บทที่ 108

ซุนเสี่ยวหยาออกเสียงเรียกอย่างสนิทสนม และกล่าวด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มว่า “คือแบบนี้นะคะ คนงานคนนี้ไม่ยอมทำงานดี ๆ น่ะค่ะ แล้วก็ก่อเรื่องที่นี่ โวยวายอยากจะพบคุณให้ได้ ดิฉันกำลังจะให้เค้าออกไปพอดีเลยค่ะ!”

ผู้จัดการ?

ที่แท้คนคนนี้ก็คือหลินชิงหาน

หลี่โม่มองเธออย่างประเมินคร่าว ๆ ผู้หญิงคนนี้ดูไม่เลวเลยทีเดียว เธอมีออร่า ความสามารถและประสบการณ์ และยังสวยอีกด้วย

เมื่อหลินชิงหานเห็นว่าหลี่โม่กำลังมองตนอยู่ ในใจก็เกิดรู้สึกไม่พอใจ ออร่าทั้งหมดในตัวเธอก็เย็นลงไปในพริบตา ราวกับภูเขาน้ำแข็งที่สวยงาม

เธอกล่าวกับซุนเสี่ยวหยาว่า “อือ เรียกให้คนมาพาเขาออกไปเถอะ ตอนนี้ห้องแสดงดนตรีกำลังอยู่ในช่วงอ่อนแอ เดี๋ยวจะมีผู้ใหญ่ที่เค้าเหมาห้องแสดงดนตรีไว้ทั้งวันมาตรวจดูการตกแต่งจัดการ ตรวจดูให้เรียบร้อยด้วย”

“ค่ะ ผู้จัดการ!”

ซุนเสียวหยาขานรับราวกับหมาที่ชอบเลียแข้งเลียขา

ในเวลาใกล้เคียงกัน เธอก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับหลี่โม่ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเร็วเสียยิ่งกว่าเปิดหน้าหนังสือเสียอีก เธอกล่าว “ได้ยินรึยัง? ผู้จัดการออกปากแล้ว แกรีบออกไปซะ ถ้ายังไม่ไป ฉันจะเรียกรปภ.แล้วนะ!”

หลินชิงหานหันมาเหลือบมองเล็กน้อย แล้วก็หมุนตัวเดินไปทางประตู

ตอนนี้เธอไม่มีเวลาที่จะมาจัดการแล้วก็ใส่ใจกับเรื่องเล็ก ๆ พวกนี้

ก็เมื่อวาน มีบุคคลลึกลับมาสั่งเหมาเวียนนาคอนเสิร์ตฮอลล์ในวันมะรืนทั้งวันโดยให้ราคาสูง และอีกอย่างได้ยินมาว่าที่ทำแค่เพราะอยากซื้อใจภรรยาเท่านั้น ว่ากันว่าภรรยาของเขาอยากเจอคุณโจ ฮิซาอิชิ

การพบกับคุณโจ ฮิซาอิชิแบบตัวต่อตัว เขาได้มาในราคาสูงราวกว่าแสนทางอินเตอร์เน็ต!

และอีกอย่างเศรษฐีลึกลับคนนั้น ยังเหมาตารางงานของคุณโจ ฮิซาอิชิทั้งวัน และก็บวกกับห้องแสดงดนตรีทั้งหมด อย่างน้อยค่าใช้จ่ายก็ราคาหลายสิบล้าน!

ช่างใจป้ำจริง ๆ

เถ้าแก้ยังกำชับหลินชิงหานมาอีกด้วยว่า กับเศรษฐีลึกลับท่านนี้ ห้ามให้เกิดข้อผิดพลาดเด็ดขาด!

ถ้าหากว่าเขาเกิดไม่พอใจขึ้นมา ทั่วทั้งกรุงโซลคงได้สั่นสะเทือน!

อันที่จริงคงไม่ต้องกำชับหลินชิงหาน เพราะเธอรู้อยู่แล้วแน่นอน เถ้าแก่เองก็เป็นคนใหญ่คนโตของกรุงโซล การที่มาเหมาห้องแสดงดนตรีของเขาได้อย่างใจ และยังทำให้เขากลัวได้แบบนี้ แสดงว่าต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน!

หลินชิงหานก้มมองดูนาฬิกา พลางมองออกไปนอกประตูอย่างเป็นกังวล

ทำไมถึงยังไม่มานะ?