บทที่ 826 ประเด็นคือเธอไม่รับปาก

นาโนพยักหน้า: “หนูไม่สนเขาหรอกค่ะ ได้ยินว่าเฮอร์ริเคนน่าสนุก เดี๋ยวพวกคุณน้าไปเล่นกันเถอะค่ะ”

“เฮอร์ริเคน ฟังแล้วรู้สึกว่าไม่เลวนะ” นีรดาสนใจมาก ท่าทางกระตือรือร้นอยากลองเล่นดู

ดนัยรู้สึกซวยจริง ๆ ลูกกระเดือกเคลื่อนขึ้นลง เขาค่อย ๆ เอ่ยปากเรียวบางขึ้น: “อย่าดีกว่า เวลาไม่เช้าแล้ว พวกเราออกเดินทางกลับบ้านเถอะ”

สองคนนี้กลายเป็นพวกเดียวกันตั้งแต่เมื่อไหร่!

“ตอนนี้แค่บ่ายสามโมง ท้องฟ้ามืดที่ไหน? เล่นต่อเถอะ ยังมีบ้านผีสิง ยอดเยี่ยมมาก พวกเราไปเล่นกันเถอะค่ะ”

นีรดาพยักหน้า: “ใช่ แม่ก็คิดว่าไม่เลว แม่เห็นด้วยกับเธอ”

ตอนนี้ดนัยรู้สึกว่าหลังจากทั้งสองคืนดีกัน ชีวิตของเขายิ่งแย่ลงไปอีก

ผลปรากฏว่าลางสังหรณ์ของดนัยไม่ผิดเลยสักนิด เครื่องเล่นน่าหวาดเสียวต่าง ๆ เล่นได้ เล่นไม่ได้ ก็เล่นครบหมด

สำหรับบ้านผีสิง นาโนไม่มีความรู้สึกอะไรมากนัก ภาพยนตร์ที่เธอชอบดูมากที่สุดก็คือภาพยนตร์ผี หลังจากเข้าไปด้านใน ทั้งสามสีหน้าเรียบเฉยมาก

นักท่องเที่ยวที่อยู่รอบๆ พากันร้องเสียงหลง ทั้งเลือดแดงสด ทั้งกระดูก เต็มพื้นไปหมด

บ้านผีสิงไม่ยาวมาก ถึงจุดสิ้นสุดอย่างรวดเร็ว เนื่องจากปฏิกิริยาของทั้งสามคนเฉยชาเกินไป ทำให้คนที่แต่งตัวเป็นผีผิดหวังเล็กน้อย

ดังนั้นในตอนที่ทั้งสามจะเดินออกไป จู่ ๆ นาโนถูกผียื่นมือออกมาจับข้อมือของเธอไว้ แล้วลากเสียงยาว เสียงนั้นเชื่องช้าและเย็นเยือก เสียงเหมือนกับเล็ดลอดออกมาจากนรก: “อย่าไปนะ...อย่าไปนะ...”

ได้ยินแบบนี้ นาโนไม่เพียงไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย เธอขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างขุ่นเคือง: “ไม่ให้ไป ให้อยู่ที่นี่ นายเลี้ยงข้าวฉันหรือหาที่พักให้ฉัน?”

ผีไม่ได้คิดเรื่องนี้จริงๆ เขาอดกลั้นไม่ไหว และก็เป็นเพราะเสียงหัวเราะของตัวเอง

นักท่องเที่ยวที่อยู่รอบๆ มีอยู่หลายคน ได้ยินการสนทนานี้ ก็ลืมความกลัว พากันหัวเราะออกมา

ชั่วพริบตาเดียว บ้านผีสิงกลายเป็นทะเลแห่งเสียงหัวเราะ นักท่องเที่ยวหัวเราะคิกคัก นีรดากับดนัยก็อดหัวเราะไม่ได้

เมื่อทั้งสามคนออกมา เป็นเวลาค่ำแล้ว สวนสนุกเปิดไฟแล้ว สีสันสดใส สวยงามเป็นอย่างมาก

ชิงช้าสวรรค์ก็หมุนอยู่ในเวลานี้ แสงไฟส่องประกาย นีรดาเคยเห็นเป็นครั้งแรก เธอฉีกยิ้ม

วันนี้ทั้งวันสนุกและมีความสุขมากจริงๆ

ตั้งแต่ที่พ่อของนัยเสียชีวิต ก็ไม่เคยผ่อนคลายแบบนี้มาก่อน ผ่อนคลายและมีความสุข เหมือนกับเด็กลงสิบกว่าปี

บนรถ ทั้งสามพูดคุยกันสนุกสนาน คังซีผล็อยหลับไปในตอนนี้ เป็นเด็กดีมาก กลางวันทั้งสามไม่ค่อยได้กินอะไร ตอนนี้เลยวางแผนว่าจะไปกินหม้อไฟ

ร้านหม้อไฟธุรกิจดีมาก รุ่งเรืองมาก ทั้งสามตรงไปที่ห้องส่วนตัว เนื่องจากตอนนี้เป็นกลางคืนจึงไม่ได้สั่งเผ็ดร้อน สั่งเป็นน้ำจืด รสชาติไม่เข้มข้นมาก จืดมากๆ

วันนี้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามคนใกล้ชิดกันมากขึ้นภายในวันเดียว กลมกลืนกันมาก ไม่ทะเลาะกัน มีแต่เสียงหัวเราะ

กลับถึงคฤหาสน์ตระกูลเตชะโสภา หลังจากบอกฝันดีกันแล้วแยกย้ายกลับห้องของตัวเอง

นีรดายังคงยิ้มแย้มอยู่

วันนี้รู้สึกว่านาโนดีมากจริงๆ หนุ่มสาวเดทกัน ใครจะพาแม่ของตัวเองไปด้วย?

แต่เธอไม่เพียงไม่ปฏิเสธ ใบหน้ายังคงยิ้มอ่อนๆ บางครั้งถึงปากจะไม่พูด แต่ใส่ใจรายละเอียดมาก

ตัวอย่างเช่น หลังจากอาหารมาเสิร์ฟ ก็ยื่นตะเกียบให้เธอก่อน หรือรินน้ำให้เธอก่อน

เมื่อก่อนทั้งสองไม่มีโอกาสทำความเข้าใจกันมาก่อน ตอนนี้กลับดีเป็นอย่างมาก

อันที่จริง นิสัยของทุกคนมีทั้งดีและไม่ดี มีสองด้าน นาโนทำได้แน่นอน

ดนัยหน้าตายิ้มแย้มนั่งยองลงตรงหน้านาโน: “เหนื่อยไหม? ฉันนวดขาให้”