บทที่ 207

“ขออภัยครับนายน้อย” หวงฝูชิ่งกล่าวเสียงดัง

บรรดาเซเลปเศรษฐีต่างรีบก้มหัวโค้งคำนับ และพูดพร้อมเพรียงกันว่า “เราผิดไปแล้ว และเราขออภัยอย่างจริงใจต่อนายน้อย”

หลี่โม่นั่งที่นั่งหลัก มองดูกลุ่มคนโค้งคำนับและขอโทษอย่างสุภาพ ทำให้เขารู้สึกเดจาวู ภาพตรงหน้าราวกับเหล่าข้าราชบริพารถวายความเคารพเข้าเฝ้าราชวงศ์

“เอาเถอะ หยุดเรื่องไร้สาระพวกนี้ได้แล้ว เรามาเริ่มงานเลี้ยงอาหารค่ำกันเถอะ” หลี่โม่พูดอย่างใจกว้าง

“ขอบคุณนายน้อย”

หลังจากที่บรรดาเซเลปลูกเศรษฐีพูดขอบคุณ ในใจพวกเขาก็รู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อยกับมหาเศรษฐีหนุ่มลึกลับที่สวมหน้ากาก ความรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยหลังจากทำผิดพลาด

หวงฝูชิ่งโบกมือ และบรรดาเซเลปเศรษฐีก็กระจัดกระจายไปรอบ ๆ มองหาที่นั่งและนั่งลง

วงดนตรีก้าวขึ้นไปบนเวที เสียงเพลงไพเราะถูกบรรเลง บริกรเดินเข้ามา ในมือนำอาหารและเครื่องดื่มชั้นเลิศที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ งานเลี้ยงอาหารค่ำก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

หัวหน้าเชฟของภัตตาคารอาคารไห่เยี่ยนสวมเครื่องแบบพิเศษที่เขาไม่ได้สวมใส่มาเป็นเวลานาน ได้นำกลุ่มศิษย์ฝึกหัดแล้วเดินไปที่โต๊ะของหลี่โม่พร้อมกับปีกนกนางแอ่นที่ปรุงสดใหม่ หอยเป๋าฮื้อ และโสม

ในวันปกติทั่วไป หัวหน้าเชฟจะไม่ทำอาหารบนเตา แม้ว่าจะมีอาหารจานเด็ดให้ปรุง ก็ล้วนเป็นลูกศิษย์ของตนที่จะขึ้นเตามาปรุง

แต่วันนี้ต่างออกไปเนื่องจากการมาเยือนของหลี่โม่ หัวหน้าเชฟพ่อครัวภัตตาคารไห่เยียนถึงกับมาปรุงอาหารเสิร์ฟด้วยตัวเอง

ไม่วางใจระดับการบริการของบริกร หัวหน้าเชฟจึงตั้งใจนำกลุ่มศิษย์ฝึกหัดมาเสิร์ฟอาหารเอง

หวงฝูชิ่งนั่งถัดจากหลี่โม่ และแนะนำด้วยรอยยิ้ม “นายน้อย นี่คือหัวหน้าเชฟของภัตตาคารอาหารไห่เยี่ยน ผู้ซึ่งเคยเข้าร่วมในงานเลี้ยงของประเทศในการปรุงอาหารระดับปรมาจารย์ด้านการทำอาหารชั้นนำ”

“สวัสดีครับนายน้อย ผมหลี่ต้าเซา เป็นหัวหน้าเชฟของภัตตาคารอาหารไห่เยี่ยน ผมจะปรุงอาหารทะเลจานสุดพิเศษให้คุณเองครับ นายน้อยโปรดลองชิม ถ้าหากว่าไม่พอใจก็กรุณาให้คำแนะนำที่มีค่าของนายน้อยด้วยนะครับ”

หลังจากกล่าวจบอย่างสุภาพ หลี่ต้าเซาก็หยิบจานจากลูกศิษย์ของเขามาวางไว้ข้างหน้าหลี่โม่

"กุ้งล็อบสเตอร์ก้ามสีน้ำเงินจากน้ำทะเลลึก ได้รับการคัดเลือกจากกุ้งล็อบสเตอร์ก้ามสีน้ำเงินคุณภาพสูงที่เพิ่งนำเข้ามา และพวกมันจะถูกส่งถึงเราทางอากาศภายในสิบสองชั่วโมง"