บทที่ 367 รีบเซ็นหย่าเถอะ

“เขารับปากว่าจะเซ็นหย่าแล้วหรือยัง?”

“น่าจะรับปากแหละ ทางเดินในตอนนี้เต็มไปด้วยทางตัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รับปาก ฉันก็จะหย่าอยู่ดี ความคิดนี้ไม่เปลี่ยนแน่!”

“หย่าเถอะ ให้ตัวเองได้สบายและสงบ” เชอร์รีนตบที่หลังเธอเบาๆ

คนทั้งสองอยู่เป็นเพื่อนเธอนาน ลองพูดโน้มน้าวเธอ ปลอบใจเธอ ให้เธอนั้นสบายใจขึ้น

ช่วงบ่ายหัสดินเข้ามา ยู่ยี่เก็บสายตา บนร่างของเธอสวมเสื้อคนไข้สบายๆ “ใบหย่าเอามาแล้วหรือยัง?”

หัสดินก็ไม่พูดว่าอะไร ชำเลืองมองที่เธอ

“ไม่ต้องมองฉันอย่างนั้น อยากที่จะพูดว่าฉันมันจิตใจโหดเหี้ยมใช่หรือเปล่า ดังนั้นหย่ากันเถอะ ไม่งั้นแล้วฉันจะทรมานคุณไปตลอด ให้คุณไม่ได้อยู่ดี!” ภรรยาที่น่ารักในอดีตกลับแปรเปลี่ยนถึงขั้นนี้

กลับเป็นคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้จักกันเลยจริงๆ ยู่ยี่ในตอนนี้ทำให้หัสดินรู้สึกเหมือนว่าเธอเป็นปีศาจ เป็นคนบ้า

ตอนที่เขามายังมีใจที่เหนี่ยวรั้งเรื่องการแต่งงานนี้ไว้ จริงๆก็คิดตกได้ประมาณนึงแล้วล่ะว่าเด็กก็ไม่มีแล้ว นี่เป็นความจริงไม่อาจจะแก้ไขได้ วันหลังพวกเขาค่อยมีใหม่ก็ได้

ถึงอย่างไรคนทั้งสองก็อยู่ด้วยกันมาเจ็ดแปดปีแล้ว ผ่านและเจออะไรมาด้วยกัน ถึงแม้ใจเขาจะเกิดความรู้สึกไม่ชอบ รำคาญเธอ แต่สุดท้ายก็มีมิตรภาพเก่าๆด้วยกันอยู่

ดังนั้นเขาจึงคิดว่าถ้าเหนี่ยวรั้งไว้ได้ก็พยายามที่จะเหนี่ยวรั้ง เป็นการแต่งงานที่มีมาสี่ปี และรู้จักกันมาเจ็ดปี

“ดังนั้นไม่มีความจำเป็นที่จะต้องลังเลอีกต่อไป เซ็นชื่อซะ! ไม่งั้นแล้วชีวิตของคุณต่อจากนี้จะต้องถูกฉันก่อกวนจนไม่ได้เกิดแน่!”

หัสดินยังคงไม่พูดอะไร ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตาดำขลับ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“จริงๆฉันก็ดูคุณไม่ออกนะ ตอนอยู่มหาลัยคุณไม่ชอบเรนนี่ไม่ชอบอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง แต่คนที่คุณไปนอนด้วยกลับเป็นมัน คุณไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนบ้างหรอ?”

ได้ยินดังนั้น ในที่สุดสีหน้าของหัสดินก็เปลี่ยนเป็นขมวดคิ้ว

“ถ้าไม่หย่า ฉันเจอเรนนี่เมื่อไหร่ฉันก็จะตบมันเมื่อนั้น ไม่แน่มันอาจถูกฉันตบจนตาย!”

ปฏิกิริยาสีหน้าของเขาถือว่าเธอได้ไปสะกิดจุดอ่อนของเขาไหม?

ในที่สุดหัสดินก็ดูออกว่ายู่ยี่ไม่ใช่ยู่ยี่คนเดิม เธอเปลี่ยนไปมาก ให้ความรู้สึกแตกต่างราวกับเป็นคนละคน

แค่เพียงคิดอีกครั้งว่าจะเหนี่ยวรั้งหัวใจของเธอ อยากที่จะรั้งคนนึงไว้เพียงเพื่อแค่อยากจะทรมานผู้หญิงของเขา เขารู้สึกว่าน่าขัน

เป็นเธอเองที่เป็นคนทำให้ฟางเส้นสุดท้ายระหว่างพวกเขาต้องขาดกัน!

เดิมทีเขาไม่คิดอยากที่จะหย่า แต่ว่าเธอใช้วาจาทำร้ายคนอื่นมากเกินไป เธอไม่ใช่ยู่ยี่คนเดิมแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว…..

เขานั่งบนโซฟาโทรศัพท์หาทนาย ให้ทนายเอาใบหย่าเข้ามา

คนทั้งสองอยู่ในห้องเดียวกัน คำของเขา เธอได้ยินอย่างชัดเจนแจ่มชัด มือที่อยู่ข้างกายกำแน่น

ความสัมพันธ์ที่มีมาเจ็ดปี ในที่สุดเวลานี้ก็ได้ทำให้มันสิ้นสุดลงแล้ว….

ความรักของช่วงมหาลัยนั้นบริสุทธิ์และจริงแท้ ไม่สามารถที่จะต่อต้านความจริงและกัดกร่อนมันได้…..

ทนายรวดเร็วมาก ราวๆครึ่งชั่วโมงให้หลัง ทนายก็เข้ามาด้วยสีหน้าที่เร่งรีบพร้อมนำใบหย่ามาด้วย