บทที่ 494 บอกตามตรง ผมรู้สึกขอบคุณเธอมาก

ซาฮาร่าเหวี่ยงส้นสูงของเธอเข้าไปในห้อง แล้วเดินออกไป ชฎารัตน์ก็เดินตามไปด้วย

เรนนี่เป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในห้อง เธอสามารถได้ยินเสียงหายใจของตัวเอง มันเงียบเกินไปแล้ว

ข่าวดังพลิกฟ้าสะเทือนดินขนาดนี้ จะมีใครไม่เห็นอีก?

แน่นอนว่าหัสดินได้เห็นข่าวแล้ว รัดเกล้าก็เห็นข่าวเช่นกัน นอกจากนี้ ยู่ยี่เองก็เห็นข่าวแล้วเช่นกัน

นาโนซื้อหนังสือพิมพ์มาวิเคราะห์ที่บ้าน บอกตามตรง เธอรู้สึกว่าหน้าอกหญิงแพศยาคนนั้นจะใหญ่เกินไปแล้ว เพียงแค่เห็นก็รู้ถึงความใหญ่ หัสดินเองก็ไม่กลัวจะเสียมือ

ออกัสและเชอร์รีนก็นั่งดูโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นเช่นกัน

เหตุการณ์นี้ เรียกได้ว่าดังอื้อฉาวไปทั้งเมือง ทุกคนต่างก็รับรู้ สามารถพูดได้ว่า เมืองS ไม่ได้คึกคักอย่างนี้มานานแล้ว!

ถ้าเรนนี่กล้าที่จะออกมาในขณะนี้ มันก็เทียบเท่ากับออกมาให้คนรังเกียจ ทุกคนเหยียดหยาม

หน้าบริษัทของหัสดินนั้นเต็มไปด้วยนักข่าวแล้ว บริษัทถูกห้อมล้อมอย่างหนาแน่น ทุกคนต่างรอแย่งกันสัมภาษณ์เป็นคนแรก

สีหน้าของเขาไม่ดีนัก เขายืนอยู่ในห้องทำงานชั้นบนสุด ถือแก้วน้ำอยู่ในมือ คิ้วขมวดแน่น วันนี้ทั้งวัน เขาไม่แม้แต่จะออกจากประตูห้องทำงาน

ทุกคนในบริษัทแทบจะรู้เรื่องกันหมดแล้ว ถึงแม้จะเป็นเวลาทำงาน พวกเขาก็แอบกระซิบกระซาบคุยกัน ทั้งที่ห้องพักดื่มชากาแฟ และห้องน้ำ

รัดเกล้าถูกพ่อของเขาตีจนเลือดเกือบไหลออกจากหน้าผาก ในขณะที่เขากำลังหารือถึงการให้ความร่วมมือที่สำคัญอยู่ เขาไม่คิดจะทำให้เรื่องออกมาเป็นเช่นนี้!

เรื่องของตัวเองก็เช็ดล้างกันเอง!

รัดเกล้าไม่ได้วิตกกังวลมากนัก ทั้งยังไม่ตื่นตระหนกมากมายอะไร ไม่เร่งรีบไม่หุนหัน ทำความสะอาดก็ทำความสะอาด มีอะไรที่พิเศษกัน

พ่อของรัดเกล้าให้เขาแก้ปัญหานี้ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่จะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างง่ายๆ

ลองคิดดูสิ ฐานะของตระกูลภูษาธรในเมืองS นั้นสูงกว่า ตระกูลกนกเตรัตน์ อีก แต่ในขณะนี้ลูกชายคนเดียวของพวกเขากลับไปยุ่งกับภรรยาของน้องเขยตัวเอง ซึ่งก็คือสะใภ้ของประธานที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ของตระกูลภูษาธร หากเรื่องนี้ไม่ได้รับการจัดการที่ดี ต้องทำให้หัสดินไม่พอใจเป็นแน่

ถึงเวลานั้นเกิดหัสดินโกรธและโมโหขึ้นมา ตระกูลกนกเตรัตน์จะอยู่รอดใน เมืองSเหรอ?

ดังนั้นพูดได้ว่า การจัดการตามคุณพ่อของรัดเกล้า กล่าวนั้นจึงไม่ง่ายเลย รัดเกล้าอย่างไรเสียก็เป็นผู้ใหญ่อายุ 30 กว่าแล้ว ย่อมรู้จักแบ่งผลดีและผลเสียไว้อย่างชัดเจน ถ้าหากเขาเลือกที่จะโกรธคนไม่เลือกหน้า ความรับผิดชอบทั้งหมดจะถูกผลักไปที่เรนนี่ และบอกว่าตัวเขาถูกเธอล่อลวงก็ย่อมได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็จะเป็นการสวมเขาให้หัสดินอย่างแน่นอน

ถึงตระกูลภูษาธรจะเป็นใคร และมีฐานะเป็นอย่างไร แต่แน่นอนว่าก็ไม่อาจทนให้คนนอกพูดถึงเรื่องแย่ๆ ของตระกูลภูษาธรแม้แต่ครึ่งคำ เมื่อถึงตอนนั้นสัญญาบริษัทก็จะล้มเหลว การแต่งงานของตัวเขาจะสิ้นสุดลง ทั้งยังไม่ถูกพ่อตบจนตาย เขายังคงรอดรอรับตำแหน่งประธานของกนกเตรัตน์กรุ๊ป

ดังนั้นตอนนี้เขาต้องจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยและสวยงาม ก็นับว่าโชคดีที่เขาได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้วเล็กน้อย นี่แสดงให้เห็นว่าเขามีวิสัยทัศน์กว้างไกล...

ยู่ยี่กำลังดื่มนมและพลิกอ่านหนังสือพิมพ์ เรนนี่ได้ตกล่องปล้องชิ้นกับพี่เขยของหัสดินแล้วจริงๆ เหรอ?

ฉันทัชเดินเข้ามา นัยน์ตาลุ่มลึกกวาดมองดูหนังสือพิมพ์อย่างเรียบเฉย นิ้วเรียวยาวหยิบหนังสือพิมพ์ออกจากมือของเธอ “ภาพนี้ดูแล้วไม่ดีและไม่เหมาะสมสำหรับเด็กทารกในครรภ์”

ยู่ยี่ยักไหล่ หรี่ตามองเขา "ถ้างั้นคุณจะดูเอง? คิดว่าผู้หญิงคนนี้มีรูปร่างไม่เลวเลยใช่ไม่ใช่?"

เสียงหัวเราะเบาๆ ทุ้มต่ำดังออกมาจากคอของเขา เขาวางหนังสือพิมพ์ไว้ข้างๆ สีหน้าดูมีความสุขแล้วส่ายศีรษะ “เปล่า"

ยู่ยี่จ้องฉันทัชแบบนั้นโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ พลางพูดว่า "หืม คุณอย่าขยับนะ มองเข้าไปในดวงตาของฉันอย่างตั้งใจ หนังสือบอกว่า สายตาจะหลอกคนไม่ได้"

รอยยิ้มค่อยๆ เพิ่มขึ้น ตัวเขาที่แต่เดิมนั่งเอนอยู่ข้างๆก็นั่งตัวตรง ตาของเขาจับจ้องไปที่เธออย่างแน่วแน่ เขาเอ่ยถามเธออย่างนุ่มนวลและสงบ "คุณคิดว่านั่งท่านี้สังเกตได้ไหม? หรืออยากจะให้นั่งตัวตรงกว่านี้สักหน่อย หรือคุณอยากให้นั่งท่าอื่น ไม่เป็นไรบอกผมได้หมด ผมสามารถร่วมมือกับคุณได้…...”

ยู่ยี่"..."

“อย่ามาทำหน้าทะเล้นอย่างนั้นนะ จริงจังหน่อย” เธออยากจะหัวเราะออกมา แต่ก็กลั้นไว้

เมื่อไหร่กันที่ผู้ชายที่มั่นคงและรู้จักควบคุมตัวเองให้เหมาะสมเช่นนี้ได้ยินคนอื่นพูดว่าเขาทำหน้าทะเล้น?

เพื่อให้การสาธิตของเขาดูจริงจังจริงๆ ฉันทัชจีงกระแอมเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาหายไป "คุณคิดว่าจริงจังระดับนี้เป็นยังไง?อยากเพิ่มขึ้นหรือน้อยลงกว่านี้ไหม?"

ยู่ยี่"..."

ในขณะนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมารับ เป็นนาโนที่โทรมา

เพิ่งจะได้รับโทรศัพท์ประโยคแรกของปลายสายก็พูดว่า เธอเห็นข่าวของหญิงแพศยาคนนั้นหรือยัง?

ยู่ยี่กล่าวขณะที่นวดหน้าผากของเธอ เห็นแล้ว

จากนั้น นาโนก็ซักถามว่า งั้นในใจเธอรู้สึกยังไง? ตื่นเต้น? ดีใจ?

หลังจากคิดอยู่สักพัก ยู่ยี่กล่าวว่า ฉันคิดว่าเธอดูจะตื่นเต้นยิ่งกว่า

“เพ้อเจ้อ ฉันก็แค่รอวันนี้มานานเกินไป พอเห็นหน้าตาไร้ยางอายนั้นทำหน้าอวดดี ฉันก็อยากจะน้ำร้อนสักแก้วสาดใส่หน้าเธอจริงๆ แล้วก็ถือโอกาสสาดใส่หน้าอกเธอด้วย ให้เห็นนมปลอมของเธอคู่นั้นมันมาสะบัดตรงหน้าฉัน ถ้าจะให้ดีก็สะบัดซิลิโคนข้างในออกมาด้วยเลย” นาโนเปิดปากทำเสียงแตกดังโป๊ะๆ

ระยะห่างจากฉันทัชนั้นค่อนข้างใกล้ ดังนั้นคำพูดที่ยอดเยี่ยมเหล่านั้นของนาโนจึงเข้าหูเขาไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว

“ไม่ว่าจะพูดยังไง คราวนี้ก็ถือว่าทำให้ทุกคนพอใจจริงๆ หัวของหัสดินครั้งนี้คงเต็มไปด้วยเขาควาย จริงสิ เธออยากให้ฉันโทรหาเขาเพื่อแสดงความยินดีอีกครั้งไหม”

นาโนพูดอย่างจริงจัง สิ่งที่เธอพูดก็ไม่มีมโนธรรมแม้แต่น้อย มีแต่ความสุขบนความทุกข์ผู้อื่นเท่านั้น