บทที่ 550 รู้สึกว่ามีเพียงฉันคนเดียวที่ข่มเหงรังแกง่าย

สายตาอาคิระจ้องผ่านประตูเข้าไปแล้วเพ่งมองพนาวัน

พนาวันรู้สึกมาสายตาต้องมาด้านหลัง ร่างกายรีบหดแกร็งทันที

อยู่ร่วมห้องเดียวกันกับเขา มีแต่จะทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้น ไม่คุ้นเคย

และเวลานี้ เสียงกริ่งตรงประตูก็ดังขึ้น

พนาวันลุกขึ้นล้างฟองสบู่ในมือออก

จากนั้นก็เห็นอาคิระเดินไปนำก่อนแล้ว

เขาเปิดประตูพลันเห็นผู้ช่วยยืนถือเอกสารและเสื้อผ้าผู้ชายไว้ในมือ

ผู้ช่วยเมธินเอ่ยว่า“ท่านประธานครับ คืนนี้สองทุ่มมีงานเลี้ยงครับ”

“อืม” อาคิระเซ็นชื่อในเอกสาร

“จะให้เชิญผู้หญิงคนไหนเป็นคู่ควงในงานดีครับ?””

ตอนที่ผู้ช่วยเมธินเอ่ยประโยคนี้ พนาวันเดินมาถึงห้องรับแขกพอดี ดังนั้นจึงได้ยินเต็มสองหู

หัวใจเธอเจ็บเหมือนถูกบีบ เดินไปในห้องนอน

เธอรู้ตัวว่าคนที่ยืนด้านข้างเขา ผู้หญิงที่ออกงานกับเขา ย่อมไม่ใช่เธออย่างแน่นอน

เขาไม่มีความคิดอย่างจะพาเธอไป เธอก็ไม่มีหวังอะไรเรื่องนี้เหมือนกัน

เมื่อวานเธอต้องทนรับความอัปยศอดสูมาแล้ว

ปากกาในมืออาคิระชะงักชั่วครู่ จากนั้นก็ชี้ไปยังพนาวัน“เพื่อไม่เป็นการยุ่งยาก เธอแล้วกัน”

ผู้ช่วยเมธินรู้สึกอึ้งเล็กน้อย

เขามองขาของพนาวันหลายปราด ทว่าถึงอยากพูดแต่ก็ไม่ได้เอ่ยออกมา

ทว่าอาคิระเซ็นชื่อในเอกสารเรียบร้อยแล้ว

เห็นดังนั้น ผู้ช่วยเมธินก็ไม่ได้ส่งเสียง กล่าวว่า“คุณนายครับ รบกวนเตรียมตัวด้วยนะครับ”

พนาวันชะงัก จากนั้นก็ส่ายหัว“ตอนกลางคืนฉันมีธุระค่ะ”

“ขออภัยครับ เชิญคุณนายคุยกับท่านประธานเองนะครับ” ผู้ช่วยเมธินไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรทั้งนั้น เขาได้ทำตามคำสั่งเท่านั้น

เธอมองไปยังอาคิระ พลางกล่าวเสียงที่ดังขึ้น“คืนนี้ฉันมีธุระค่ะ”

อาคิระไม่ได้เงยหน้ามอง กล่าวเสียงไม่รู้สึกรู้สา“ธุระอะไร？”

เธอไม่ได้ตอบ แต่กล่าวเน้นย้ำว่า“ฉันไปไหนไม่ได้ ไปไม่ได้ค่ะ”

อาคิระโยนเอกสารลงโต๊ะ โต๊ะกระจกจึงเกิดเสียงดังขึ้น

เขาเอ่ยปากพูดจาเยาะเย้ย“ใครขอความเห็นจากคุณ？คุณมีหน้าที่ทำตามอย่างเดียว”

พนาวันต่อต้านอย่างเด็ดเดี่ยวครั้งแรก“คุณมีผู้หญิงควงมากมายนี่”

ได้ยินดังนั้น อาคิระก็รู้สึกเดือดดาลขึ้นมา

เขากล่าวเสียงเย็นเยียบ“แต่งเข้าบ้านตระกูลอนันต์ธชัยแล้วก็ต้องรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองด้วย คุณไม่มีสิทธิ์บ่ายเบี่ยง หรือตัดสินใจแทนผม！

พนาวัน ผมให้คุณไปทางซ้าย คุณจะไปทางขวาไม่ได้ เข้าใจไหม？”

พนาวันกัดริมฝีปากด้านล่างแน่น

ระหว่างคิ้วของอาคิระมีความเย้ยหยันเพิ่มขึ้นหลายส่วน

ทั้งสองคุยกันไม่ถูกคอ ความเงียบก็เข้ามาแทนที่

ผู้ช่วยเมธินก็ยืนนิ่งอยู่เงียบ ๆ

สามีภรรยาทะเลาะกัน เขามีสิทธิ์พูดจาแทรกแซงที่ไหน？

ผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ พนาวันทุ้มต่ำว่า“พาฉันไปก็ต้องกลายเป็นตัวตลกของคนอื่น”

ตอนเธอเดินอยู่กลางถนน สายตาคนสามัญชนทั่วไปก็มักจะมองมาที่ขาเธอ แต่คนส่วนใหญ่จะซุบซิบกันลับหลัง

หากเธอปรากฏตัวในแวดวงไฮโซ เธอก็จะกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งงาน

แม้กระทั่งหมีพูลก็ยังมีผลกระทบด้วยเลย

สังคมชั้นสูงสง่างาม ไม่หยาบคายจริง ๆ หรือ？

ไม่หรอก นิสัยของพวกเขาต่ำกว่าคนธรรมดาทั่วไปเสียอีก

ใบหน้าปั้นรอยยิ้มอ่อนโยน แต่ลับหลังก็แอบนินทาอย่างยากจะจินตนาการ

มันเหมือนมีดแทงเข้าเนื้อหนังของคุณ

แววตาอาคิระมืดสลัว กวาดสายตามองขาของเธอ“คุณกลัวเหรอ？”

เธอนิ่ง ไม่ได้ตอบ

เขากล่าวเสียงเย็นเยียบอีกครั้ง“แต่ผมรู้สึกสนใจมากที่คุณจะกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งงาน”

ได้ยินดังนั้น หัวใจพนาวันก็รู้สึกหนาวเหน็บ

ทั้ง ๆ ที่ใกล้เข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว ทว่าเธอกลับรู้สึกอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง ร่างกายหนาวสั่นและด้านชาไปหมด

คนนี้ก็คือผู้ชายที่เธอรัก

สามีที่เธอเทิดทูนบูชา

พอหกโมงเย็น ผู้ช่วยเมธินก็ขับรถมารับพวกเขาสองคนไปร่วมงานเลี้ยง