บทที่ 17

“ฉินหลี่?”

Fang Xiao กำลังจะหันหลังกลับและจากไป แต่ถูกทิ้งไว้โดยเสียงและหันศีรษะไปมองโดยไม่รู้ตัว

ในเวลานี้ แขกที่ต้องการออกไปถูกไล่กลับโดยชายชุดดำหลายคนที่มาจากข้างนอก ภายใต้การข่มขู่ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก และห้องโถงก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่า Fang Xiao รู้สึกประทับใจ Qin Li คิดว่าคำพูดของเธอมีบทบาท ดูเหมือนว่าตระกูล Qin จะมีความสำคัญมากกว่าอย่างน้อยก็ใหญ่กว่าตระกูล Han

เขารู้ว่าฮัน ปูฮุยเป็นคนไร้ค่าและเขาตาบอดจริงๆที่จะแต่งงานกับเขา ในช่วง 2-3 ทศวรรษที่ผ่านมา เขาไม่ได้รับอะไรเลยแม้แต่ทรัพย์สินของครอบครัวก็ต้องถูกฉกฉวยไปจากฮันหลง

แต่ตอนนี้ไม่เป็นไร ฮันหลงกลายเป็นขยะ ฮันปูฮุยก็ตายเช่นกัน ตราบใดที่เขากดดันตัวเองเล็กน้อย ทรัพย์สินของตระกูลฮั่นไม่ใช่ของฮันชิงทั้งหมด

ยิ่ง Qin Li คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น เธอหันศีรษะและมองไปที่ Han Long ที่นอนอยู่บนพื้นกระตุกอย่างต่อเนื่องและตะคอกอย่างเย็นชา เธอที่เพิ่งสูญเสียสามีไป ดูเหมือนจะไม่สนใจ เกี่ยวกับการตายของ Han Buhui เลย และเสียงของ Fang Xiao ก็ดังขึ้น บางคน: "ใช่ ฉันคือ Qin Li ในตระกูล Qin ฉันมีคำพูดที่ดีตราบใดที่คุณปล่อยฉันไปฉันรับประกันได้ว่า Qin ครอบครัวจะไม่รบกวนคุณ”

“หานชิงเป็นลูกชายของคุณหรือ”

Fang Xiao ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอ แต่ถามอย่างเย็นชา

เกี่ยวกับเรื่องของครอบครัว Han การสืบสวนของ Karl นั้นชัดเจนมาก Han Buhui มีภรรยาสองคนและ Han Qing เกิดมาเพื่อ Qin Li แน่นอนว่า Fang Xiao รู้

เมื่อพูดถึง Han Qing Qin Li ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอและลูกชายของเธอทำกับ Xiao Wen เธอไม่รู้ว่า Fang Xiao จะโกรธหรือไม่ แต่ด้วยการสนับสนุนจากตระกูล Qin จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น .

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ นางก็พูดอย่างกล้าหาญว่า "ถูกต้องแล้ว เขาเป็นลูกชายของฉัน"

Fang Xiao พยักหน้าและโบกมือให้ชายชุดดำที่ประตู

Qin Li ตกอยู่ในความสูญเสียและไม่เข้าใจว่า Fang Xiao กำลังจะทำอะไร เธอคิดว่าเขาโกรธ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงพูดอย่างประจบประแจง: "คุณ Dianzun ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้จักตัวตนของคุณ ก่อน ถ้าฉันทำให้คุณขุ่นเคือง ถ้าคุณไม่ โปรดอย่าถือสา ตราบเท่าที่คุณสามารถปล่อยฉันและลูกชายของฉันไป ตระกูล Qin จะจดจำความใจดีของคุณเสมอ"

Qin Li ยังคงพูดถึงตระกูล Qin จนถึงตอนนี้ โดยไม่รู้ว่าตระกูล Qin นั้นไม่มีค่าควรแก่ Fang Xiao

ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ชายในชุดดำ 2 คนก็ถือโถใบใหญ่ที่คลุมด้วยผ้าสีดำและวางมันลงอย่างแรงที่กลางห้องโถง ดูเหมือนว่ามีบางอย่างที่สำคัญมากอยู่ข้างใน

Qin Li รู้สึกงุนงงและมองไปที่มันอย่างลังเล แต่เธอก็ยังไม่กล้าที่จะเดินผ่าน

ภายใต้สัญญาณของ Fang Xiao ชายในชุดดำยกผ้าสีดำขึ้นและมีกลิ่นเลือดโชยมาที่จมูกของเขา แขกทุกคนปิดปากและถอยกลับ แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าส่งเสียง

“ฮัน อาจารย์ฮัน?”

ผู้กล้าบางคนในฝูงชนมองดูใกล้ๆ และพบว่าเป็น Han Qing อยู่ข้างใน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา ขาของพวกเขาเดินกะเผลก และล้มลงบนพื้น

ใช่แล้ว ฮันชิงคือฮันชิง ฮันชิงที่ถูกตัดแขนขาและกลายเป็นหมู

ดวงตาของ Qin Li เบิกกว้าง และเธอไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไป เธอเดินไปอย่างกล้าหาญ หลังจากที่เห็น Han Qing เข้าไปข้างใน เธอเกือบจะเป็นลม ตามด้วยเสียงกรีดร้อง

"ลูกเอ๋ย ลูกเอ๋ย"

ฉินลี่น้ำตาไหล จากนั้นหันศีรษะของเธอและตะโกนใส่ฝางเสี่ยว: "ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว ไอ้จ่าซง ทำไมคุณทำแบบนี้ ครอบครัวฉินของเราจะไม่ปล่อยคุณไป"

“หมูกับหมา คนอย่างมึงสมควรตาย อย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่ามึงทำอะไรกับป้าหลาน แนนแนน และผู้หญิงที่กูรักที่สุด บอกเลย นี่คือสิ่งที่จะ เกิดขึ้นกับคุณ"

เสียงที่เข้มงวดของ Fang Xiao ดูเหมือนจะมาจากนรก ฉินลี่อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เธอตระหนักถึงชะตากรรมของเธอในทันที จากนั้นจึงหันไปหา Fang Xiao และร้องขอความเมตตาเสียงดัง: "คุณ Fang คุณ Fang ฉันผิด , ฉันรู้ว่าฉันผิด ฉันไม่ควรทำอย่างนั้น ที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ล้วนแต่เป็นคำพูดที่ทำให้โกรธ โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ได้โปรด”