บทที่ 819 สุดท้ายก็ยังผิดหวังเล็กน้อย

ครั้งนี้ มารยาทกับการบ่มเพาะของนาโนนั้นเยี่ยมมาก ส่วนนีรดาก็ไม่ได้พูดอะไรที่ไม่น่าฟัง

ถ้าเกลียดกันและกัน ก็ปล่อยวางไปไม่ได้

งั้นก็เริ่มปฏิบัติตั้งแต่คนธรรมดาทั่วไป ทักทายอย่างมีมารยาท พูดอย่างมีมารยาท

แบบนี้ถึงแม้จะไม่มีมิตรภาพที่ลึกซึ้ง แต่จะไม่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสถานการณ์นั้นแข็งทื่อขึ้น

นีรดาอุ้มคังซี

นานแล้วที่ไม่ได้เห็น เธอรักมากชอบมาก เหมือนคิดอะไรได้ ก็เงยหน้าพูด：“ห้องเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่อยากอยู่ที่นี่ งั้นก็อยู่ด้านนอก จำที่ตกลงกันก่อนหน้านี้ก็พอแล้ว”

“ขอบคุณครับแม่！”

ริมฝีปากบางๆ ของดนัยยกขึ้นเป็นมุมเหมือนจะฉีกออก ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน จนหน้าอกแทบจะระเบิด！

“ขอบคุณค่ะ”

นาโนก็ขอบคุณเบาๆ

การเข้าหากันระหว่างผู้คนก็เป็นแบบนี้ แค่คุณให้เกียรติคนอื่น คนอื่นก็จะให้เกียรติคุณ

ดนัยถามความเห็นของนาโน

เธอคิดเล็กน้อย แล้วพูด：“อยู่ข้างนอกสักพักดีกว่า และเขาผ่านการประเมินได้ ค่อยย้ายกลับมานี่”

เขาพยักหน้า สื่อว่าไม่มีปัญหา และยังทำวันทยหัตถ์อย่างจริงจัง：“ผู้บัญชาการไม่ต้องห่วง ทำได้แน่นอนครับ！”

นีรดากำลังป้อนนมให้คังซี จู่ๆ เสียงก็ดังเข้ามาทำเธอตกใจ หันกลับไปเห็นดนัยก็ตกตะลึง ส่ายหน้า สภาพตอนนี้เหมือนคนโง่จริงๆ！

ครั้งแรก การอยู่ร่วมกันของทั้งสามคนไม่ถือว่าแย่ ไม่มีเสียงหัวเราะจริงๆ บรรยากาศอึมครึมเล็กน้อย แต่อย่างน้อยก็ไม่มีข้อถกเถียงหรือทะเลาะกัน

จนถึงเวลาอาหารเย็น ก็กินที่คฤหาสน์ตระกูลเตชะโสภาทั้งหมด ระหว่างนั้นไม่มีการกระทบกระทั่งหรือไม่มีความสุข

ตอนค่ำ ทั้งสามออกไป ดนัยขับรถ ไปคอนโดที่เมื่อก่อนเคยอยู่

คอนโดมีทำความสะอาดตามเวลาอยู่แล้ว ดังนั้นยังคงเรียบร้อย สะอาด

นาโนมองไปรอบๆ ยังคงเป็นแบบที่ตัวเองออกไปตอนนั้น

ดนัยไปวางคังซีที่ห้อง ตอนอยู่บนรถเขาหลับไปแล้ว วันนี้กลับเชื่อฟังมาก นอกจากร้องไห้ตอนเช้าแล้ว ตอนอื่นๆ ก็เป็นเด็กดีมาก

พอเดินออกมา นาโนก็ดื่มน้ำอุ่น ก้มหน้าลง กำลังถือโทรศัพท์ ไม่รู้ว่ากำลังดูอะไร

ดนัยเดินเข้าไปใกล้ มองเห็นบนโทรศัพท์เธอกำลังเปิดดูสมุดรายชื่อ และชื่อในวงนั้นก็เป็นราชา

“รับหรือยัง？”

เขายืนอยู่ข้างหลัง โอบกอดเธอจากด้านหลัง:“จะต้องมีวันที่เขาคิดได้ จะต้องมี ตอนนี้คุณโทรหาเขาก็มีแต่จะทำให้เขาเสียใจ”

“ก็ใช่ แต่ฉันอดห่วงเขาไม่ได้ ฉันอยากรู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง”นาโนดึงชุดนอนบนตัว

ดนัยเลิกคิ้วขึ้น พูดต่อไปว่า:“ผมว่า ช่วงนี้อย่าติดต่อเขาเลย ถ้าไม่อยากให้เขาเสียใจมากไปกว่านี้อีก บางทีคุณอาจจะถามจากคนที่อยู่ข้างกายเขาพวกนั้นก็ได้”

นาโนยิ้ม คิ้วอันสวยงามนั้นเหมือนพระจันทร์เสี้ยว โทรศัพท์หาสปอร์

แต่สปอร์ไม่รู้เรื่อง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าราชากลับฝรั่งเศสแล้ว พอได้ยินคำพูดของนาโน เขาก็บอกว่าเดี๋ยวไปดูราชา แล้วค่อยโทรหาเธออีกที

นาโนพยักหน้า สื่อว่าเข้าใจ จากนั้นวางโทรศัพท์ไว้ด้านข้าง