บทที่ 682 กาแฟแก้วที่แปลก ๆ

นีรดาพูดพล่ามต่อไป: "มีแต่ใบหน้านั้นดูดี สำหรับที่อื่น ฉันไม่เห็นที่ดีจริงๆ"

นาโนรู้สึกเหนื่อยมากและล้มลงบนเตียง

ดนัยให้เธออาบน้ำก่อน แต่เธอปฏิเสธที่จะไป แปรงฟัน เธอก็ปฏิเสธที่จะไป แขนขาของเธอเหมือนถูกแยกชิ้นส่วน เธอเหนื่อยจนแค่อยากจะผล็อยหลับไปทันที

ไม่ว่า ดนัยดึงยังไง นาโนก็ไม่ขยับเลยและนอนหลับสนิท

ไม่มีทาง ในท้ายที่สุดเขาถอดรองเท้าและถุงเท้าให้เธอ แล้วดึงผ้าห่มให้เธอ

สายทิพย์ไม่ได้ง่วงนอน แต่โตโต้หลับไปแล้ว

เธอนั่งอยู่หน้าต่าง สร้อยคอที่คล้องคอเป็นที่ดนัยมอบให้เธอในตอนนั้น

ในขณะนั้นทั้งสองยังรักกันอย่างลึกซึ้ง ขณะนั้นพ่อของเธอยังอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญ ตอนนั้นทุกอย่างก็สวยงาม

แต่ต่อมาพ่อของเธอตกจากตำแหน่งที่สำคัญและเธอก็ถูกบางคนใส่ร้ายจนตกลงไปในแม่น้ำ เธอป่วยหนัก และอยู่ในอาการโคม่าเป็นเวลาหลายปี

หลังจากตื่นนอน เธอก็รับเลี้ยง โตโต้และรีบกลับไปที่เมืองS และผลลัพธ์ที่เธอต้องเผชิญก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้

เป็นไปได้ไหมที่ ดนัยจะเหมือนคนพวกนั้นที่เป็นแฟนกับเธอเมื่อพ่อของเธอมีอำนาจ แต่เมื่อเธอไร้ประโยชน์เขาก็แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น!

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังรักเขาอยู่

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเขาก็ตกหลุมรักและจนถึงวันนี้ก็ยังไม่สามารถออกจากวังวนได้

เดิม ดนัยเป็นของเธอ แต่กลับถูกแทงหลังโดยการปรากฏตัวของ นาโนอย่างกะทันหันและนำทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอไป!

ถ้าไม่มี นาโน ดนัยก็จะไม่เปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้

นาโนเป็นเหมือนจิ้งจอก และเธอไม่รู้ว่าใช้ระเบิดควันชนิดใดที่ทำให้เขาหลงใหล จนเขาเกลียดตัวเธอมาก

ในตอนนี้ เธอเกลียดนาโนจนสุดขีด

ยิ่งไปกว่านั้น ความคิดชั่วร้ายก็ค่อยๆ เข้ามาในหัวของฉัน

นาโนไม่ต้องการไปร้านอาหารจริงๆ เธอคลานขึ้นมาพร้อมกับสูดลมหายใจ ใส่เสื้อผ้าด้วยความงุนงง แล้วล้างหน้า

เมื่อขับรถไปถึงร้านอาหาร ผู้หญิงอายุ 5 60 ปีขี่จักรยานไฟฟ้าล้มลงกับพื้นทันที

รถทั้งสองคันไม่ได้ชนกัน ไม่ว่ายังไงก็คือชีวิตคน นาโน ลงจากรถและเรียกรถพยาบาล

สมาชิกในครอบครัวรีบมาจับเธอไม่ปล่อย และจะให้เธอพาไปโรงพยาบาลด้วยกัน นาโนแทบจะระเบิด ไม่พูดสักอย่างและเปิดกล้องวงจรปิด

เมื่อเห็นกล้องวงจรปิด สมาชิกในครอบครัวก็ไม่มีอะไรจะพูด เรื่องตลกจบลง ยังไม่ได้เข้าสู่สภาวะการทำงานก็รู้สึกเหนื่อยเหนื่อยแล้ว

เดินเข้าไปในร้านอาหาร เธอไม่มีแรงที่จะปรุงส่วนผสม และจากนั้น เธอไม่มีแรงที่จะตำ นาโนไม่มีอารมณ์ที่จะสนว่าสีหน้าของ นีรดาจะเป็นอย่างไร

นาโน หมดแรงและหอบเหมือนวัวถึงจะเลิกงานแล้วนั่งบนโซฟา หายใจยาว

เมื่อเห็นท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างมืดลงอีกครั้ง หนึ่งวันก็สูญเปล่าไปทั้งหมด ไม่มีการพักผ่อน ไม่มีความบันเทิง มีแต่ความเจ็บปวด

ในเวลานี้ สายทิพย์ออกมาจากห้องน้ำชา ถือถาดที่มีกาแฟเจ็ดหรือแปดแก้ววางอยู่

เธอแจกให้กับบริกรที่อยู่ถัดจากเธอและเมื่อเหลือถ้วยสุดท้าย เธอบอกว่าเธอจะไปห้องน้ำและขอให้พนักงานช่วยเสิร์ฟให้นาโน

พนักงานเสิร์ฟพยักหน้า บอกว่าได้ แล้วเดินไปพร้อมกับกาแฟ และวางไว้ตรงหน้านาโน

รสชาติของกาแฟหอมมาก กลมกล่อม และบดได้ดีมาก

นาโน ไม่ได้ดื่มกาแฟมาเป็นเวลานานแล้ว ตอนนี้เธอได้กลิ่นหอมแล้ว ความอยากถูกดึงดูดออกมา

หยิบขึ้นมา เธอดูทีวีขณะจิบ และเพียงช่วงเวลานี้ของทุกวันที่เธอสามารถพักผ่อนได้