ตอนที่ 5 นางมารร้าย

15:30น.

สระนำ้หลังเรือนใหญ่

แก้มใส...

LINE

กองทัพ:อยู่ไหน

ฉันที่กำลังนั่งเหงาๆอยู่ก็ต้องตกใจกับเสียงไลน์ของฉันที่มีคนส่งข้อความเข้ามา ตอนนี้ฉันว่างเพราะคุณย่าท่านกำลังนอนหลับกลางวันอยู่ ฉันจึงมานั่งเล่นที่ริมสระนำ้หลังบ้านคุณย่าตรงนี้มีศาลานั่งเล่นอยู่มีเรือให้พายด้วยแต่ฉันไม่กล้าที่จะลงไปพายเรือเล่นคนเดียวอีกแล้วแหละ

แก้มใส:อยู่บ้านคุณย่า คิดถึงมาหาหน่อย

ฉันก็พิมพ์ข้อความตอบกองทัพไปและรอกองทัพตอบกลับมา

ฉันที่กำลังนั่งทอดสายตามองวิวธรรมชาติยามบ่ายแก่ๆอย่างเพลิดเพลินก็ต้องตกใจเสียงไลน์เข้าอีกครั้ง

LINE

กองทัพ:บ้านคุณย่าแก้มที่เชียงใหม่อ่ะ

แก้มใส:อืม มาหาได้ป่าว😩

กองทัพ:เป็นอะไร?

แก้มใส:เศร้า อาธันมีแฟนแล้วแก มาปลอบกูทีกูอยากซบอกมึง😭😭😭😭

ฉันพิมพ์อ้อนอีกองทัพไปทันที คิดถึงมันที่สุดเลยมันเป็นเพื่อนซี้ปึ๊กของฉันเลยนะ คุยกันทุกเรื่องรวมถึงเรื่องใต้ร่มผ้ายังคุยอ่ะแต่อีกองทัพมันเป็นผู้ชายแรดเจ้าชู้โคตรๆ เลยอ่ะ

กองทัพ:เห้ย! จริงดิ งั้นเราก็มีสิทธิ์แล้วอ่ะดิ^_^

อีนี้มันทวงสิทธิ์ของมันทันที ฉันอ่ะดิไปหลุดปากบอกมัน ตอนแรกมันไม่ได้จะเข้ามาทำความรู้จักกับฉันเพราะว่ามันอยากที่จะเป็นเพื่อนกับฉันจริงๆหรอกนะ มันเข้ามาจีบฉันตั้งหากล่ะ แต่ฉันบอกมันไปว่าฉันมีคนที่ฉันรักเขามากอยู่แล้ว เเล้วมันบอกฉันว่าถ้าเขาคนนั้นไม่รักฉัน มันขอให้ฉันเปิดโอกาสเปิดใจให้มัน และอีทัพมันจองซิงของฉันแล้วค่ะ

แก้มใส:อืม จีบกูให้ติดดิ แล้วเดี๋ยวแถมซิงให้เลยอ่ะ

ฉันก็พิมพ์แชทตอบอีกองทัพไป มันขึ้นว่าอ่านแล้วแต่กองทัพไม่ได้ตอบอะไรฉันกลับมา มันจะมาหาฉันรึป่าวล่ะเนี่ย ฉันไม่อยากอยู่บ้านนะ เดี๋ยวฉันเกิดร้องไห้ต่อหน้าแฟนของอาธันจะทำยังไงล่ะ

"คุณหนูแก้มใส อยู่นี้นี่เอง"แม่เฟื่องเอ่ยเรียกฉันจากทางด้านหลังของฉัน ฉันจึงหันกลับไปมองเธอ

"คุณผู้หญิงตื่นแล้วค่ะ ท่านให้แม่เฟื่องมาตามคุณหนูแก้มใสไปทำครัวเดี๋ยวคุณธันจะพาคุณดาหลามาทานข้าวที่นี้นะคะ"แม่เฟื่องเดินขึ้นมาหาฉันบนศาลาพลางเอ่ยบอกฉันขึ้นอาธันจะพาแฟนเขามาเพื่อจะทำให้ฉันเจ็บเหรอ หึ!!

"แฟนอาธันสวยไหมคะ สวยกว่าแก้มใสไหมคะแม่เฟื่อง?"ฉันหันหน้าไปหาแม่เฟื่องพลางเอ่ยถามเธอ เธอก็มองหน้าฉันและทำหน้านึกคิดอยู่สักพักหนึ่ง

"แฟนคุณธันเธอสวยนะคะ สวยมากเธอเป็นนางแบบคะหุ่นดีมากเลยนะคะ ส่วนคุณหนูแก้มใสของแม่เฟื่องเนี่ยน่ารักมองมุมไหนก็เพลินตาดีค่ะ แม่เฟื่องชอบคนน่ารักมากกว่ามองแล้วไม่เบื่อดีนะคะ ส่วนคนสวยๆเนี่ยมองไปนานๆเดี๋ยวก็เบื่อค่ะ"แม่เฟื่องเอ่ยตอบฉันมาซะยาวเหยีดฉันก็ยิ้มตาม เหอะฉันน่ารักส่วนแฟนอาธันสวย ฉันจะรอดูสิจะสวยสักแค่ไหนกันเชียว

"อ้อเหรอคะ?…ไปทำกับข้าวกันดีกว่าค่ะ วันนี้หนูแก้มใสคนนี้จะโชว์ฝีมือทำอาหารให้แฟนอาธันทานค่ะ^_^"ฉันเอ่ยบอกแม่เฟื่องพลางยกยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย

"อ่อค่ะๆ"แม่เฟื่องก็เอ่ยขึ้นเหมือนเธอรับรู้และฉันกับแม่เฟื่องก็พากันเดินออกมาจากศาลาริมนำ้มุ่งตรงไปยังบ้านคุณย่าและเดินเข้าครัวไปทำกับข้าวสุดฝีมือเพื่อโชว์คู่แข่งหึๆๆ

18:00น.

ห้องอาหาร เรือนใหญ่

"อ่ะ คุณธันมาพอดีเลยค่ะคุณผู้หญิง คุณหนูแก้มใส"แม่เฟื่องที่กำลังช่วยฉันจัดโต๊ะอาหารก็ร้องขึ้นอย่างดีใจ ฉันก็เงยหน้าจากโต๊ะอาหารขึ้นไปมองทางประตูก็เห็นอาธันเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงผิวขาวสูงหุ่นดีเธอสวมเสื้อผ้าชุดไทยประยุกต์สีครีมยาวอย่างสวยงามหน้าตาเรียวยาวสวยจมูกโด่งเชิดริมฝีปากหยักได้รูปอวมอิ่มที่ถูกแต่งเติมด้วยสีชมพูสวยหวาน เธอคล้องแขนอาธันอย่างสนิทสนมทั้งคู่เดินหัวเราะพูดคุยกันกะหนุงกะหนิง เขาทั้งคู่มองเหมาะสมกันมาก อาธันหันมามองหน้าฉันด้วยความบังเอิญ ฉันก็รีบหลบสายตาของอาธันลงมาแกล้งจัดจานชามกับจานอาหารบนโต๊ะให้เข้าที่เข้าทาง ฉันอยากเป็นคนนั้นของอาธันจัง ฉันจะมีวันที่ได้เดินคล้องแขนอาธันแล้วยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุขแบบนี้บ้างไหม?มันจะมีสักครั้งไหมที่ฉันได้ไปยืนตรงนั้นที่ที่เธอคนนั้นกำลังยืนอยู่ตอนนี้และอาจจะยืนอยู่ตรงนั้นตลอดไป