บทที่ 509 คิดไม่ถึงว่าจะแท้งลูกจริงๆ

ขณะที่เรนนี่กระแทกกับมุมแหลมทางด้านขวา สองมือเธอกอดท้องทันที ความเจ็บปวดกระจายตัว ลำไส้เหมือนจะบิดตัวเข้าหากัน ระหว่างสองขาเธอเปียก เธอรู้อย่างชัดเจนว่าเด็กไม่สามารถรักษาชีวิตได้แล้ว...

"เจ็บ...เจ็บ...แม่...เจ็บ..."

ซาฮาร่าล้มโดยเอาท้องลง ท้องจึงชนกับขั้นบันไดมาตลอดทาง ใบหน้าเธอก็ซีดมาก ส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างดังครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมกับเสียงหอบหายใจ ซึ่งฟังดูทรมานอย่างยิ่ง

เรนนี่กุมท้องที่แทบจะไร้ความรู้สึก ใช้หายใจเฮือกสุดท้ายมองไปที่ซาฮาร่าที่ขดตัวด้วยความเจ็บปวด จากนั้นก็ประหลาดใจที่พบว่าก็มีเลือดไหลออกจากระหว่างขาของเธอเช่นกัน...

ดวงตาของเรนนี่เบิกกว้าง

หรือว่า...หรือว่าซาฮาร่าก็กำลังท้องอยู่?

แต่ว่าเธอไม่สามารถคิดมากไปกว่านั้นได้ เมื่อเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังเข้ามาอีกครั้ง เธอไม่สามารถทนได้ไหวแล้ว ภาพด้านหน้ามืดลงหมดสติไป

ซาฮาร่ายังคงนอนดิ้นรนไม่หยุดอยู่บนพื้น ความเจ็บปวดระลอกแล้วระลอกเล่าทำให้เธอทนไม่ไหว ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ บนหน้าผากมีเหงื่อหยดเล็กๆผุดออกมา เธอเจ็บปวดอย่างมาก

พอชฎารัตน์ที่ถูกคนใช้เรียกมาเห็นฉากตรงหน้า มีเลือดอยู่ใต้ตัวเรนนี่ ระหว่างขาของซาฮาร่าก็มีเลือด...

เธอเวียนหัวเล็กน้อย จึงรีบโทรหาเบอร์ฉุกเฉินของโรงพยาบาล ให้รถพยาบาลและคุณหมอมาพร้อมกัน

จากนั้นเธอก็โทรหาหัสดิน ให้เขารีบกลับมา ที่บ้านเกิดเรื่องใหญ่แล้ว

ขณะที่หัสดินมาถึง ทั้งคู่ต่างถูกส่งไปที่ห้องผ่าตัดแล้ว

สีหน้าเขาเคร่งเครียด โทรหาผู้อำนวยการ ให้พยาบาลในห้องฉุกเฉินออกมาหนึ่งคน เขามีอะไรจะพูด

ผู้อำนวยการตอบตกลง ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก พยาบาลถอดหน้ากากเดินออกมา

หัสดินพาเธอไปที่มุมหนึ่งด้วยใบหน้าที่สงบ กระซิบพูดอะไรบางอย่างไม่หยุด

พยาบาลฟังแล้วก็พยักหน้าติดต่อกัน แสดงว่าตัวเองเข้าใจ

ชฎารัตน์เข้ามา เห็นดังนั้นเธอถามหัสดินว่าคุยอะไรกับพยาบาล

หัสดินไม่ตอบ เพียงแค่ถามอาการของซาฮาร่าว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ยังไม่ออกจากห้องฉุกเฉิน สถานการณ์เหมือนกับทางด้านนี้ ชฎารัตน์ขมวดคิ้วแน่นแล้วพูดว่า "เกรงว่าเด็กจะไม่รอด"

หัสดินไม่รู้ข่าวการตั้งครรภ์ของซาฮาร่า เพราะซาฮาร่าปกปิดไว้

หัสดินไม่ชอบรัดเกล้าเอามากๆ ซาฮาร่าท้องลูกของเขา เขาย่อมไม่เต็มใจนัก

ดังนั้นซาฮาร่าจึงปิดบังไว้มาตลอด

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" หัสดินถาม

ชฎารัตน์ส่ายหน้าเพื่อบ่งบอกว่าเธอเองก็ไม่ทราบสาเหตุ พอเธอรีบกลับจากสวนมาที่ห้องนั่งเล่น ทั้งสองคนก็หมดสติไปแล้ว

หัสดินและชฎารัตน์เดินกลับไปที่ห้องฉุกเฉินของซาฮาร่า โดยไม่พูดอะไรอีก และรอคอย

หลังจากผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง ไฟในห้องฉุกเฉินก็ดับลง เตียงซาฮาร่าถูกผลักออกมา

ทั้งสองรีบถามสถานการณ์อย่างกังวล คุณหมอกล่าวว่า "ลูกของคุณซาฮาร่าไม่สามารถรักษาไว้ได้ นอกจากที่จะต้องรักษาร่างกายแล้ว อย่างอื่นก็ไม่มีปัญหา"

"ส่วนคุณเรนนี่ ครั้งนี้เป็นการแท้งครั้งที่สองของเธอแล้ว เกรงว่าในอนาคตจะมีแนวโน้มภาวะแท้งจนเป็นนิสัย หากอยากจะรักษาทารกในครรภ์ไว้ก็ยากมาก"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ชฎารัตน์กลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย เธอไม่แยแสนัก

ไม่ว่าเธอจะมีแนวโน้มภาวะแท้งจนเป็นนิสัยในอนาคตหรือไม่ สิ่งเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลภูษาธร!

สูญเสียลูกแล้ว ความสัมพันธ์ของเธอกับตระกูลภูษาธรได้สิ้นสุดลงแล้ว

ก่อนหน้านี้หัสดินเคยต้องการหย่าแต่ทำไม่ได้ก็เพราะเด็กคนนี้ ตอนนี้เขาสามารถทำทุกอย่างที่เขาต้องการได้แล้ว

พอตื่นขึ้นท้องฟ้าก็มืดแล้ว เรนนี่เหลือบมองที่ท้อง รู้สึกสบายใจ

เด็กหลุดไปแล้วจริงๆ!

แต่ทว่าเมื่อคิดถึงฉากก่อนที่จะหมดสติ เธอกำลังคิดว่าซาฮาร่ากำลังท้องจริงไหม?

ขณะกำลังใจลอยคิดถึงเรื่องนี้ ประตูห้องก็เปิดออก หัสดินเดินเข้ามา

เรนนี่อ่อนแอลงทันที สีหน้าเธอเจ็บปวดอย่างมาก "หัสดิน ลูกของเรา...ลูก...หายไปแล้ว..."

ขณะที่พูดมือของเธอก็ห้อยลงด้านข้าง เธอแอบบีบต้นขาตัวเองใต้ผ้าห่ม ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงเกิดขึ้น น้ำตาก็เริ่มไหลออกจากขอบตา ดูเจ็บปวดอย่างมาก

หัสดินไม่แยแส รู้สึกถึงขั้นว่าหลังจากที่เห็นสีหน้าแบบนี้ของเธอ สายตาก็ปรากฏความรังเกียจขึ้น

เรนนี่ไม่ได้คิดมาก เธอแค่นึกว่าเขาโศกเศร้าเกินไปแต่ไม่อยากแสดงออก หลังจากน้ำตาไหลครู่หนึ่ง ดูเหมือนเธอจะคิดอะไรบางอย่างออก เธอแสร้งพูดอย่างกังวลและห่วงใยว่า "พี่ล่ะ? เธอเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ร่างกายไม่เป็นไร แต่เด็กไม่รอด" ตอนที่พูดประโยคนี้สายตาของหัสดินจับจ้องมาที่เธอ

"พี่สาวท้องเหรอคะ?" เรนนี่ตกตะลึงจริงๆ สุดท้ายเธอพูดช้าๆว่า "ถึงแม้จะเป็นครั้งที่สองที่เจอกับเหตุการณ์นี้ ฉันก็ยังคงเจ็บปวดจนหายใจไม่ออก คิดว่าเธอก็คงเศร้ามากเช่นกัน ฉันอยากไปเยี่ยมเธอ"