บทที่ 180

ฉวีเทียนไห่นั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น หัวเราะอย่างควบคุมไม่ได้ แล้วก็ร้องไห้อย่างหนัก

ไม่คิดเลยว่า ฉวีเทียนไห่จะแพ้หลี่โม่จนได้!

แม้เขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่า หลี่โม่ทำอะไรลงไป

แค่โทรศัพท์ไปครั้งเดียว!

ก็เกิดเรื่องน่าหวาดหวั่นขึ้น!

หลี่โม่น่ากลัวเกินไปแล้ว!

‘แต่ฉันก็ไม่ยอมหรอก!’

‘ฉวีเทียนไห่ไม่มีวันยอม!’

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที กดหมายเลขอย่างสั่นเทา “ลุงครับ ช่วยผมกับครอบครัวด้วยครับ ลุง…”

……

ด้านของหลี่โม่ หลังจากที่เขาออกจากบ้านของฉวีเทียนไห่ เขาก็ขึ้นรถของชูจงเทียน และไปหาเฉียนฝูก่อน

“เหล่าเฉียน ดึกแล้วให้ผมมาหาทำไมล่ะ?” หลี่โม่นั่งบนโซฟานุ่ม ๆ พร้อมจิบไวน์แดง

เฉียนฝูยืนอยู่ต่อหน้าหลี่โม่ด้วยความเคารพ พร้อมคำนับ แล้วพูดว่า “นายน้อย ผมขอโทษ มันเป็นความประมาทของผมเอง ที่ทำให้นายน้อยถูกใส่ร้ายแบบนี้”

หลี่โม่พูดอย่างใจเย็น “เหล่าเฉียน อย่ามาทำนี้กับผมเลย ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรสักหน่อย เอาล่ะ ว่ามาสิ มีเรื่องอะไรถึงอยากเจอผม?”

เฉียนฝูคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบด้วยความเคารพ “นายน้อยครับ ราชินีมังกรกำลังเดินทางมาที่เมืองฮั่นในอีกไม่กี่วันครับ”

อึ้ง!

จู่ ๆ บรรยากาศก็เงียบลง

แก้วไวน์แดงในมือของหลี่โม่นิ่งอยู่กลางอากาศ ผ่านไปสักพัก เขาก็วางมันลงบนโต๊ะกาแฟที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนและสีทองด้วยท่าทางหนักอึ้งและเศร้าหมอง

ดวงตาว่างเปล่า เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจ

หลังจากนั้นไม่นาน หลี่โม่ก็ขมวดคิ้วและถามว่า “เขาจะมาทำอะไรที่เมืองฮั่น?”

ราชินีมังกร ผู้นำคนปัจจุบันของแดนมังกร

เป็นผู้หญิงที่โหดร้ายมาก

ในตอนนั้น เธอเป็นผู้บงการแผนการที่จะขับไล่ทั้งเขาและแม่ของเขาออกจากแดนมังกร

“นายน้อย ราชินีมังกรบอกว่า เขาอยากพบคุณและภรรยาของคุณ” เฉียนฝูหรี่ตา น้ำเสียงโทนต่ำ

เฉียนฝูรู้เกี่ยวกับความเสียหาย ที่ราชินีมังกรทำไว้กับนายน้อย

การที่เธอมาเมืองฮั่นครั้งนี้ เกรงว่ามันจะไม่ใช่แค่นั้น