บทที่ 403 เขาเป็นใครกันแน่

เธอไม่ใช่ผู้หญิงง่ายอย่างนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องถูกเลี้ยงเลย……

ทว่าเมื่อครู่เห็นรอยจูบที่คอของยู่ยี่ หัวใจก็หัสดินก็เปลี่ยนแปลง ไม่ได้มั่นใจมากแล้ว

เธอไม่ใช่ผู้หญิงใจแตก ไม่ได้ง่ายในเรื่องแบบนั้นด้วย สรุปก็คือเธอเป็นคนหัวโบราณด้วย

เขายังจำได้ดี ตอนนั้นเขาชวนเธอไปดูหนังฝรั่ง ซึ่งเนื้อหามีภาพชายหญิงแตะเนื้อต้องตัวกันเยอะ ตอนนั้นเธอเอียงอายไม่กล้าดู หลังกลับมาถึงบ้าน เธอตำหนิเขาที่หน้าไม่อาย มีหนังเยอะแยะ แต่ดันมาเลือกเรื่องนี้？

และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เธอรักเขามาเจ็ดปี อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนไม่รู้กี่วัน แต่พึ่งเลิกกันแค่สองเดือนกว่า เธอก็ลืมเลือนความรักอันลึกซึ้งเสียแล้ว จากนั้นก็ไปนัวเนียกับผู้ชายอื่น

หัสดินไม่อยากเชื่อเลย

ทว่ารอยจูบที่คอคือตัวยืนยันชั้นเยี่ยม จุดที่ผู้ชายโดนเล็บข่วนก็อย่าจะคลาดสายตา ถ้าไม่ใช่เด็กถูกเลี้ยงแล้วเป็นอะไรล่ะ？

ดังนั้น ในความเข้าใจของหัสดิน ยู่ยี่ต้องมีเสี่ยเลี้ยงดูแน่นอน

นอกจากเหตุผลนี้แล้ว เขานึกสาเหตุอื่นที่ยู่ยี่นอนกับผู้ชายคนอื่นในเวลาสั้น ๆ แบบนี้ไม่ได้แล้ว

มีผู้ชายเชิญยู่ยี่เต้นรำเยอะมาก ซึ่งเธอล้วนยิ้มปฏิเสธทุกราย จากนั้นก็นั่งจิบไวน์บนโซฟา

“คุณหนูแสนสวย ผมขอเชิญคุณเต้นรำหน่อยได้ไหมครับ？”ฉันทัชในชุดสูทหรูกล่าวออกมา พร้อมกับโค้งตัวแล้วยื่นมือซ้ายออกมาด้านหน้าเธอ อิริยาบถช่างเป็นสุภาพบุรุษอย่างแปลกหูแปลกตา

ยู่ยี่รู้สึกตลก พลางหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะส่ายหัว

“คุณสุภาพสตรีจะปฏิเสธคำเชิญของคนอื่นทุกคนไม่ได้นะ……”ริมฝีปากบางของฉันทัชเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

เธอหลับตาเล็กน้อย ก่อนจะวางไวน์แดงไว้ที่โต๊ะ“คุณก็รู้ว่าฉันเต้นไม่เป็น รองเท้าหนังคุณเกือบโดนฉันเหยียบจนขาดแล้วไม่ใช่เหรอคะ”

“ผมเชื่อว่าคุณพัฒนาขึ้นแล้ว......”

ยู่ยี่เอ่ยปาก“แม้แต่ตัวฉันยังไม่เชื่อเลยค่ะ”

คิ้วงามขมวดขึ้น เอ่ยขึ้นมาว่า“คุณไม่ทำให้ผมผิดหวังหรอก……”

เมื่อพูดถึงขั้นนี้แล้ว ยู่ยี่ก็ปฏิเสธไม่ได้ จึงพูดเกริ่นว่า“ถ้ารองเท้าหนังโดนเหยียบจนขาด ฉันไม่รับผิดชอบนะคะ”

มือของเธอยื่นไปที่มือซ้ายของเขา เมื่อสิบนิ้วประสานกัน มือใหญ่ของฉันทัชก็โอลเอวของเธอไว้ ก่อนจะพาเธอไปยังฟลอร์เต้นรำ

มีคนอยู่ในฟลอร์เต้นรำมากมาย ยู่ยี่รู้สึกลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย เธอไม่ถนัดด้านนี้จริง ๆ

“ความเชื่อมั่นในตัวเองจะทำให้การเต้นรำของคุณโดดเด่นสะกดสายตา.......” เขาจ้องมองเธอแบบไม่ละสายตา คล้ายกับมุ่งมั่นมาก“มอบร่างกายคุณให้ผมดูแล จากนั้นก็ก้าวอย่างอิสระ แล้วคุณจะกลายเป็นนักที่มีเสน่ห์ที่สุดในงาน ……”

“ฉันเต้นไม่เป็น” เธอตอบ เขาพูดง่าย แต่เวลาทำมันยาก

“งั้นก็ฟังคำพูดของผม สูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ หลับตาด้วย ปล่อยให้ร่างกายผ่อนคลาย ฟังเสียงดนตรีแล้วก้าวเท้าตามใจชอบได้เลย แล้วผมจะคล้อยตามฝีเท้าคุณเอง......” เสียงฉันทัชบางเบามาก คล้ายกับเป็นการสะกดจิตก็ไม่ปาน

เธอทำตามที่เขาบอก หายใจเข้าออกลึก ๆ แล้วหลับตาก้าวเท้าตามใจปรารถนา

“รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?” ฉันทัชพูดพร้อมกับจับไหล่เธอไว้

ยู่ยี่คิดใคร่ครวญดูแล้ว จึงตอบตามความจริง“รู้สึกง่วงอยากนอนค่ะ รู้สึกสะลึมสะลือ”

เป็นคำตอบที่เหนือความคาดหมาย ลูกกระเดือกของฉันทัชขยับ จากนั้นก็เกิดเสียงหัวเราะพร้อมกับส่ายหัว พลางทำหน้าจนปัญญานิด ๆ

“คุณหัวเราะเยาะฉันเหรอ? ฉันพูดความจริงนะ ไม่มั่วนิ่งเลย” เธอก็รู้สึกตัวเองไม่ได้เรื่องเลย เวลาโรแมนติกอย่างนี้กลับรู้สึกง่วงนอน