บทที่ 12

“ไอ้งี่เง่า ทำไมคุณถึงงุนงง รีบขับไอ้สารเลวนี้ออกไปให้ฉันที”

ใบหน้าของ Han Long บิดเบี้ยวและเขาตะโกนใส่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยังคงมึนงง ไม่ใช่เพราะพวกเขากลัว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นรวดเร็วจนพวกเขาไม่สามารถตอบโต้ได้

เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคู่หมั้นของ Han Qing ดังนั้นมันจึงไม่เป็นไรที่จะอยู่ในสภาพที่น่าอายในตอนนี้ แต่เธอก็ยังจูบฉันกับชายแปลกหน้า นี่เป็นการดูถูกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับตระกูล Han

เป็นไปได้ไหมว่าตระกูล Han ไม่ได้อยู่ใน Jiangbei อีกต่อไป? มีคนพยายามฉกเจ้าสาวอย่างโจ่งแจ้ง...

แต่พวกเขารู้ดีกว่าใครว่าอารมณ์ของนายน้อย Han เป็นอย่างไร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าประมาทพวกเขาดึงไม้ต่อต้านการจลาจลออกจากเอวและล้อมรอบ Fang Xiao

เมื่อเห็นว่า Fang Xiao ถูกล้อมรอบ Han Long ก็รู้สึกมีความสุขจนบรรยายไม่ถูก เขาเย้ยหยันและออกคำสั่ง: "หักแขนขาของเขาให้ฉัน แล้วโยนมันลงบนถนน ฉันอยากเห็นเขาเปลี่ยนจากสุนัขจรจัดเป็นขอทานที่มีกลิ่นเหม็น "

ด้วยการสนับสนุนของ Han Long เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ใกล้ที่สุดจึงตะโกน ยกไม้ต่อต้านการจลาจลของเขาและทุบมันอย่างโหดเหี้ยมที่ Fang Xiao

“ไม่ ฟางฟาง...”

เสี่ยวเหวินร้องอุทานด้วยความกลัวว่าฝางเสี่ยวจะได้รับบาดเจ็บ เธอจึงกอดฝางเซียวโดยสัญชาตญาณ พยายามที่จะสกัดกั้นเขา

หัวใจของ Fang Xiao แน่นแฟ้น และกระแสน้ำอุ่นก็แผ่ไปทั่วร่างกายของเขา ฉันจะหาผู้หญิงที่หลงใหลเช่นนี้ได้ที่ไหน ฉันจะไม่ทำให้หล่อนผิดหวังอีกในชีวิตนี้

ข้ามความคิดดังกล่าวในใจ Fang Xiao กอด Xiao Wen ด้วยมือด้านหลังยกขาขึ้นและเตะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

"ทอม"

ด้วยความกลัวว่าเสี่ยวเหวินจะได้รับบาดเจ็บ Fang Xiao เกือบจะใช้กำลังทั้งหมดของเขาในการเตะครั้งนี้ รปภ. บินไปข้างหลังเหมือนว่าวที่มีสายขาดและกระแทกโต๊ะยาวที่เต็มไปด้วยแก้วไวน์และขนมอบต่าง ๆ โต๊ะทำจาก ไม้เนื้อแข็ง แต่หักทันที แก้วไวน์และขนมอบกระจัดกระจายเต็มพื้น รปภ. บ้วนปากเลือดผสมไวน์แดง

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น รวมทั้งหานหลง ต่างตกตะลึง ตาของพวกเขาตวัดไปมาระหว่างโต๊ะที่พังกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หลังของพวกเขารู้สึกเย็นชา และขาและเท้าของพวกเขารู้สึกอ่อนแรง

การดำเนินการนี้คืออะไร? Fang Xiao เป็นคนหรือผี? ต่อให้ถูกรถชนก็ไม่เป็นอะไรมากไปกว่านั้น

“เหวินเหวิน คุณโง่มาก ฉันสบายดี ไม่ต้องกังวล”

Fang Xiao ไม่แม้แต่จะมองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกต่อไป ดวงตาของเขาอ่อนโยน และเขาลูบผมของ Xiao Wen

"ฟางฟาง เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน..."

เสี่ยวเหวินรู้สึกทึ่งกับการปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในเวลานี้ เพราะตอนนี้หันหลังให้เขา เธอจึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“จากนี้ไป ฉันสาบาน ตราบใดที่ใครก็ตามที่ต้องการทำร้ายคุณ ฉันจะทำให้ชีวิตของพวกเขาเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย”

Fang Xiao ยังคงมองไปที่ Xiao Wen ด้วยความรัก แต่มีลมหายใจแห่งความตายในคำพูดของเขา

ฮันหลงที่มึนงงในตอนแรกเห็นฝางเสี่ยวและเสี่ยวเหวินคดเคี้ยวด้วยกันในเวลานี้และยิ่งโกรธมาก ผู้คนจำนวนมากกลัวเช่นนี้โดยสุนัขที่ปลิดชีพ ครอบครัวฮันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ

“ไอ้โง่ เร็วเข้า ฆ่าฉันซะ เขาเป็นแค่คนๆ เดียว จะสร้างคลื่นได้มากกว่านี้อีกแค่ไหน ฆ่าเขาแทนฉัน แล้วฉันจะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น”

หานหลงตะโกนใส่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย แต่น้ำเสียงของเขามีความกลัวเล็กน้อย

จากนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เหลือก็ตอบสนอง และในเวลาเดียวกัน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่หรือห้าคนก็วิ่งเข้ามาจากด้านนอก พร้อมกับถือไม้ต่อต้านการจลาจลไว้ในมือ ดูฝางเสี่ยวจ้องมองมาที่เขา และใครก็ตามที่ตะโกน ทุกคน ประจัญหน้ากันรีบลุกขึ้น

"รอฉันด้วย."