บทที่ 11

นี่คือคำสัญญาของหลี่โม่ที่มีต่อกู้หยุนหลาน คำไหนคำนั้น!

มันเป็นความรู้สึกผิด และการชดเชยให้กับกู้หยุนหลานในช่วงสี่ปีที่ผ่านมาของเขา

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมานั้น กู้หยุนหลานไม่เคยทอดทิ้งหลี่โม่ เธอมักจะแอบเอาเงินไปให้แม่ของหลี่โม่ เขารู้เรื่องพวกนี้ทั้งหมด

แม้ว่าปกติเธอจะเย็นชา และเอาจริงเอาจังกับหลี่โม่ แต่หลี่โม่ก็รู้สึกว่ามันเป็นความรักที่เธอมีต่อเขา

หลี่โม่รอคอยผู้หญิงที่ดีเช่นนี้มาทั้งชีวิต เขาต้องการใช้เวลาที่เหลือในชีวิตเพื่อปกป้องกู้หยุนหลานและลูกสาวของเขาอย่างจริงจัง

“คุณไม่ได้โกหกฉันจริง ๆ ใช่ไหม?” ใบหน้าสวยของกู้หยุนหลานแดงเล็กน้อย และเต็มไปด้วยน้ำตา หลายปีที่ผ่านมาเธอถูกดูหมิ่น และถูกตระกูลกู้ทอดทิ้ง กู้หยุนหลานหวังว่าสักวันหนึ่งเธอจะยืนอย่างสง่าผ่าเผยโอบกอดหลี่โม่ต่อหน้าคนอื่น และบอกกับทุกคนว่านี่คือสามีของเธอ พ่อของซีซี

หลี่โม่เช็ดเท้าที่ใสราวกับหยกละเอียดอ่อนของกู้หยุนหลานอย่างเงียบ ๆ และพูดว่า “หยุนหลาน ผมสัญญาว่า ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอีก!”

พูดจบหลี่โม่ก็หันหลังเดินออกไป

กู้หยุนหลานนั่งอยู่ข้างเตียงมองดูหลี่โม่ที่จากไปด้วยดวงตาพร่ามัว “หลี่โม่ อย่าทำให้ฉันผิดหวังในตัวคุณอีกเลย ... ”

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมานั้นเธอได้ให้มากเกินไป และอดทนมากเกินไปสำหรับครอบครัวนี้

เธอหวังว่าวันหนึ่งเธอจะสามารถเปิดเผยความบริสุทธิ์และยึดมั่นในความเป็นธรรมของตนเองได้

อีกด้านหนึ่งหลี่โม่ออกมาโทรหาเฉียนฝู ปลายสายตอบรับด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อมของเฉียนฟู “นายน้อย มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?”

“เฉียนฝู คุณรู้จักหรงคังกรุ๊ปไหม?” หลี่โม่ถาม

“รู้จักครับ เป็นหนึ่งในบริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์ชั้นนำของจีน คุณอยากให้ผมทำอะไรไหมครับ?” เฉียนฟู่ถาม

“ช่วยผมจัดการที ผมอยากพบประธานหรงคังกรุ๊ปของเมืองฮั่นทันที” หลี่โม่กล่าว

“ได้ครับนายน้อย ผมจะจัดการให้ทันที” เฉียนฝูตอบ

หลี่โม่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

เขาคือราชามังกรแห่งแดนมังกรในอนาคต แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดที่แดนมังกรผลักออกไป แต่เขาสามารถใช้อำนาจของแดนมังกรทำอะไรก็ได้

อย่างไรก็ตามเมื่อเผชิญหน้ากับแดนมังกร หลี่โม่ยังคงไม่กล้าเปิดเผยตัวตนของเขาต่อสาธารณะ

เพราะผู้หญิงที่จิตใจอำมหิตและโหดเหี้ยมยังคงอยู่ที่นั่น เธอยังคงเป็นราชินีแห่งแดนมังกร

หลี่โม่มีความตั้งใจของตนเอง เขามีการวางแผนก่อนที่จะลงมือทำ

ตั้งแต่ที่เขา และแม่ของเขาถูกขับไล่ออกมาจากแดนมังกร หลี่โม่ต้องอดทนและรับภาระอันหนักอึ้งมาโดยตลอด

ทุกคนบนโลกคิดว่าเขาเป็นคนไม่ได้เรื่อง

แดนมังกรหัวเราะเยาะเขาในฐานะลูกนอกสมรส

อย่างไรก็ตาม ใครจะรู้ว่าหลี่โม่มีแผนของตัวเองอยู่แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ในความมืดมิด ร่างหนึ่งเดินออกมาอย่างเงียบ ๆ คุกเข่าลงกับหลี่โม่และกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “นายน้อย อยากให้ผมพาคุณไปไหมครับ?”

หลี่โม่ยืนมือออกไปให้เขายืนขึ้น ส่ายหน้าและกล่าวว่า "ไม่จำเป็น"

เขาจะเป็นราชาในอนาคต จะกลัวราชินีมังกรทำไม?!

ในขณะเดียวกัน หรงคังกรุ๊ปที่จัดตั้งขึ้นใหม่ในเมืองฮั่น ห้องทำงานของท่านประธานที่ชั้นบนสุดนั้นส่องสว่างอยู่

“ท่านประธานหรง ด้านล่างมีคนมาขอพบ แจ้งว่านัดไว้แล้วค่ะ” ผู้ช่วยหญิงร่างสูงสวมกระโปรงสีดำดูเป็นมืออาชีพไขว้สองมือของเธอไว้ที่หน้าท้อง หันหน้าไปทางชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ในห้องด้วยความเคารพพร้อมกล่าวบอก

หลงปินประธานหรงคังกรุ๊ปสาขาเมืองฮั่นกล่าวว่า "ให้เขาขึ้นมา"

10 นาทีที่แล้ว โทรศัพท์จากสำนักงานใหญ่ของหรงคังกรุ๊ปบอกว่ามีคนต้องการพบเขา ฉะนั้นหลงปินจึงไม่กล้าที่จะละเลย

อันที่จริงมันคือการโทรจากสำนักงานใหญ่ และเขาในฐานะประธานสาขาเมืองฮั่นก็ยังคงต้องปฏิบัติตามคำสั่ง

ในไม่ช้าหลี่โม่ก็ปรากฏตัวขึ้นภายในห้องทำงานขนาดใหญ่และหรูหรา

หรงปินเลิกคิ้วมองหลี่โม่อย่างสุภาพและกล่าวว่า “มาหาฉันมีอะไรหรือ น้องชาย?”

ชายหนุ่มที่ดูเหมือนคนธรรมดาคนนี้ทำไมถึงทำให้สำนักงานใหญ่ถึงกับรีบโทรหาเขา?

“ไม่ต้องสุภาพมากก็ได้ครับ ประธานหรง ผมมาวันนี้มีเรื่องรบกวนบริษัทของคุณเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น” หลี่โม่พูดเข้าประเด็น

หรงปินวางปากกาหมึกซึมเคลือบทองในมือตนลง แล้วพูดด้วยความประหลาดใจว่า “โอ้ เรื่องอะไรล่ะ?”

“ผมได้ยินมาว่า หรงคังกรุ๊ปกำลังมองหาความร่วมมือกับบริษัทยาในเมืองฮั่น ผมหวังว่า หรงคังจะเลือกบริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรมของตระกูลกู้ และผู้ที่รับผิดชอบก็ต้องเป็นกู้หยุนหลาน” หลี่โม่กล่าวเบา ๆ ด้วยดวงตาที่สงบนิ่ง

หรงปินขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย และพูดว่า “ฉันไม่รู้ว่าน้องชายเป็นใคร แล้วทำไมถึงต้องช่วยตระกูลกู้ล่ะ? เท่าที่ฉันรู้ บริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรมของตระกูลกู้ที่อยู่ในเมืองฮั่น ไม่เพียงแค่เป็นบริษัทสาขาย่อย หากจะเจรจาร่วมมือกับหรงคังกรุ๊ป ฉันเกรงว่ายังไม่มีอำนาจมากพอ”

หรงคังกรุ๊ปเป็นหนึ่งในบริษัทภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุด และยังเป็นบริษัทมหาชน

โดยปกติแล้ว บริษัทที่พวกเขาเลือกจะต้องมีอำนาจในท้องถิ่น

บริษัทขนาดเล็ก ๆ อย่างบริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรมนั้น มีกำไรเพียงไม่กี่ร้อยล้านต่อปี

ไม่มีคุณสมบัติเลยจริง ๆ !

“กู้หยุนหลานเป็นภรรยาของผม ชื่อของผมคือหลี่โม่” หลี่โม่ตอบ

หรงปินตัวสั่นและพูดด้วยความสงสัย “นายชื่อหลี่โม่เหรอ?”

จากนั้นใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

หรงปินเคยได้ยินเรื่องบริษัททางการแพทย์ และโรงงานผลิตยาในเมืองฮั่นมาไม่น้อย แน่นอนว่าเขาเคยได้ยินเรื่องบริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรมอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาสนใจในบริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรม ไม่ใช่เพราะจุดแข็งของพวกเขา แต่เป็นเรื่องลูกเขยที่ไร้ประโยชน์ของตระกูลกู้ต่างหาก

หลี่โม่ลูกเขยของตระกูลกู้ ทำให้ตระกูลกู้ต้องอับอายในเมืองฮั่น