บทที่ 501 ยังไงก็ไม่มีใครสงสารอยู่ดี

"..." ยู่ยี่รู้สึกว่าเขานิสัยเสียขึ้น และเธอเป็นคนทำให้เขานิสัยเสียเอง

ลมหายใจที่เขาพ่นออกมารดลงบนริมฝีปาก ยู่ยี่รู้สึกไร้เรี่ยวแรง ราวกับกระแสไฟฟ้าไหลผ่าน

"อย่าลืมนะว่าฉันคือพระถังซัมจั๋ง บนหัวคุณมีมนต์ที่รัดหัวอยู่ หากฉันสวดมนต์ คุณก็จะเชื่อฟัง!" เธอพูดอย่างภูมิใจ

เขาสมควรได้รับความอบอุ่นและจูบที่ร้อนแรง "อื้ม มีเพียงคุณเท่านั้นที่จับผมได้อยู่หมัด..."

ในตอนบ่ายทั้งสองไปเดินเล่นซื้อพวกของใช้ประจำวัน ขณะเดินผ่านแผงขายริมถนน ยู่ยี่ก็หยุดฝีเท้าไม่เดินต่อ

ฉันทัชที่กำลังเดินคุยโทรศัพท์อยู่ข้างหน้า พอกดวางสายกลับไม่เห็นคนข้างๆ เขาหรี่ตารีบหันหลังกลับทันที

แก้มของเธอแดงก่ำ ยืนอยู่หน้าร้านมันเผา เลียริมฝีปากเล็กน้อย ราวกับว่าอยากกินสุดๆ

ฉันทัชเผลอหัวเราะเดินไปจับมือเธอ "ไปกันเถอะ"

"ฉันอยากกิน" ยู่ยี่มองดูมันเผาด้วยสายตาที่กระตือรือร้นและคาดหวัง

"แต่คุณกินไม่ได้..." ฉันทัชบอกกับเธออย่างอบอุ่น "ช่วงนี้คุณท้องเสียไม่เหมาะที่จะกินมันเทศ..."

"ฉันอยากกิน ขอกินหัวเดียว!" ยู่ยี่เงยหน้ามองอย่างอัดอั้นและประณาม "มันเผาต้องกินตอนนี้ถึงจะอร่อย อากาศเริ่มอุ่นขึ้นเรื่อยๆแล้ว มันเผาก็เริ่มไม่อร่อยแล้ว ทั้งฤดูหนาวปีนี้ฉันยังไม่ได้กินสักครั้งเลย!"

หลังจากที่เธอตั้งครรภ์ เธอมักจะทำตัวเป็นเด็กบ้างเป็นครั้งคราว มักจะโมโห บางครั้งก็หมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหนักมาก

ฉันทัชมีความสุขกับการเปลี่ยนแปลงนี้มาก ความปรารถนาของเธอในเวลานี้ทำให้เขาไม่สามารถใจแข็งได้ เขาควักเงิน เลือกมันเทศหัวที่ทั้งใหญ่และเผาได้ดีมาหนึ่งหัว

ยู่ยี่ยิ้มยาหยี เอื้อมมือออกไปรับอย่างใจร้อน

เขายื่นแขนยาวแกว่งไปมาแล้วพูดว่า "รอแป๊บนึง"

นิ้วเรียวยาวเห็นข้อต่อชัดเจนปอกผิวมันเทศออก พอปอกได้ครึ่งหนึ่งแล้วถึงจะยื่นให้เธอ มือใหญ่เปื้อนขี้เถ้าสีดำ แต่เขาไม่สนใจ กำชับแค่ว่า "มันร้อนนะ ระวังด้วย..."

เธอตอบรับ กัดกินอย่างพอใจ มันทั้งร้อนและหวาน "ฉันคิดถึงมันมานานมากๆแล้ว ในที่สุดวันนี้ก็ได้กินมันแล้ว!"

ตอนยังเป็นเด็กมักจะได้กินมันที่เผาเตาตามข้างทาง แต่ทุกวันนี้กลับหายากขึ้นเรื่อยๆ

เธอก็ไม่ได้ลืมเขาเช่นกัน เธอเลียริมฝีปาก ยกมือขึ้น จ่อมันไปที่ริมฝีปากของเขา ฉันทัชโน้มตัวไปกัดมันเผาในมือเธอหนึ่งคำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้และความรู้สึกรัก ความหวานไหลทะลักเข้าสู่หัวใจ

ทั้งสองค่อยๆเดินจากไปไกล ที่หัวมุมหัสดินเดินออกมา ดวงตาเรียวยาวทรงดอกท้อหรี่ตามองด้านหลังของทั้งสองอย่างใจลอย

เมื่อก่อนตอนที่เขาเคยอยู่กับเธอก็อบอุ่นและสวยงามเช่นนี้

แต่ตอนนี้...

สมัยก่อนเขามักไม่เชื่อว่าถ้าไม่มีเขา เธอจะสามารถตกหลุมรักคนอื่นได้

ภาพตรงหน้าเมื่อกี้ เขากลับมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เธอไม่ได้รักเขาแล้วจริงๆ เธอตกหลุมรักฉันทัช เธอได้มอบความรู้สึกและความอ่อนโยนให้กับผู้ชายคนอื่นแล้ว

เขาอิจฉาที่สุด แต่เขาจะทำอะไรได้นอกจากอิจฉา?

เมื่อก่อนตอนที่มีไม่เคยคิดเลยว่ามันดีแค่ไหน แต่เมื่อเสียมันไปแล้วหันกลับมามองถึงได้รู้ว่าตอนแรกนั้นมันมีความสุขและอบอุ่นแค่ไหน

หัวใจรู้สึกเจ็บปวด ความเจ็บปวดเป็นพักๆแผ่ขยายล้นออกมา หัสดินสูดหายใจเข้าลึก ใจแปรปรวนอย่างรุนแรง เขาถอดเสื้อสูทออก แล้วค่อยดึงเนกไทที่คอให้คลายลงไม่ให้มันรัดแน่น ถึงจะหายใจได้สะดวก...

เขากำลังคิดว่าทำไมเขาถึงละทิ้งชีวิตที่มีความสุขในตอนนั้นไป? ทำไมคุณถึงตัดใจโยนมันทิ้งไปได้ลง?

เขาหัวเราะ หัวเราะอย่างเย้ยหยันปนเศร้า หัสดินไม่สามารถบอกได้ว่ในตอนนี้เขารู้สึกอย่างไร เขากำมือแน่นแล้วชกที่เสาข้างๆอย่างแรง แม้ว่าหลังมือจะมีเลือดไหลออกมา แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บ

ในตอนนี้เองเขาเพิ่งเข้าใจสิ่งที่ออกัสบอกกับเขา ความผิดพลาดบางอย่างสามารถเกิดขึ้นได้เพราะยังมีโอกาสที่จะแก้ไขได้ แต่ความผิดพลาดบางอย่างกลับไม่สามารถให้มันเกิดขึ้นได้ อาจถึงตาย!

เหมือนกับความเด็ดขาดของยู่ยี่ คนที่มีนิสัยไม่ยอมมองย้อนกลับเลือกที่จะให้อภัยเขาหลังจากนอกใจในครั้งแรก แน่นอนว่าเธอย่อมใช้ความพยายามและความกดดันอย่างมาก

เธอมักจะประชดเขา ในขณะที่ประชดเขาจนหงุดหงิดเกลียดชัง ขณะเดียวกันเธอเองก็เจ็บปวดด้วย ทำไมเขาถึงไม่อดทนตั้งแต่แรก? หากเธอประชด เขาก็เกลี้ยกล่อม ทำเรื่องที่ทำให้เธอมีความสุข ขจัดอุปสรรคเหล่านั้นทิ้ง

เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น เขาทำได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น การกระทำซ้ำๆของเธอทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดและเกลียดชัง ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจได้...

หัสดินรู้สึกอยากจะร้องไห้ แต่ร้องไห้แล้วยังไงล่ะ? ก็ไม่สามารถอดีตแก้ไขได้ และไม่มีใครสงสาร

...

ขณะที่ทั้งสองกลับไปที่คอนโดก็เห็นอาคิระที่รออยู่ที่ประตูคอนโด

คิ้วของยู่ยี่เริ่มกระตุก เธอรู้สึกทึ่งกับความสามารถของอาคิระ

สายตาของอาคิระมองไปที่ท้องนูนของเธอ แล้วพูดคำพูดที่เต็มไปด้วยความถากถางว่า "ดูสุขภาพดีนี่"

ยู่ยี่จงใจหัวเราะ มองมือที่ว่างเปล่าทั้งสองข้างของเขาแล้วพูดว่า "ไม่เอาของขวัญหรืออาหารเสริมมาด้วยเหรอ? ฉันเชื่อว่าหลังจากได้ดื่มอาหารเสริมที่คุณนำมา สุขภาพของฉันจะดีขึ้นกว่านี้อีก แต่คุณไม่ได้เอามา ฉันผิดหวังนิดหน่อย"

อาคิระถูกยั่วให้โกรธ