขา แล้วฉีกกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา

กล้ามเนื้อล่ำสันของเขาพลันเผยออกมา หน้าอกแกร่งสีบรอนซ์สวยงามสะดุดตายิ่ง ผิวพรรณเรียบเนียนเงางาม เขามีร่างกายที่เพอร์เฟคเย้ายวนใจ

มือของเธอไม่รู้จักคำว่า หยุด จากนั้นก็เคลื่อนย้ายลงมาที่เข็มขัด เพื่อจะถอดออก

ทว่าถอดยากมาก เธอจึงร้องไห้ ไม่รู้ว่าสาเหตุที่ร้องไห้เกิดจากการที่ถอดเข็มขัดไม่ออกหรือร้องเพราะสาเหตุอื่น แต่เท่าที่เห็นคือร้องไห้ด้วยความเสียใจอย่างยิ่งยวด

เธอนั่งอยู่บนตักเขา มือข้างหนึ่งดึงเสื้อเชิ้ตของเขา อีกข้างถอดเข็มขัดออก ส่วนบนใบหน้าก็มีน้ำตาไหลริมไม่หยุดหย่อน

ฉันทัชหรี่ตาเล็กน้อย สายตาวูบไหว มือใหญ่เช็ดน้ำตาเธอออก “ตอนนี้คุณกำลังท้องอยู่ เอาผมไม่ได้……”

เธอไม่อยากฟังเขาพูด เอาแต่ต่อสู้กับเข็มขัดอย่างดุเดือด เขาโดนกระชากเสื้อและกระชากเสื้อและกางเกงสูทจนยุ่งเหยิง แต่ความเซ็กซี่ก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลง

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่หนักเอาการ ผ่านไปไม่นานเธอก็เมาสลบในอ้อมกอดของเขา

คฤหาสน์หลังนี้หรูหราละลานตาและกว้างใหญ่มาก ฉันทัชอุ้มเธอไปที่ห้องนอนที่อยู่ฝั่งทะเล จากนั้นก็ไปอาบน้ำ ร่างกายเขามีกลิ่นเหล้าฉุนมากเช่นกัน

……

เช้าวันถัดมา

ยู่ยี่ตื่นมาเห็นทะเลสีครามที่เป็นทิวทัศน์แสนสวยงาม ทว่าก็ไม่ทำให้หัวใจที่หดหู่ของเธอจางหายเลย

จากนั้นสติของเธอก็กลับมา นี่ไม่ใช่คอนโดของเธอ

เธอรีบเดินลงไปที่ชั้นล่าง ก่อนจะเห็นผู้ชายที่โดดเด่น สูงศักดิ์ นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสง่างาม

เธอจำเรื่องเมื่อคืนได้น้อยมาก เมื่อหยุดเดิมแล้วเธอก็กล่าวคำขอบคุณ “ขอบคุณที่ให้ฉันพักที่นี่นะคะ รบกวนคุณแล้ว”