บทที่ 808 ทำไมต้องเสียใจ

ร่างกายของเธอแข็งทื่อ นาโนขยับคิ้วของเธอ แล้วกระแอมเบาๆ "ฉันด่าแรงเกินไปหรอ"

"มันไม่ใช่แค่มากเกินไป ถ้าให้กองฟืนแห้งหนึ่งกองแก่คุณ คุณสามารถจุดได้โดยไม่ต้องใช้ไฟเลยแหละ"

นาโนเตะเขาอีกครั้งในพริบตาเดียว "มากเกินไป เกินไปตรงไหน ปกติจะตาย คุณชอบความร้อนแรงของฉันไม่ใช่หรอ ทำไม ตอนนี้เสียใจแล้วหรอ"

ราชาเมินเธอ เล่นกับคังซีอย่างเดียว ซึ่งคังซีก็ชอบเขา เขามักจะยิ้มเป็นครั้งคราว

ไม่มีทางอื่น นาโนตั้งใจจะไปดูด้วยตัวเอง เธอผลักประตูห้องเข้าไป แต่ก็ไม่มีใครปรากฏอยู่ในสายตา เมื่อเธอเข้าไปใกล้ เธอจึงเห็นข้อความที่ทิ้งไว้บนโต๊ะ

—— ความเจ็บปวดที่ผมนำมาให้คุณนั้นไม่สามารถแก้ไขได้ ผมแค่หวังว่าคุณกับราชาจะมีชีวิตที่มีความสุขมากขึ้นต่อจากนี้ ราชาเป็นคนดี หลังจากได้รู้จักเขาหลายวันนี้ ผมวางใจเขามาก เขาปฏิบัติต่อคุณอย่างดี และปฏิบัติต่อคังซีเหมือนกับเป็นลูกชายแท้ๆของเขา ผมขออวยพรให้พวกคุณมีความสุขตลอดไป ผู้หญิงที่ผมรักและลูกชายของผม!

เมื่อมองไปที่จดหมาย นาโนก็ยิ้มเย้ย ไหนบอกว่าถ้าไม่ง้อสำเร็จจะไม่กลับไปเมืองs นี่มันเพิ่งผ่านไปแค่สองสัปดาห์เอง เปลี่ยนความคิดแล้วหรอ

ดังนั้นประโยคนั้นจึงไม่ผิด ถนนรู้จักแรงม้า วันเวลาทำให้รู้ใจคน

เมื่อผ่านไปนานก็จะรู้ว่าใจของคนว่าจริงหรือหลอก เธอออกไปโยนจดหมายให้ราชา แล้วเริ่มกิน

“เป็นไปได้ไหมที่เขาจากไปเพราะสิ่งที่คุณพูดเมื่อคืนนี้รุนแรงเกินไป" ราชาคาดเดา

"ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาก็ไม่ควรค่า..."

ดวงตาของนาโนเต็มไปด้วยความเยือกเย็น "เขาเคยปฏิบัติกับฉันแบบนั้น ตอนนี้ฉันแค่พูดไม่ดีสองประโยค เขาก็รับไม่ได้แล้วหนีไปแล้วหรอ คนแบบนี้ยังต้องไปเชื่อใจอีกหรอ"

ราชาขมวด และคิ้วชี้ไปที่ประโยคหนึ่ง "แต่ทำไมถึงพูดถึงผม แถมยังอวยพรพวกเรา"

นาโนพูดไม่ออก

เธอคิดว่าการตัดสินใจของเธอเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ยังไม่ทันได้พูดออกมา เขาก็ทนไม่ไหวแล้วหนีไปแล้ว โชคดีที่เธอยังไม่ได้พูด

ถ้าเขาใช้ความพากเพียรและความมุ่งมั่นเช่นนี้ ทำไมเธอต้องพูดอีก

คำพูดที่มุ่งมั่นมากมายกลายเป็นเพียงคำโกหก!

"อ้อ ผมนึกออกแล้ว คืนนั้นผมที่จูบคุณ ตอนผมเดินออกมาผมเจอเขา เขามองผมนานมาก เขาเห็นหรือเปล่า"

ราชาเลิกคิ้วขึ้น และมองไปที่นาโน

นาโนมองมาที่เขา และเติมประโยคของเขาให้สมบูรณ์ "เขาเข้าใจผิดหรือเปล่า"

ราชาพยักหน้า แสดงว่าในใจของเขากำลังคิดเช่นนี้อยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางพ่วงด้วยโดยไม่มีเหตุผล

"อาจจะเป็นไปได้…" นาโนก็คิดเหมือนกัน

"แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไป ไปตามเขากลับมาไหม" ราชายืนขึ้นพร้อมกับอุ้มคังซี

นาโนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ไม่คิดจะเคลื่อนไหว "นี่เป็นเพียงการคาดเดาในใจของเขา เขาไม่ได้ขอให้ฉันยืนยันด้วยตนเอง และเขาไม่ได้ถามฉัน มันเป็นแค่การคาดเดาของเขาเอง"

"คุณยังไม่รู้สถานการณ์หรอ สถานการณ์ตอนนี้ไม่ใช่ว่าเขาคิดยังไง แต่เขาหมดใจ ถ้าคุณไม่อธิบาย บางที..."

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ นาโนก็ขัดจังหวะเขา "อาจจะอะไร"

"บางทีอาจจะมีแฟนใหม่ และบางทีเขาอาจจะเชื่อฟังคำพูดของครอบครัวและแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น คุณบอกเองว่าเขากตัญญูต่อแม่ของเขาไม่ใช่หรอ"

"ถ้าเรื่องพัฒนาไปถึงขั้นนั้นจริงๆ ฉันก็จะรู้สึกว่าความรักของเขา ความพากเพียร และความอดทนของเขานั้นไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ ระหว่างเราก็ไม่จำเป็นต้องพบกันอีก นี่เป็นบททดสอบเช่นกัน... "

นาโนพูดช้าๆไม่รีบร้อน

"ตอนนี้ฉันให้ชีวิตที่สองกับเขา ยากขึ้นนิดหน่อย ทดสอบสักหน่อยจะเป็นอะไรไป ผู้ชายไม่มีวันเข้าใจว่าการแต่งงานทำร้ายผู้หญิงมากแค่ไหน เพลย์บอยอย่างคุณยิ่งเข้าใจยากเข้าไปอีก!"

ท้ายที่สุดแล้ว สังคมนี้ก็ยังคงเป็นสังคมศักดินา และผู้ชายเป็นใหญ่