บทที่ 886 หรือว่าเป็นความวิตกกังวลก่อนแต่งงาน(ตอนอวสาน)

งานแต่งใกล้เข้ามามากแล้ว ทุกคนต่างงานยุ่ง แต่ดีด้ารู้สึกกังวลเล็กน้อย นับวันที่ใกล้งานแต่งงานมากเท่าไหร่ หล่อนก็จะวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่เป็นอิสระ

หรือว่าหล่อนเป็นโรควิตกกังวลก่อนแต่งงาน

เลอแปงร้อนใจ เพราะเป็นคืนสุดท้ายก่อนวันแต่งงาน เขาไม่ต้องการให้เกิดความผิดพลาดใดๆ ถ้าหากหล่อนตื่นเต้นจนไม่กล้าแต่งงานกับเขากหล่ะ จะทำยังไง?

ไม่ได้ เขารับผลที่ตามอย่างนี้มาไหว และเขาจะไม่มีทางให้เป็นอย่างนั้น?!

หากเป็นโรควิตกกังวลก่อนแต่งงาน ทางที่ดีควรปรึกษาจิตแพทย์ แต่ดีด้าไม่ยอมไป!

น่าอายที่สุด! ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะไปโรงพยาบาล!

“ยังไงฉันก็ไม่ไป! จะไปโรงพยาบาลทำไม ฉันไม่มีความวิตกกังวลจริงๆ!” จะเป็นหรือจะตาย หล่อนก็ไม่ยอมรับว่าเป็นโรควิตกกังวล จริงแล้วๆ เธอแค่ตื่นเต้นก็เท่านั้นเอง

หล่อนก็ไม่อยากตื่นเต้น! แต่พูดโน้มน้าวตัวเองไม่สำเร็จ! หล่อนทนไม่ไหวกับตัวหล่อนเอง!

“ที่จริงตอนนี้เป็นเรื่องปกติที่จะพบนักจิตวิทยา คุณไม่จำเป็นต้องคิดจนถึงตอนนี้ และไม่มีอะไรน่าละอายเกี่ยวกับมัน เป็นเรื่องปกติ ถ้าคุณเป็นแบบนี้ต่อไป อาการของคุณจะไม่เพียงแต่จะไม่ดีขึ้น แต่จะยิ่งแย่ลงไปอีก” มันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ แล้วคุณจะทำอย่างไรเมื่อพูดออกมา”

เลอแปงเป็นเหมือนการเกลี้ยกล่อมเด็ก เขากำลังเกลี้ยกล่อมเธอและพยายามจะสอนเธอ โดยหวังว่าเธอจะรู้แจ้งและเห็นด้วย

แต่ดีด้าไม่ยอมไป ยังไงเธอก็ไม่ไป และไม่มีแผนในใจที่จะไปด้วย

ไม่ต้องพูดถึงเลอแปงเลย เขาเองก็กลัวเช่นกัน ดีด้าจะมีอารมณ์ขุ่นเคือง และก่อนแต่งงานเขาจะวิ่งหนีด้วยความกลัวและความกังวล