บทที่ 729 พัฒนาไปได้อย่างราบรื่น

บาร์บี้หน้าแดงเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆ

ทุกคนไม่ได้หยอกล้อเธออีก และเริ่มทำงานกันต่อ

ในที่สุดก็รอมาจนถึงหลังจากที่เลิกงาน เธอไม่ได้เลิกงานในทันที แต่อยู่ทำงานในออฟฟิศรอ รอให้ดนัยมารับเธอ

หลังจากนั้นพักหนึ่ง รถก็มาถึง และเธอก็ขึ้นรถไป

ดนัยนั่งอยู่ในรถ และมุ่งตรงไปที่โรงภาพยนตร์

บาร์บี้ค่อยๆมีความกล้ามากขึ้น ตอนที่เลือกภาพยนตร์อยู่นั้น เธอหน้าแดงเล็กน้อย มองคู่รักคู่อื่นด้วยความอิจฉา จากนั้นก็เอ่ยพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มๆว่าอยากกินป๊อปคอร์นและโคล่า

“อยากทานเหรอครับ?”

ดนัยขมวดคิ้วขึ้นมา ส่วนบาร์บี้นั้นพยักหน้าลง

ตอนที่ทั้งสองคนเผชิญหน้ากัน เธอไม่กล้าพูดแบบนั้นเหมือนตอนที่คุยในโทรศัพท์ : “ฉันไปซื้อก็ได้ค่ะ”

ดนัยรั้งเธอไว้ ให้เธอเลือกภาพยนตร์ที่เธออยากดูไปก่อน หลังจากนั้นร่างสูงก็ค่อยๆหายไปในกลุ่มคน

มองเบื้องหลังของเขาที่ค่อยๆหายไปในกลุ่มคน

ร่างสูง ท่าทางที่ดูสง่างามและโดดเด่นเป็นพิเศษ เขาสามารถทำเพื่อตัวเองถึงขั้นนี้ได้ ในใจของบาร์บี้นั้นดีใจเหมือนกับดอกไม้ที่กำลังบานอยู่อย่างไรอย่างนั้น

บางครั้ง ในใจของผู้หญิงก็มีความรู้สึกภูมิใจและความเปรียบเทียบในเรื่องหนึ่งที่จะปฏิบัติกับผู้ชาย

ถึงอย่างไรในสายตาของผู้หญิงทุกคน ลักษณะภายนอกของดนัยหล่อเหลา รูปร่างแข็งแรงขนาดนี้ ประกอบกับสถานะและตำแหน่งของเขาในเมืองsด้วยแล้ว เป็นคนรักที่อยู่ในความคิดของผู้หญิงทุกคนจริงๆ

สามารถได้รับความรักจากผู้ชายที่โดดเด่นขนาดนี้ ผู้หญิงก็จะมีความรู้สึกภูมิใจแบบหนึ่งอยู่แล้ว

ซื้อตั๋วแล้ว บาร์บี้ก็ยืนรออยู่ทางด้านข้าง

เธอเลือกภาพยนตร์รัก

ความจริงแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายนานแล้ว แต่เธอยังไม่มีเวลา อาศัยโอกาสในวันนี้ดูด้วยกันกับเขา

ห่างจากระยะเวลาที่หนังจะฉายไม่นานแล้ว แต่ดนัยก็ยังไม่กลับมา ในใจของบาร์บี้นั้นอดที่จะรู้สึกร้อนใจและเป็นกังวลไม่ได้

ในที่สุดตอนที่หนังกำลังจะเริ่มฉายนั้น ดนัยก็กลับมาแล้ว ในมือยังถือโคล่าและป๊อปคอร์นเอาไว้ด้วย

เห็นแบบนี้แล้ว สีหน้าท่าทางของบาร์บี้ก็เผยความรู้สึกดีใจออกมา

จากนั้น ทั้งสองคนก็เดินเข้าไป แล้วไปยังที่นั่งของตัวเอง ทุกคนที่เข้ามาดูนั้นส่วนมากก็เข้านั่งที่กันหมดแล้ว เห็นที่ว่างอยู่จึงนั่งลง

หลังจากนั้น ภาพยนตร์ก็เริ่มฉาย

เนื้อหาหลักของภาพยนตร์เป็นเรื่องความรัก หนุ่มสาวที่บริสุทธิ์ ความรักที่รุ่มร้อน

คนที่มาดูภาพยนตร์เรื่องนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นคู่รักวัยรุ่น ดูหน้าจอไปพลาง เอ่ยพูดคำพูดหวานๆไปพลาง

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เศร้า และก็ไม่ได้เป็นละครแนวขบขันชื่นมื่นด้วยเช่นกัน แต่เป็นเรื่องราวความรักที่อ่อนโยนอบอุ่นหวานชื่น

ดังนั้นบรรยากาศภายในโรงภาพยนตร์จึงเต็มไปด้วยความอบอุ่นชื่นมื่น

และยิ่งมีคู่รักวัยรุ่นบางคู่ที่ถึงกับทนไม่ไหว กอดกันอย่างรุ่มร้อนหลังจากนั้นก็จูบกันอีกด้วย

บาร์บี้มองไปรอบๆ แก้มของเธออดที่จะแดงระเรื่อขึ้นมาไม่ได้ สายตาเหลือบมองไปที่ร่างของดนัยด้วยเป็นบางครั้งบางคราว

เธอเองก็ไม่ได้คิดว่าจะให้เขาจูบเธอ แต่ก็สามารถทำการกระทำบางอย่างที่ค่อนข้างจะใกล้ชิดกันได้ เช่นจับมือ เช่นกอดเธอ....

แต่ดนัยไม่ได้มีการเคลื่อนไหวเลยแม้แต่นิดเดียว

ร่างยาวของเขาพิงเบาะเก้าอี้ ขายาวๆทั้งสองข้างนั่งไขว่ห้าง แววตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ ไม่สนใจใดๆทั้งสิ้น

ภาพยนตร์ที่เขาชอบดูไม่ใช่แนวนี้เลยเสียด้วยซ้ำ บางทีก็เป็นแนวสยองขวัญ หรือแนวลึกซึ้ง หรือเป็นแนวตลกขบขัน อย่างเดียวที่ไม่ชอบดูก็คือแนวนี้