บทที่ 3

แลนดอนรีบพูด“ฉันไม่ได้ทำอะไร! มันเป็นอุบัติเหตุ! พอแล้ว พอแล้ว ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะบอกคนสารเลวอย่างคุณได้”

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันคามิลาก็กลับมา

จากนั้นเซาท์ก็พูดยิ้มๆว่า “มามี๊คุณต้องมาตรงเวลาเพื่อไปสัมภาษณ์ที่โนแลนกรุ๊ป ในวันพรุ่งนี้ โอเคไหม”

เธอชำเลืองมองเขาอย่างเย็นชา “ฉันจะทำ เจ้าสารเลว!”

เซาธ์ทำหน้ามุ่ย คิดว่าฉันจะพาเธอไปที่กลุ่มโนแลนได้ง่ายๆ เหรอมามี๊?

ขณะอยู่บนถนนคามิลามองออกไปที่ตึกสูงนอกกระจกรถ รู้สึกสะเทือนใจ

“คามิลาเจ็ดปีแล้วที่เธอกลับมาครั้งแรก ใช่ไหม?”แลนดอนถาม

“ใช่เจ็ดปีแล้ว”

ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ในตอนนั้นบีบบังคับฉัน ใครจะยอมออกจากประเทศตัวเองเป็นเวลาเจ็ดปีหรอก?

ในขณะนั้นเองอาคารที่คุ้นเคยก็แวบผ่านสายตาเธอไป...มันคือบริษัทบรู๊คลิน

จากนั้นเหตุการณ์ในอดีตก็ผุดขึ้นในความคิดของเธอทีละเรื่อง

“คามิลา? เมื่อไหร่จะไปรักษาทวด ฉันจะต้องเตรียมการบางอย่างด้วย”เขาลากความคิดของเธอกลับมาที่ปัจจุบัน

หลังจากครุ่นคิดแล้ว เธอตอบว่า “พรุ่งนี้เป็นวันศุกร์ และฉันต้องเข้าร่วมการสัมภาษณ์ จะจัดวันเสาร์หรืออาทิตย์ก็ได้”

"ไม่มีปัญหา ขอบคุณ คามิลา! ขอบคุณที่บินกลับมาหาคุณปู่ของผมโดยเฉพาะ!”

เธอส่ายหัว"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ใช่ว่าฉันกลับมาหาคุณปู่ของคุณโดยเฉพาะ ฉันแค่คิดว่าถึงเวลาที่ฉันต้องกลับบ้านแล้ว”

หลังจากนั้นพวกเขาคุยกันอย่างมีความสุขในรถ การเดินทางใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงก่อนที่พวกเขาจะมาถึงลาแกรนด์มายซันซึ่งเป็นที่พักที่แลนดอนเตรียมไว้ให้

“คุณสองคนจะอยู่ที่นี่ชั่วคราว เมื่อหน่วยเปิดเปิดในเขตชุมชนของเรา ฉันจะย้ายคุณไป!”

คามิลาจึงตอบว่า “โอเค”

…

วันต่อมาคามิลาตื่นขึ้นแต่เช้า แต่งหน้าเพื่อเสริมความงาม และจูบลาคนตัวเล็ก “เซาท์ ฉันจะไปสัมภาษณ์เดี๋ยวนี้ อยู่บ้านทำตัวดี โอเคไหม? ฉันยังติดต่อกับแม่ทูนหัวของคุณ เธอจะมาที่นี่ในไม่ช้าเพื่อเป็นเพื่อนกับคุณ”

เซาท์พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “ทำให้ดีที่สุด มามี๊”

ดูทะเยอทะยาน เธอยืนยันกับเขาว่า “ใช่ รอสักครู่นะครับ เซาท์ฉันจะทำเงินมากมายและสนับสนุนคุณ”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เธอเงยศีรษะขึ้นมองอาคารอันโด่งดังที่ยื่นขึ้นไปบนท้องฟ้าและถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ เป็นไปตามคาดของโนแลนกรุ๊ป มันยอดเยี่ยมมาก!

เมื่อเข้าไปในอาคาร เธออธิบายเหตุผลที่เธอมาถึงพนักงานต้อนรับ ดังนั้นพนักงานต้อนรับจึงเชิญซากุระมาทันที "คุณซาเวียร์ นี่คุณผู้หญิงบรู๊คลิน เธอสมัครตำแหน่งแฟชั่นดีไซเนอร์และมาสัมภาษณ์ที่นี่”

ตำแหน่งของนักออกแบบแฟชั่นนั้นพิเศษเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้ประธานจึงมักเป็นผู้สัมภาษณ์เอง

“รับทราบครับ” ซาเวียร์ตอบ เงยหน้าขึ้น หายใจหายคอ และตัวแข็งค้างเมื่อมองหน้าคามิลา!