บทที่ 742 เข้าร่วมงานเลี้ยงตอนเย็นกับเขา

นาโนจิบนม ปากอมชมพูเลยเปื้อนด้วยนมสีขาว ให้ความรู้สึกดูสวยงาม “ฉันอยากให้เขารู้ แต่เขารู้แล้วจะยังไงต่อ?”

เชอร์รีนก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

กลับเป็นตัวเธอเองที่คิดมากไป ไม่ได้รู้เลยว่านาโนนั้นเป็นใคร เธอมีอะไรให้น่าห่วงอีก

“นี่เป็นลูกของฉัน นามสกุลเขาคือภูษาธรไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับดนัยแม้แต่นิดเดียว แล้วถ้ายังอยากแย่งลูกไปจากมือฉันก็ไตร่ตรองให้ดีก่อนว่าตัวเองมีสิทธิ์มากน้อยแค่ไหน!”

นาโนฉีกยิ้มอย่างเยือกเย็นและเอ่ยพูดขึ้น

ไม่ว่าดนัยจะรู้หรือไม่รู้เรื่องเด็กคนนี้ก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

คนทั้งสองพูดคุยกันนานมาก จนกระทั่งถึงตอนบ่ายเลยแยกจากกันอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วนัดเจอกันใหม่ในวันพรุ่งนี้

ตอนที่แยกจากกันเชอร์รีนให้จี้หยกกับเบบี๋หนึ่งชิ้น

จี้หยกเป็นของที่ออกัสประมูลมาได้และได้จ่ายเงินไปไม่น้อย เป็นสิ่งของล้ำค่าที่ประมูลราคาสูงที่สุดในคืนนั้น ตอนนี้เธอได้ให้กับเบบี๋แล้ว

เด็กนั้นมาได้ไม่ง่ายๆ ทุกคนล้วนแต่นึกว่านาโนจะมีบุตรไม่ได้ แต่เขานั้นกลับได้เกิดออกมา!

ความรู้สึกปลิ้มปริ่มยินดีที่อยู่ในใจของเชอร์รีนยากที่จะอธิบาย

ไม่ว่าหลังจากนี้นาโนจะมีชีวิตยังไงก็แล้วแต่ แต่ว่าเด็กที่เฝ้าใฝ่ฝันหานั้นได้เป็นเรื่องจริงแล้ว

ตกค่ำ

ออกัส ดนัยและหัสดินได้มาดื่มเหล้าที่บาร์

ปริมาณการดื่มแอลกอฮออล์ของดนัยในช่วงนี้กลับยิ่งทวีมากขึ้น หัสดินให้รู้สึกละอายที่ไม่อาจสู้ด้วยได้

จะพูดได้ว่าตั้งแต่นาโนจากไป เขาก็เป็นอย่างนี้!

“นาโนล่ะ? หรือว่ายังหาไม่เจอ? แกรู้จักกับคนเยอะแยะมากมาย ไม่ควรที่จะหาไม่เจอนะ” หัสดินพูด

ออกัสฟังอยู่นิ่งๆ และไม่ได้เล่าเรื่องที่นาโนมาถึงเมืองSให้คนทั้งสองฟัง

ดนัยยกแก้วขึ้นดื่มอีกแล้วพูดว่า “เมื่อใครคนนึงมีเจตนาที่จะหลบหลีก มันจะไปหาเจอได้ยังไงกันหวะ?”

“เออก็จริง พรุ่งนี้ตอนค่ำมีงานเลี้ยงที่เมืองSไม่ใช่หรอ แล้วก็มีงานประมูลเพชร ได้ยินมาว่าเป็นของนักออกแบบเพชรหน้าใหม่ของฝรั่งเศส เพชรที่เธอออกแบบมาทั้งหมดขายหมดทันทีในช่วงเวลาสั้นๆ และราคานั้นก็ทำให้คนตะลึงเป็นอย่างมาก พวกแกคงได้รับบัตรเชิญแล้วสินะ?”

ออกัสพยักหน้า “งานประมูลและงานเลี้ยงที่เมืองSในครั้งนี้สำคัญมาก ธุรกิจและสื่อต่างๆก็เข้าร่วมด้วย เลยไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป”

“หงุดหงิดชะมัด ไม่ไปก็ไม่ได้!”

หัสดินเกิดความรู้สึกหงุดหงิดใจ

ความคิดของดนัยไม่ได้อยู่ที่เรื่องนี้ เขานั้นได้ไปอเมริกาตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้ข่าวเธอแม้แต่นิดเดียว

งานประมูลที่ประมูลเพชรนั้นนาโนเป็นคนออกแบบ

ในฐานะที่เป็นผู้ออกแบบ เธอต้องเข้าร่วมงานอยู่แล้ว เพชรที่ถือเอามาประมูลนั้นมีแค่เซ็ตเดียว

เดิมทีสามารถออกประมูลได้หลายเซ็ต แต่ของที่หายากจะดูมีคุณค่ากว่า ถ้าประมูลออกไปเยอะก็จะลดเกรดของตัวเองให้ต่ำลงได้ เลยเลือกประมูลแค่เซ็ตเดียว!

เรื่องที่ดนัยจะเข้าร่วมงานเธอให้รู้อยู่แล้ว

หึหึ การหลบหลีกไม่มีความจำเป็น เธอคือนาโนผู้ซึ่งแต่ไหนแต่ไรไม่รู้จะคำว่าหลบหลีกคืออะไร แต่จะเข้าร่วมงานและจะต้องเข้าร่วมงานแบบจัดเต็มด้วย!

งานเลี้ยงสังสรรค์ของธุรกิจในตระกูลสูงศักดิ์ที่อยู่ในลำดับต้นๆอย่างเมืองS โดยปกติแล้วจะต้องมีผู้ร่วมเดินทางด้วย ดังนั้นจะต้องมากันเป็นคู่ๆ

และงานเลี้ยงธุรกิจแบบนี้ ออกัสจะไม่เคยเข้าร่วมเลย ส่วนใหญ่เขาจะปฏิเสธไปครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วก็งานเลี้ยงเขาก็ได้ปฏิเสธไปทั้งหมด

แต่งานเลี้ยงที่มีในปีนี้ เขายังคงจะไป ถึงอย่างไรก็ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรกับสังคมมาก

หลังจากที่กลับมาบ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ ออกัสเลยบอกเรื่องนี้กับเชอร์รีน เพื่อให้พรุ่งนี้เธอไปเข้าร่วมงานด้วยกัน

เชอร์รีนส่ายหน้า “พรุ่งนี้มีคาบสอน อีกอย่างครูอีกโรงเรียนนึงก็จะมาเข้าฟังการสอนของฉันด้วย เจียดตัวมาไม่ได้”