ตอนที่ 88
บทที่ 88 มาเล่นกันสักสองรอบเถอะ
October 21, 2026
ยังพูดไม่ทันขาดคำ มือถือก็ดังขึ้น เธอยื่นมือไปรับ เป็นนาโนที่โทรมา “เธออยู่ไหน？”
“กำลังอยู่ระหว่างทางกลับบ้านสิริไพบูรณ์ มีอะไรหรอ？”
“ไม่มีอะไร แค่น่าเบื่ออะ เดี๋ยวฉันจะไปหาเธอที่บ้านสิริไพบูรณ์ แค่นี้นะ วางละ”
ออกัสเลิกคิ้ว ตาหรี่ลงเล็กน้อย “ใครโทรมา？”
“นาโนค่ะ บอกว่าเดี๋ยวจะไปหาฉันที่บ้าน ”เชอร์รีนวางโทรศัพท์แล้วพูด
“ยังติดต่อกับนายตำรวจคนนั้นอยู่ไหม？”เขาขยับมือหมุนพวงมาลัยไปทางขวา พูดด้วยเสียงต่ำเหมือนไม่ได้ตั้งใจ
เธอพยักหน้ารับ “ค่ะ”
ได้ยินแบบนั้น เขาก็มองเธอด้วยสายตาดำลึก “เขาไม่ได้รู้อยู่แล้วหรือว่าคุณแต่งงานแล้ว？”
“มันไม่เกี่ยวอะไรกันนี่คะ ”เชอร์รีนหยุดพูดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปากต่อ “เขาเป็นคนดีมากคนนึงเลย เป็นคนซื่อสัตย์ ใจดี ตรงไปตรงมา เป็นเพื่อนที่หายากคนนึงเลยนะคะ”
คำพูดของเธอล้วนเป็นความจริง ในสังคมทุกวันนี้ คนที่เป็นเหมือนองค์ชายคนนี้ จะมีสักเท่าไหร่กัน？
เขาเป็นเพื่อนที่ไม่ควรจะเสียไปจริงๆ
คิ้วของเชอร์รีนก็กระตุก ริมฝีปากบางๆของเขากลายเป็นเส้นตรง ใบหน้าอันหล่อเหลาเคร่งขรึมลง
เธอทำเหมือนเขาเป็นอากาศ ต่อหน้าสามีแบบเขา ยังชื่นชมผู้ชายคนอื่นออกนอกหน้านอกตาได้ไม่หยุด！
“นายตำรวจองค์ชาย ในใจของดีขนาดนี้เลย งั้น แล้วผมล่ะ？”เขาเอ่ยปากถามช้าๆ
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งเชอร์รีน ก็เลิกคิ้วขึ้น “ทำธุรกิจก็ต้องคิดกำไร คุณชายออกัสไม่ได้บอกว่าตัวเองเป็นแบบนี้หรือคะ？จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกว่าคำนี้ก็เหมาะสมกับคุณมากๆเลยนะ”
ใบหน้าที่มืดมนเดิมของเขานั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย คิ้วของเขาเปลี่ยนเป็นมีเลศนัยแล้วยิ้ม “ขอบคุณสำหรับคำชมครับคุณหญิงเชอร์รีน”
เชอร์รีนได้กลิ่นของความอันตรายนั่นแล้ว เธอหลบสายตา แล้วก็พูดเบาๆ “ไม่เป็นไรค่ะ”
ได้ยินแบบนั้นออกัสพ่นลมหายใจเยือกเย็น เขาเอื้อมมือใหญ่ๆของเขาออกมาในทันใด แล้วจับคางของเธอ กัดริมฝีปากของเธอราวกับเป็นการลงโทษ
เธอเจ็บ เชอร์รีนหายใจเฮือกเข้าไป ให้สองมือผลักทรวงอกของเขาออก พูดพึมพำ “คุณขับรถอยู่นะ ตั้งใจหน่อย”
ยิ้ม “จูบผมหน่อย แล้วผมจะปล่อยคุณ ไม่งั้นผมก็จะจูบคุณอยู่แบบนี้ห้านาที คุณหญิงเชอร์รีน……”
เธอจ้องไปที่เขา！
เขาทำเหมือนไม่เห็นอะไร บีบคางเธอ แล้วก็ใช้ลิ้นเลียเบาๆ
บริเวณที่ถูกเขาเลียนั้น ร้อนผ่าวไปหมด ชุ่มชื้น แล้วก็คัน รถบนถนนเยอะแยะ มองเห็นจากหน้าต่างได้อย่างชัดเจน！
เขาไร้ยางอาย แต่เธอไม่ใช่เขสักหน่อย！
ใบหน้าที่แดงก่ำ เชอร์รีนหลับตาปี๋เข้าใกล้เขา แล้วก็จูบไปที่ริมฝีปากบางๆของเขา
แต่ออกัสกลับมองไปที่ใบหน้าของเธอตรงๆ หน้าขาวเด้ง เวลานั้นยังชมพูระเรื่อ เขินอายเล็กน้อย ขนตายาวๆที่ขยับอยู่เล็กๆ ทำให้เขาหวั่นไหว
เดิมแล้วเขาไม่ได้เป็นคนที่มีความต้องการสูงอะไร แต่กับเธอแล้ว ความต้องการของเขายิ่งมาขึ้นเรื่อยๆ……
สิ่งที่เชอร์รีนเดาไว้ไม่มีผิด เดินเข้าไปในห้องรับแขก ก็เห็นใบหน้าที่รออยู่ ก็คือสุนันท์นั่งอยู่บนโซฟา
เวลานั้น หัวของเธอก็ชาไม่หยุด
“ทำไมกลับมาช้าขนาดนี้？”ถึงแม้ว่าออกัสจะมองไปที่ออกัส แต่คำพูดนั้นกลับพูดกับเชอร์รีน